پنجشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۱
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: سیاسی
چاپ خبر
18:54 - 1401/08/01

تصویرسازی غلط دشمن/

مقایسه آزادی و مردم سالاری از دوران پهلوی تا جمهوری اسلامی

دشمنان، استقلالِ جمهوری اسلامی را هدف قرار داده و می خواهند از جمهوری اسلامی ایران، شهروند مطیع دهکده جهانی بسازند و آن را در هاضمه استکبار جهانی دچار‌ استحاله کنند. برای مقابله با این چالش فکری، ضروری است که با استفاده از منابع آماری پذیرفته شده در نزد جامعه بین‌الملل، کارنامه چهل‌ساله انقلاب اسلامی را با کارنامه رژیم گذشته مقایسه کنیم

ندای اصفهان- علیرضا انصاری

«مهم‌ترین کاری که دشمن می خواهد بکند تصویرسازی غلط از وضع کشور است؛ نه‌فقط برای اغوای افکار عمومی دنیا بلکه حتّی برای اغوای افکار عمومی داخل خود کشور!» (سخنان آیت‌الله خامنه‌ای در ۲۵ مهر ۱۳۹۷ در دیدار نخبگان و استعداد‌های برتر علمی).
با تصویرسازی غلط سعی می کنند افکار ملت ایران را منحرف کنند: هم تصویر غلط درباره ایران، هم تصویر غلط از خودشان، هم تصویر غلط درباره اوضاع منطقه.
بنابراین، در ماه های اخیر، مهمترین و اصلی ترین برنامه دشمن، تصویرسازی غلط از وضعیت ایران و جهان در افکار عمومی است. ایجاد تصویری تاریک و سیاه و ناامید کننده از وضعیت جمهوری اسلامی و در مقابل، ساختن تصویری سفید و روشن و آرمانی از وضعیت کشور‌های غربی تا در‌نتیجه این تصویر‌سازی، مردم برای خروج از وضعیت نامناسب خود، به سمت توسعه‌یافتگی به سبک کشور‌های غربی حرکت کرده و مجبور شوند به یکی از مراکز قدرت و ثروت، مخصوصا ایالات متحده آمریکا وابسته شوند.


این مسئله، بدین معناست که دشمنان، استقلالِ جمهوری اسلامی را هدف قرار داده و می خواهند از جمهوری اسلامی ایران، شهروند مطیع دهکده جهانی بسازند و ایران اسلامی را در هاضمه استکبار جهانی دچار‌ استحاله کنند.
برای مقابله با این چالش فکری، ضروری است که صرفا با استفاده از منابع آماری پذیرفته در نزد جامعه بین‌الملل، کارنامه چهل‌ساله انقلاب اسلامی را با کارنامه رژیم گذشته و کارنامه کشور‌های دیگر دنیا، به ویژه کشورهای به ظاهر توسعه‌یافته مقایسه کنیم تا نادرستی تصویری که رسانه‌های بین‌المللی در جنگ روانی علیه انقلاب اسلامی ساخته‌اند، بیش‌از‌پیش آشکار شود.
در ادامه می خواهیم به طور مختصر و به عنوان نمونه، مردم سالاری و آزادی را در حکومت پهلوی و انقلاب اسلامی بررسی کنیم. مطالب عمدتا از کتاب صعود چهل ساله انتخاب شده است (اینجا).

الف- آزادی و مردم سالاری در دوران پهلوی

۱-‌ احزاب
خفقان سیاسی در این دوران به‌حدی بود که در نهایت دو حزب (مردم) به رهبری اسدالله علم و (ایران نوین) که به جای حزب (ملیون) توسط حسن‌علی منصور با حمایت شاه تشکیل شده بود، در انتها به‌دستورشاه منحل شد و تنها حزب (رستاخیز) به عنوان تنها حزب کشور معرفی شد. در این حزب هم علی‌رغم ادعای مردمی بودن، نقش شاه، نقش اصلی بود. در جواب انتقاد به عملکرد شاه و تحمیلی بودن احزاب، شاه مردم ایران را دارای سواد لازم برای شناخت درست و تشکیل حزب از درون مردم ندانست.

محمدرضا شاه هنگام معرفی حزب رستاخیز به عنوان تنها حزب در کشور، به منتقدین گفت: کسی که وارد این تشکیلات سیاسی نشود و مؤمن به این سه اصلی که من گفتم، نباشد، دو راه برایش وجود دارد: یا فردی است متعلق به یک تشکیلات غیرقانونی، یعنی به اصطلاح خودمان (توده ای) یعنی باز به اصطلاح خودمان و با قدرت اثبات، (بی وطن) که او جایش یا در زندان ایران است یا اگر بخواهد، فردا با کمال میل، بدون اخذ عوارض، گذرنامه در دستش می گذاریم و به هر جایی که دلش می خواهد، برود، چون ایرانی که نیست!


در جایی دیگر نیز گفت: «آنهایی که به رستاخیز نمی پیوندند، باید از هواداران حزب توده باشند. این خائنان یا باید به زندان بروند یا اینکه همین فردا کشور را ترک کنند!» این در حالی بود که شاه هنگام دو حزبی شدن در جواب منتقدین گفته بود: «اگر من یک دیکتاتور بودم، رهبری یک حزب واحد را به‌دست می گرفتم.»
این رویه خفقان و سرکوب شدید فعالیت های سیاسی، پس از انقلاب اسلامی به کلی تغییر کرده و با رویکردی آزاداندیشانه زمینه‌ی فعالیت و بیان آزادانه گروه های مختلف فراهم شده است، به‌گونه‌ای که تا تیر۱۳۹۷، ۲۴۸ تشکل سیاسی در جمهوری اسلامی به‌وجود آمده است که آزادانه و با مجوز قانونی در حال فعالیت‌اند.

۲ـ مردم سالاری
فارغ از عرصه انتخابات و در‌ عمل، حکام پهلوی حتی در گفتار خود نیز نشان می‌دادند که کم‌ارزش‌ترین موضوع در نزد آن‌ها نظر و رأی مردم است. شاه چنان خود را از مردم بی‌نیاز می‌دید که گاه به صراحت به آن‌ها توهین می‌کرد، ازجمله درباره مردم ایران می‌گفت: «این مردم قادر به‌ انجام هیچ‌چیز نیستند، مثل گوسفندان می‌مانند!»
روحیه تحقیر مردم ایران نه‌فقط در رضا‌شاه و محمد‌رضا‌شاه ریشه زده بود، بلکه اغلب درباریان هم به این بیماری مبتلا شده بودند. ملکه مادر مردم ایران را مردمی حسود و مذبذب می‌دانست که حتیٰ حکومت‌کردن بر آنان افتخار نداشت. فرح هم که سعی می‌کرد خود را تافته جدابافته دربار نشان بدهد، از این امر مستثنا نبود. به روایت علی شهبازی، سر‌تیپ محافظ شاه، فرح مردم جنوب تهران را کمتر از حیوان می‌دانست.

3ـ مطبوعات و کتاب‌
در دوران پهلوی یکی از شاخص های آزادی، وضعیت مطبوعات و نشر کتاب بوده است. در دوران پهلوی تعداد نشریات کاهش شدیدی داشت، به طوری که ۵۴۰ نشریه در اواخر سلطنت احمد شاه، در پایان رژیم پهلوی به ۸۶ نشریه کاهش یافت. به طور متوسط ۲‌ هزار عنوان کتاب در سال چاپ می‌شد که بیشتر آن‌ها از محتوای مناسبی برخوردار نبود. رضا‌خان که بعد از کودتا همه مطبوعات را تعطیل کرده بود، در ‌۱۷‌ اسفند ‌۱۳۰۰ در اعلامیه‌ای اعلام کرد: قلم مخالفین را می‌شکنم و زبان می‌برم. همچنین ساواک طی دستوری در ۴‌ بهمن ‌۱۳۵۵ خطاب به مطبوعات نوشت: هیچگونه شکواییه، انتقاد، گلایه، چه صراحتا و چه تلویحا، در هیچ زمینه‌ای نباید در مطبوعات چاپ شود.
از جمله محدودیت‌های دیگر، برخورد جدی با کسانی بود که منتقد امور جاری کشور بودند، به عنوان مثال، آیت‌الله سعیدی به‌جرم نوشتن اطلاعیه‌ای در اعتراض به سفر سرمایه‌داران صهیونیست به ریاست راکفلر به ایران در سال ۱۳۴۹، توسط ساواک دستگیر و شکنجه شد و به شهادت رسید.
از دیگر محدودیت می توان به ممنوعیت در به همراه‌ داشتن بعضی از کتاب ها، مانند تحریر الوسیله امام خمینی‌ (ره) اشاره کرد. سانسور در عصر پهلوی، در کتاب و ادبیات به‌جایی رسید که استفاده از کلماتی همانند شب، سیاهی، سرما، زمستان، گل سرخ، جنگل، پنجره بسته و شقایق ممنون شد، چرا که مدعی بودند این واژگان در ادبیات انقلابی به‌کارمی‌رود.
از حساسیت‌های سیاسی‌اجتماعی ممیزان، در دو دهه آخر رژیم پهلوی، می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:
۱ـ به کارگیری نام‌ها و لقب‌هایی که ویژه خاندان سلطنتی بود یا به آن‌ها اشاره داشت، ممنوع بود، مانند حذف کلمه (سلطنت) از کتاب (صلح امام حسن ع).
۲ـ هر نوع کتاب مذهبی و تحلیلی سانسور می شد و در بیشتر مواقع هم برچسب (خلاف مصلحت نظام) و (مارکسیست اسلامی) می‌خورد، مثل کتاب های ولایت فقیه، بعثت، بت‌شکن و… که گرفتار این برچسب شدند.
۳ـ نشر کتاب به زبان‌های غیرفارسی، مانند عربی، ترکی، کردی و بلوچ، ممنوع بود.
و…

ب- آزادی و مردم سالاری درزمان جمهوری اسلامی

انقلاب اسلامی شعار اساسی خود را بر پایه استقلال و آزادی ملت در پناه اسلام تعریف کرده است، بنابراین داشتن آزادی برای هر فرد و اقلیت را از اصول و قوانین خود می‌داند. با بررسی قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به راحتی می‌توان متوجه شد که در قانون جمهوری اسلامی ایران، به حقوق اقلیت‌ها در کشور توجه شده است، به عنوان نمونه به این دو قانون توجه کنید:
۱ـ مردم ایران از هر قومی که باشند، از حقوق یکسان برخوردارند و رنگ، نژاد، زبان و… سبب امتیاز نخواهد بود.
۲ـ همه افراد ملت، اعم از زن و مرد، یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند.
از حقوق سیاسی بسیار مهم که اقلیت ها در ایران دارند، حق حضور در مجلس شورای اسلامی به‌عنوان نماینده است. این حق در اصل ۶۴ قانون اساسی به‌رسمیت شناخته شده است.

علیرضا انصاری

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


دوره جامع آموزش خبرنگار کوله پشتی/ ثبت نام تا 30 تیر/ کلیک کنید
دوره جامع آموزش خبرنگار کوله پشتی/ ثبت نام تا 30 تیر/ کلیک کنید
 توانبخشی کوشا/ با مجهزترین امکانات 09134126065
توانبخشی کوشا/ با مجهزترین امکانات 09134126065
آموزش سواد رسانه به کودکان- خرید کتاب قصه های کرمیلو
آموزش سواد رسانه به کودکان- خرید کتاب قصه های کرمیلو
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715