شنبه ۳۱ شهریور ۱۳۹۷
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۱:۱۵ - ۱۳۹۶/۰۹/۲۴
جواد جلوانی
گفتگو با طلبه‌ مهندسی كه فعال رسانه‌ای است؛
 عمو پورنگ و شبکه پویا نباید رقیب تربیت خانوادگی شوند   

حوزه علميه چه جور جايي است؟ چه كساني به حوزه مي‌روند؟ آيا كار حوزوي‌ها فقط منبر و سخنراني است؟ اينها سؤالاتي است كه شايد بسياري از خود پرسيده باشند اما بد نيست بدانيد همه طلاب از ابتدا حوزوي نبوده‌اند

ندای اصفهان- معصومه طاهری:
حوزه علمیه چه جور جایی است؟ چه کسانی به حوزه می‌روند؟ آیا کار حوزوی‌ها فقط منبر و سخنرانی است؟ و…

اینها سؤالاتی است که شاید بسیاری از خود پرسیده باشند اما بد نیست بدانید همه طلاب از ابتدا حوزوی نبوده‌اند خیلی از آنها خصوصاً در سال‌های اخیر تحصیلکردگان رشته‌های دیگری هستند مانند جواد جلوانی جوان نخبه‌ اصفهانی که در مدرسه تیزهوشان درس خوانده و از رشته مهندسی پزشکی فارغ‌التحصیل شده است. او کارشناس ارشد رشته مدیریت رسانه از دانشگاه صداوسیماست با این حال چند سالی می‌شود که در کنار فعالیت رسانه‌ای، زندگی‌اش را وقف طلبگی کرده است.

***

چرا شما در سه رشته‌ای که هیچ ارتباطی با هم ندارد تحصیل کرده‌اید؟
– از دوره دبیرستان تقریباً اکثر دانش‌آموزان آرزویشان رشته‌های مهندسی بود و وقتی مهندسی پزشکی قبول شدم تا سال سوم همه چیز خوب بود اما حس کردم این رشته به درد من نمی‌خورد چون دیدم مهندسی مثل تعمیرکاری است، اگر مثلاً یک دستگاهی خراب بشود از یک مهندس می‌خواهند که آن را درست کند که این با فلسفه زندگی من جور درنمی‌آمد. اختراع و ساخت و تولید هم که در ایران وجود خارجی ندارد نهایتاً فضای فکری و روحی من علوم انسانی بود.

با توجه به سوابق دانشجویی که داشتم رشته مدیریت رسانه با روحیاتم همخوانی داشت و مدیریت رسانه تجربه خیلی خوبی بود، ولی باز اقناع نشدم؛ یک سری نظریه‌هایی بود که به زندگی‌ام عمق نمی‌داد. دیدم حتماً باید حوزه علمیه بروم. اتفاقاً رشته‌هایی هم که خوانده بودم رشته‌های خوبی بودند ولی من می‌خواستم بیشتر بدانم برای همین با انگیزه بالایی به حوزه علمیه آمدم. می‌دانستم که حوزه علمیه ممکن است من را کمی محدود کند ولی به خاطر این‌که عمق را پیدا کنم وارد حوزه علمیه شدم.
شما الان چند سال است در حوزه درس می‌خوانید؟
– هفت سالی می‌شود که در حوزه علمیه مشغول به تحصیل و آموختن علوم دینی هستم و در پایه هشتم درس می‌خوانم.
چرا درطول این مدت هنوز ملبس نشده‌اید؟
– ان‌شاءالله ملبس هم می‌شوم ولی فعلاً خودم را در آن سطح ندیده‌ام که با لباس روحانیت در جامعه حضور پیدا کنم. قطعاً این لباس برکاتی دارد و البته محدودیت‌هایی هم به همراه می‌آورد و این را خوب می‌دانم که درعین حال اثرگذاری حرف را بالا می‌برد؛ یعنی اگر من با لباس روحانیت، سواد رسانه‌ای تدریس کنم اثرگذاری سخنم بیشتر می‌شود با این حال هنوز نتوانسته‌ام زمان ملبس شدن خودم را به قطعیت برسانم.
در فضای رسانه فکر می‌کنید چقدر اثرگذار بوده‌اید؟
– این یک فرصت خوبی است؛ اگر در گذشته حوزه علمیه چهره به چهره بود (که معتقدم اثرگذاری چهره به چهره هنوز هم زیاد است)، امروز فضای مجازی و دنیای رسانه امکان تازه‌ای مهیا کرده است؛ یعنی می‌توانید با کسانی که شما را نمی‌بینند صحبت کنید و تبلیغ دین داشته باشید.

الحمدلله در این چند سال توانسته‌ام کارهایی را که می‌خواستم انجام بدهم چون ما با همان دغدغه‌های طلبگی وارد فضای رسانه شدیم. از همان ابتدا به رسانه به عنوان شغل نگاه نمی‌کردیم، بلکه به عنوان یک دغدغه یا یک وظیفه تبلیغی یا طلبگی وارد این فضا شدیم. من فکر می‌کنم در این مدت عملکرد خوبی داشتیم ولی اینکه اثرگذار بوده‌ایم یا نه، این مسئله مؤلفه‌های خیلی پیچیده‌ای دارد.

ببینید ماهواره، شبکه‌های اجتماعی، حتی تلویزیون ملی یا شبکه پویا یک جاهایی می‌آیند و با فضاهای اصیل تربیتی، رقابت می‌کنند. مثلاً عمو پورنگ برنامه خوبی دارد ولی برای بچه‌ها آسیب‌های خاص خودش را دارد؛ هرچقدر برنامه عمو پورنگ یا فیتیله‌ای‌ها با شعر و آواز و بالا و پایین پریدن «سلام کردن» را یاد بدهند، تربیتشان کافی نیست. اینها رقبایی برای تربیت خانواده هستند، فرزند از دست خانواده خارج شده است و من هم اینجا یک فشاری وارد می‌کنم؛ می‌خواهم بگویم اثرگذاری اتفاقاً خیلی سخت شده است، چون دنیای یکطرفه عصرش تمام شده است. دنیا، دنیای چندطرفه است؛ یک زمانی جنس رسانه اینگونه بود که رسانه پیام می‌فرستاد مخاطب دریافت می‌کرد امروز خود مخاطب فرستنده پیام است. امروز ایده شهروند خبرنگار یا ایده شهروند رسانه مطرح شده است؛ مثلاً می‌بینید فردی با ۱۸ سال سن یک صفحه در اینستاگرام دارد که ۳۰۰هزار نفر آن را دنبال می‌کنند خود همین شخص یک رسانه پربازدید شده است یا یک نفر با ۱۹ سال سن کانال تلگرامی دارد که ۴۰هزار نفر عضو آن هستند؛

لذا این سؤالی که می‌پرسید چقدر اثرگذار بوده‌اید جوابش خیلی سخت است ولی ما نباید ناامید شویم. دنیا چندسویه شده است و مخاطب دیگر در اختیار ما نیست؛ آن دانش‌آموز یا نوجوان دیگر در اختیار ما نیست در اختیار خانواده‌اش هم نیست با این وجود باید تلاش خودمان را بکنیم تا اثرگذار باشیم.
 مهم‌ترین و قدیمی‌ترین رسانه حوزویان منبر است؛ در حوزه چه آموزش‌هایی برای این کار داده می‌شود؟
– جالب است بدانید بر خلاف تصوری که عامه دارند در حوزه به کسی منبر رفتن یاد نمی‌دهند. فرد با توجه به تجربیات شخصی و مطالعات خودش و توانمندی‌هایی که به دست می‌آورد منبر می‌رود.
اصلاً ما چه نیازی داریم که حوزه علمیه بیاید جامعه را اداره کند؟ یا به نیازهای جامعه پاسخ بدهد؟ حوزه علمیه بیاید همان احکام را بگوید. ما که دانشگاه را داریم، دانشگاه بیاید همان علومی که جامعه به آن نیاز دارد را پاسخ بدهد؟
– به نظر شما چه کسی نیازهای جامعه را بهتر می‌داند؟ مسلماً اهل بیت و بالاتر از اهل بیت(ع)، آن کسی که انسان را خلق کرده است، پس آن کسی که انسان را خلق کرده و نقشه راه انسان دستش است همان خداست که درحقیقت ما پای درس اهل بیت(ع) نشسته‌ایم و نزدیک به یک میلیون حدیث از اهل بیت داریم که اگر تکراری‌های آن را حذف کنیم حدود ۵۰۰هزار حدیث می‌شود، یک سفره خیلی گسترده که هر چه بخواهیم در آن هست؛ به‌همین خاطر است که می‌گوییم حوزه علمیه باید نیازهای جامعه را پاسخ بدهد نه دانشگاه.
نقشه راه دست خداست و در اختیار اهل بیت(ع) قرار گرفته، در حقیقت به نوعی این علوم از طریق اهل بیت(ع) در حوزه‌های علمیه وجود دارد ولی استخراج نشده است. مثلاً اقتصاد اسلامی از دل این معارف استخراج نشده (نه اینکه کسی کار نکرده باشد کم کار شده است) اگر بخواهیم چیزی تبدیل به یک پارادایم بشود باید افراد زیادی روی آن کار کنند تا بتواند جریان‌ساز بشود.

در مقوله اقتصاد یک نفر ممکن است بگوید راه نجات اقتصاد ایران در اقتصاد لیبرالی است، با چه «حجت شرعی» این حرف را می‌زنید؟ یا یک نفر بگوید راه نجات بشریت در اقتصاد سوسیالیستی است با چه حجتی این حرف را می‌زنید؟ ولی مایی که دنبال حجت شرعی هستیم می‌گوییم راه نجات بشریت در اقتصاد اسلامی است که البته هنوز اقتصاد اسلامی تولید نکردیم و اقتصاد ما ملغمه‌ای از همه چیز است.
سؤالی که خیلی‌ها درباره حوزویان می‌پرسند این است که چطور سه سال ادبیات عرب می‌خوانند، ولی اکثراً توانایی مکالمه عربی را ندارند؟
– ادبیاتی که بتوانند حرف بزنند «مکالمه» است ولی ادبیاتی که در حوزه علمیه خوانده می‌شود ادبیاتی است که می‌خواهند قرآن و حدیث را بفهمند. اتفاقاً ما ممکن است طلبه‌ای را داشته باشیم که قرآن را بهتر از یک عرب‌زبان بفهمد چون زبان عربی متحول شده است. یک عرب‌زبان در عراق ممکن است قرآن را بخواند و خوب نفهمد و چه بسا یک طلبه‌ای که بلد نیست عربی حرف بزند آن آیه قرآنی را بخواند و بهتر از آن عرب‌زبان بفهمد، چون زبان عربی که ما در حوزه خوانده‌ایم زبانی بوده است که متناسب با فهم قرآن و روایات ۱۴۰۰سال پیش است نه زبان محاوره و رایج عرب‌زبانان کنونی.

انتهای پیام/

منبع روزنامه جوان

برچسب‌ها: , , , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
سفریاران، بلیط ارزان هواپیما، تور گردشگری سراسر کشور
سفریاران، بلیط ارزان هواپیما، تور گردشگری سراسر کشور
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
وعده صادق
وعده صادق
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز