یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: اجتماعی
چاپ خبر
۱۰:۳۷ - ۱۳۹۴/۱۲/۱۴
دکتر حسام الدین آشنا
ایدز تهدیدی جدی است!
 ما روحانیون برای مواجهه با ایدز چه می توانیم بکنیم؟   

شاید برای آنها که امروزه دکتر حسام الدین آشنا را با کت وشلوار به عنوان مشاور رسانه ای دکتر حسن روحانی می بینند، مشکل باشد که بتوانند حجت الاسلام حسام الدین آشنا را در سال ۸۶ با لباس روحانیت در ذهن خود تصور کنند. اما به دور از این حواشی متن زیر حاوی نکات قابل توجهی است که در فضای مجازی منتشر می شود

به گزارش ندای اصفهان، متن زیر فصل دوم از کتاب «ما روحانیون برای مواجهه با ایدز چه می توانیم بکنیم؟» به قلم دکتر حسام الدین آشنا است که در دانشگاه امام صادق(ع) با حمایت مالی صندوق کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) به چاپ رسیده است. این کتاب طبق آنچه در مقدمه آن می خوانیم در ۱۰۰ صفحه به صورت مصور در سال ۱۳۸۶ نوشته شده است تا روحانیون مسلمان ایرانی را (به عنوان رهبرانی اثرگذار در جامعه) با واقعیات علمی، تجربیات جهانی و شیوه مناسب برای مواجهه با گسترش عفونت اچ آی وی و بیماری ایدز آشنا کند.

شاید برای آنها که امروزه دکتر حسام الدین آشنا را با کت و شلوار به عنوان مشاور رسانه ای دکتر حسن روحانی می بینند، مشکل باشد که بتوانند حجت الاسلام حسام الدین آشنا را در سال ۸۶ با لباس روحانیت در ذهن خود تصور کنند؛ اما به هرحال به دور از این حواشی متن زیر حاوی نکات قابل توجهی است که توسط پایگاه خبری تحلیلی ندای اصفهان در فضای مجازی منتشر می شود.

***

فصل دوم: چرا روحانیت و نهادهای دینی؟

اچ آی وی/ ایدز تهدیدی برای زندگی خانوادگی و سعادت معنوی:

هنگامی که مردان و زنان جوان مریض می‌شوند، اغلب از دردهای روحی، انزوای اجتماعی و مشکلات جسمی‌ و اقتصادی رنج خواهند برد. همچنین پس از مرگ، کودکان عزادار، همسران و دوستانی را بر جا می‌گذارند که نیازمند آسایش و راهنمایی کاربردی هستند.

اچ آی وی/ ایدز تهدیدی برای رشد جامعه:

کشورهایی که با گسترش اپیدمی‌ مواجه می‌شوند، سازنده ترین و پویاترین شهروندان خود را از دست می‌دهند. خانواده‌ها، والدین، همسران و نان آوران خانه را از دست می‌دهند، جامعه نیز گروه کثیری از اعضای خود اعم از کشاورزان، معلمان، بهیاران، مهندسان و دیگر اعضای مفید خود را از دست می‌دهند.

کتاب ایدز حسام الدین آشنا

اچ آی وی/ ایدز تهدیدی برای مبارزه با فقر:

از آنجا که تعداد بیماران و افراد در حال مرگ -که نیازمند مراقبت آسایشگاهی و بهداشتی هستند- در حال افزایش است در نتیجه خانواده‌های بیشتری به علت بیماری و مسئولیت‌های مراقبتی خود پول و زمانشان را از دست می‌دهند، پس به تدریج منابع مالی خانواده‌های ضعیف، بودجه‌های جامعه و بودجه‌های ملی هدر می‌رود.

اچ آی وی/ ایدز تهدیدی برای شأن انسان:

هنگامی‌ که بزرگان خانواده توانایی تأمین مالی خانواده را ازدست می دهند، موقعیت اجتماعی شان از بین می رود؛ آنها از بیماری و بی اعتباری رنج می‌برند و می‌بینند که خانواده شان در ورطه فقر افتاده است، بسیاری از آنها امیدشان را از دست می‌دهند، وقتی نگاه تلخ و بدنام کننده ی مردم، این افراد را منزوی می‌کند، احساس گناهکاری آنان را فرا می‌گیرد و اغلب حقیقت را تکذیب می‌کنند. این در حالی است که خطر گسترش اچ آی وی به دیگران وجود دارد؛ چراکه کودکان و زنانی که بیماری مرگ سرپرست خانواده را تجربه کرده اند چه بسا مورد تحقیر، سوء استفاده و استثمار قرار بگیرند.

نقش رهبران دینی در هدایت و حمایت جامعه

التزام به اصل «مسئولیت اخلاقی» برای متوقف ساختن گسترش اچ آی وی و «اصل همدری» برای تسکین رنج‌های ناشی از ایدز لازم است. در سالهای اخیر بسیاری از افراد با مشکل ایدز درگیر شده اند؛ ولی هرجا که رهبران مذهبی و سازمان های دینی صادقانه با مردم صحبت کرده و خود دست به عمل زده اند، تغییرات مثبتی رخ داده است.

رهبران مذهبی در جامعه به عنوان افرادی قابل اعتماد و احترام مورد توجه هستند و به عنوان نمونه و الگو شناخته می‌شوند. این احترام می تواند در جهت محو و کمرنگ کردن بدنامی‌ و دید منفی درباره افراد مبتلا به اچ آی وی/ ایدز مفید باشد.

در کشورهای مختلف جهان، رهبران مذهبی به دنبال راه هایی هستند تا در برابر این بیماری که نه تنها مشکلی بهداشتی، بلکه بحران عمیقی از جهات انسانی، اجتماعی و معنوی است پاسخ و عکس العمل مناسبی را بیابند.

روحانی به عنوان مشاور و مددکار

روحانی می‌تواند به راحتی طرف مشورت مردم عادی قرار گیرد. مردم به امام جماعت مسجد محله خود اعتماد دارند و در مسائل مختلف با او به گفتگو می‌نشینند و برای سخنان او ارزشی منحصر به فرد قائل هستند. از همین رو بسیاری از مردم جهت راهنمایی و حتی بازگویی مشکلات شخصی و خانوادگی به روحانی مراجعه می کنند.

جدای از مواد مذکور، خانواده‌ها و افرادی که در پی عوامل سه گانه فقر، اعتیاد و نابهنجاری، به مشکلات روحی و جسمی‌ مبتلا شده اند، برای امیدبخشی و هدایت، نیازمند نقش مشورتی روحانی هستند. با توجه به نیازهای افرادی که به روحانی مراجعه می‌کنند، روند مشاوره از آگاهی دهی تا امیدبخشی و حل و فصل مشکلات را شامل می‌شود. اینگونه است که زمینه‌های خطا و انحراف در کسانی که نیازمند به مشورت هستند از میان می‌رود.

روحانی به عنوان محور مؤسسات و محافل مذهبی

در مواقعی که روحانیون از خود شجاعت و فداکاری نشان داده اند -به ویژه همکاری آنها با حکومت اسلامی‌ و یا سازمان های غیر دولتی- اثرات اقدامات انجام شده چند برابر شده است. به عنوان نمونه، روحانیون در طرح هایی همچون نهضت سوادآموزی، طرح ملی واکسیناسیون و همچنین مبارزه با مواد مخدر در طی سال های گذشته سهم بسزایی در فرهنگسازی و گسترش سلامت ایفا کرده اند.

روحانیت به عنوان قدرت مؤثر اجتماعی

روحانیون در مواجهه با ایدز نیز در موقعیتی منحصر به فرد قرار دارند که آنها را قادر می‌سازد که مانع از گسترش بیماری شوند، چراکه روحانیون می‌توانند:

– ارزش های اجتماعی را شکل دهند؛

– رفتارهای مسئولانه را ترویج دهند؛

– از تقدس زندگی دفاع کنند؛

– افرادی را که در اثر ناآشنایی با مفاهیم عمیق اسلامی‌ از بعد معنوی دچار مشکل هستند به دامن دین بازگردانند؛

– از حقوق و شئونات انسانی دفاع کنند؛

– به گسترش دانش عمومی‌ بپردازند و بر عقاید تأثیر بگذارند؛

– از قوانین، سیاست ها، عقاید و دیدگاه های جدید و مسئولانه دفاع کنند؛

– صرف منابع خیریه و نذورات را به منظور ارائه مراقبت های اجتماعی تغییر دهند و منابعی جدید را برای پیشگیری و مراقبت و حمایت بیابند؛

– و در نهایت اقداماتی را از سطح عموم تا سطح ملی ترویج کنند.

روحانیون می‌توانند با فرهنگ سازی در مبارزه با انگ اجتماعی همراه با این بیماری تلاش کنند. انگ و تبعیض ناشی از اچ آی وی باعث می‌شود افراد حامل ویروس و یا در معرض خطر مشکل خود را مخفی نگه دارند و لذا از خدمات بهداشتی، پیشگیری و درمانی محروم شوند و این امر خطر انتقال بیماری در سطح جامعه را افزایش می‌دهد.

روحانیت به عنوان یک نهاد حمایتگر

بیایید از افرادی که در معرض خطر هستند حمایت کنیم تا جامعه از درد و رنج ناشی از گسترش تصاعدی این بیماری در امان بماند.

فقر و نیاز مادی می‌تواند فرد را مجبور کند که برای تأمین معاش به هر عملی حتی تن فروشی تن دهد و این موضوع منجر به گسترش اچ آی وی خواهد شد. مبارزه با فقر و حمایت از افراد آسیب پذیر و یا مبتلا به ویروس را ه مؤثری در کنترل این بیماری خواهد بود.

خدمات رسانی به نیازمندان و دستگیری از آنان به عنوان برادران دینی و همنوعان، سفارش مؤکد بزرگان دینی محسوب می‌شود. چنانکه گفته شد، فقرا و نیازمندانی که به دلیل مشکلات مالی و در نهایت واماندگی در اداره زندگی فردی و خانوادگی حاضر به انجام پست ترین کارها می‌شوند، می‌توانند به اعمال غیر اخلاقی دست زده و حیات فردی و اجتماعی را به خطر بیندازنند. مصرف مواد و رفتارهای پرخطر نیز سلامت اجتماعی را به مخاطره می‌اندازند. شایسته است تغییر در جهت هدایت و پیشرفت جامعه اسلامی‌ از روحانیت منشاء بگیرد و ورود روحانیت به حیطه حل معضلات اجتماعی، امری اجتناب ناپذیر است.

دیدگاه اسلامی‌ در مورد ایدز

بیماری ایدز تهدیدی جدی برای سلامت و حتی بقای نسل امت اسلامی‌ تلقی می‌شود ولی هنوز شاهد اقدامات جدی روحانیت نبوده ایم. سیاست‌هایی چون انکار، سکوت، عذاب انگاری، تأسف خوردن و طرد، راه به جایی نبرده است. بسیاری از علما و روحانیون ممکن است احساس کنند که صحبت کردن درباره گرایش های جنسی، باده خواری، تن فروشی و تزریق مواد، مناسب شئونات آنان نیست. ممکن است برخی اعتقاد داشته باشند ابتلا به اچ آی وی/ ایدز مجازاتی برای رفتار «گناهکارانه» فردی است که قبل از ازدواج روابط جنسی داشته، به همسرش خیانت کرده یا به نحوی دیگر اصول دینی را زیر پا گذاشته است. بسیاری از مبلغان دینی نمی‌دانند در مواجهه با مسائلی همچون مراقبت از تعداد زیادی از بی سرپرستان، از بین رفتن بسیاری از اعضای جامعه دینی، نیاز رو به رشد به مشاوره روحی و هزینه‌های صعودی مراقبت، بهداشت و آموزش چه کنند یا چه بگویند.

نباید با تکذیب گستره ی بیماری و تلاش برای پنهان سازی آن و یا با قضاوت و ارزش گذاری در مورد مبتلایان، باعث گسترش بیماری، ایجاد دید منفی و بدنام سازی افراد شد. هنگامی‌ که افراد در مورد بیماریشان احساس تهدید و یا شرم کنند، تلاش برای پیشگیری و یا درمان بسیار مشکل می‌شود.

برای یافتن دیدگاهی اسلامی‌ در مورد ایدز، پاسخگویی به چند سؤال مهم، راهگشا و ضروری است:

آیا ایدز یک مجازات الهی است و مبتلا به ایدز گناهکار است؟

خداوند نظام آفرینش را در جهت تکامل، سعادت و رشد انسان هدایت کرده و مصائب و ناگواری‌ها نیز جزئی جدانشدنی از این نظام هستند که می‌توانند هر دو کارکرد تربیتی و تنبیهی را داشته باشند.

قال رسول الله (ص): إنّ البلاء للظالم أدبٌ و للمؤمن امتحان و للانبیاء درجهٌ و للاولیاء کرامهٌ (جامع الاخیار، ص ۱۱۳) گرفتاری برای ظالم تأدیب، برای مؤمن آزمایش و برای انبیا رتبه و برای اولیا کرامت است.

در برخی موارد ابتلا، ایدز را می‌توان اثر وضعی بعضی گناهان به حساب آورد که نه تنها افراد خاطی را مبتلا می‌کند، بلکه دامنه شیوع آن تمامی‌ افراد جامعه را تهدید می‌کند. اما در صورتی که بلایی تعمیم یافت و همگان را مورد تهدید قرار داد، دیگر نمی‌توان آن بلا را در مورد همه مبتلایان، نشان مجازات و غضب الهی دانست بلکه باید به یاری آن شتافت. علاوه بر این، حتی در مواردی که ابتلای به این بیماری اثر مستقیم عملی خطاکارانه باشد، فرد خاطی به جز مجازات تعیین شده از طرف شارع مقدس، به هیچ نحو نباید مورد اتهام و یا تحقیر قرار گیرد و نمی‌توان او را به دلیل عمل گناهکارانه (که از آن توبه نموده و یا به خاطر آن مجازات شده است) طرد نمود، بلکه او به دلیل بیماری دارای حقوقی است و باید مورد حمایت اطرافیان و حکومت اسلامی‌ قرار گیرد تا دامنه بیماری، ناخواسته گسترش پیدا نکند.

آیا روحانی یک قاضی است و اعتراف لازم است؟

از دیدگاه اخلاقی و با توجه به آموزه‌های اسلامی، نگرش ما نسبت به اطرافیان و اعضای جامعه باید مثبت و عاری از سوء ظن باشد. سوءظن از آفات ایمان به حساب می‌آید.

قال امیرالمومنین(ع): ضَع أمر أخیک علی أحسنه ( کافی، ج۲، ص ۳۶۲)

کارهای برادرت را به بهترین وجه برداشت کن.

از دیدگاه فقهی نیز رفتار دیگران را می‌باید حمل بر صحت کرد. آنچه مسلم است، اقرار به گناه توسط شخص گناهکار جز در برابر خدا امری مذموم است و هیچ مرجعی نمی‌تواند در مورد مسائلی که در آن حق الناس وجود ندارد، فرد را وادار به اقرار نماید. اگر فردی به بیماری ایدز مبتلا شد، از نقطه نظر فقه اسلامی‌ لزومی‌ندارد طریقه ابتلای خود را به این بیماری فاش نماید و مشاور نیز نمی‌تواند او را الزام به اقرار نماید.

حتی در صورتی که فرد از طریق روابط نامشروع مبتلا شده باشد، تنها با چهار بار اقرار نزد قاضی و شهادت چهار شاهد عینی با شرایط خاص است که حد در مورد او جاری می‌گردد. از طرف دیگر در صورتی که فرد قبل از اقامه بینه، توبه کند حد ساقط می‌شود (ماده ۸۱ قانون مجازات اسلامی) و حتی اگر بعد از اقامه بینه نیز توبه نماید، بنا به قولی، قاضی می‌تواند حد را جاری نکند. (مواد ۶۸ تا ۷۲ قانون مجازات اسلامی)

با توجه به:

– مذموم بودن اقرار به گناه و ارجحیت توبه در پیشگاه خداوند

– نحوه اقرار به گناه

– امکان عفو فرد خاطی توسط قاضی

مشاوره گناهکار مبتلا با روحانی، هیچ گونه عواقب جزایی برای او در بر نخواهد داشت.

برچسب‌ها: , , , ,

FacebookTwitterGoogle+TelegramWhatsAppLineYahoo MessengerLinkedInPinterestTumblr

مطالب مرتبط

  1. مسلمان می‌گه:

    قانون گذاران و مسئولین مربوطه جلوی اجرای احکام خدا را نگیرند، نیازی به کمک انها نیست
    شرایط ازدواج دائم و موقت کنترل شده و سالم را سخت می کنند تا مردم به زنا کشیده شوند؟ چرا با دستورات خدا اینگونه برخورد میکنید؟

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
جوان انقلابی
جوان انقلابی
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق