شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۰
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۰۹:۲۵ - ۱۳۹۶/۰۸/۲۵

با ۱۰ نام آسمانی پیامبر اسلام آشنا شوید!

نگاهی به معارف، اخلاق و معنویت رسول اکرم صل الله علیه و آله

خداوند از فراز عرش خود ۱۰ نام روى من گذاشت و اوصاف مرا بيان كرد و به زبان هر پيامبرى كه به سوى قومش فرستاد، بشارت آمدن مرا داد. نامم را در ميان پيروان تورات و انجيل پراكند و كتاب خود را به من آموخت و در آسمان خود بلندمرتبه ام گردانيد

ندای اصفهان- حجت الاسلام عبدالغفار امیدوار

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله می فرمود: من شبيه ترين مردم به آدم هستم، و ابراهيم در قيافه و اخلاق شبيه ترين مردم به من بود. خداوند از فراز عرش خود 10 نام روى من گذاشت و اوصاف مرا بيان كرد و به زبان هر پيامبرى كه به سوى قومش فرستاد، بشارت آمدن مرا داد و نام مرا در تورات آورد و معرفى كرد و نامم را در ميان پيروان تورات و انجيل پراكند و كتاب خود را به من آموخت و در آسمان خود بلندمرتبه ام گردانيد و از اسماى خود برايم نامى مشتق ساخت.

اسامی دهگانه رسول اکرم صل الله علیه و آله

مرا «محمّد» ناميد و او نامش محمود است و مرا در ميان بهترين نسل از امّتم مبعوث فرمود.

در تورات نام مرا «اُحَيد» گذاشت، پس به واسطه توحيد بدن هاى امّت مرا بر آتش حرام گردانيد.

در انجيل مرا «احمد» ناميد، پس من در آسمان محمود و ستوده ام و امّتِ مرا حمد كنندگان قرار داد.

در زبور نام مرا «ماحى» (محو كننده) گذاشت؛ زيرا خداوند عزّوجلّ به وسيله من بت پرستى را از روى زمين محو كرد.

در قرآن نام مرا «محمّد» ناميد، پس من در ميان همه [اهل] قيامت هنگام داورى ستوده هستم.

و در قيامت مرا «حاشر» ناميد؛ زيرا كه مردم در پيش پاى من محشور مى شوند و مرا «مُوقِف» ناميد؛ زيرا مردم را در پيشگاه خداوند عزّوجلّ متوقّف مى كنم. مرا «عاقب» ناميد؛ زيرا من پس از همه پيامبران قرار دارم و پس از من پيامبرى نخواهد آمد. مرا رسولِ رحمت و رسولِ توبه و رسولِ حماسه هاى جنگى و «مقتفى» قرار داد؛ زيرا در قفاى همه پيامبران آمده ام. من «مقيم» و «كامل و جامع» هستم.

پروردگارم بر من منّت نهاد و به من فرمود: اى محمّد! درود خداى بر تو، من هر پيامبرى را به زبان امّتش سوى آنها فرستادم، اما تو را به سوى همه خلق خود، از سفيد و سياه، فرستادم و به واسطه رعب و وحشت ياريت كردم كه احدى را با اين وسيله يارى نكردم. غنيمت را براى تو حلال شمردم، در صورتى كه پيش از تو براى هيچ كس حلال نبوده است.

به تو و امّت تو گنجى از گنج هاى عرش خود را عطا كردم: فاتحة الكتاب و آيات پايانى سوره بقره را. براى تو و امّت تو همه زمين را سجده گاه قرار دادم و خاكش را پاك و پاك كننده. به تو و امّت تو تكبير (اللّه اكبر) را عطا كردم و نام تو را قرين نام خود ساختم، به طورى كه هيچ فردى از امّت تو مرا ياد نكند، مگر اينكه در كنار نام من از تو نيز نام برد. پس، خوشا به حال تو و امّت تو، اى محمّد!

عظمت رسول اکرم صل الله علیه و آله

در ادامه به 16 ویژگی برجسته پیامبر اسلام(ص) اشاره می کنیم.

1- درجات بی نظیر رسول خدا

موسى عليه السلام گفت: اى پروردگار من! درجات محمّد و امّت او را به من بنمايان. خداوند فرمود: «اى موسى! تو تاب ديدن آنها را ندارى؛ امّا [فقط] يك منزلت از منزلت هاى بزرگ و با شكوه او را به تو مى نمايانم كه به واسطه همان، او را بر تو و بر تمام آفريدگانم برترى دادم».

پس خداوند از ملكوت آسمان براى او پرده برداشت و موسى عليه السلام، منزلتى را ديد كه از [شدّت] پرتوهاى آن و قُربش به خداوند، نزديك بود قالب تهى كند.

گفت: پروردگارا! به واسطه چه چيز، او را به اين كرامت رساندى؟ فرمود: «به واسطه خصلتى كه از ميان ايشان، آن را به او اختصاص دادم و آن خصلت، ايثار است. اى موسى! هيچ يك از ايشان نيست كه دمى از عمر خويش به اين خصلت عمل كرده باشد، مگر آنكه از حسابرسى او شرم كنم و در بهشت خود، هرجا كه او بخواهد، جايش دهم». (تنبيه الخواطر، به نقل از سهل بن عبداللّه)

2- پیامبر اکرم، محور برکت

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كار ارزشمندى كه با ستايش الهى و درود بر من آغاز نشود، گفتارى ناتمام و ناقص است، و از هر بركتى محروم است.

3- رسول خدا، صاحب خلق عظیم

امام صادق عليه السلام: اخلاق پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، [تجسّمِ] اين سخن خداوند عزّوجلّ بود: «عفو را پيشه كن و به نيكى فرمان ده و از جاهلان روى گردان».

4- محمد، حبیب الله

خداوند ابراهيم را خليل خود برگزيد و موسى را كليم (هم سخن خود) و عيسى را روح [خود] و محمّد را حبيب [خود].

5- نياز همگان به شفاعت رسول خدا

بحار الأنوارـ به نقل از أبو العباس مكبر: ابو ايمن به امام باقر علیه السلام گفت: «اى ابا جعفر! شما مردم را مى فريبيد و پيوسته مى گوييد: شفاعت محمّد، شفاعت محمّد!»

حضرت چنان ناراحت شد كه رنگ چهره اش برگشت- در پاسخ فرمود: واى بر تو اى ابا ايمن! داشتن عفّت شكم و شهوت، تو را غرّه كرده است؟! اگر صحنه هاى هول انگيز قيامت را ببينى حتماً به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نياز پيدا خواهى كرد. واى بر تو، آيا شفاعت جز براى كسى است كه مستوجب آتش باشد؟ آنگاه فرمود: هيچ كس، از اولين و آخرين نيست مگر آنكه در روز قيامت به شفاعت محمّد صلى الله عليه و آله نيازمند است.

6- عقیده به رسالت رسول خدا، ناجی پس از مرگ

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: چون آدمى را در گورش نهادند و همراهان او باز گشتند، در حالى كه هنوز صداى كفش هاى آنها را مى شنود، دو فرشته نزدش مى آيند و او را مى نشانند و مى پرسند: درباره اين پيامبر، محمّد، چه عقيده اى داشتى؟

اگر مؤمن باشد مى گويد: گواهى مى دهم كه او بنده خدا و فرستاده اوست. پس، به او گفته شود: به جايگاهت در آتش بنگر. خداوند به جاى آن، جايگاهى در بهشت به تو داد. او هر دو جايگاه را مى بيند. اما اگر كافر يا منافق باشد مى گويد: نمى دانم. همان عقيده اى را درباره او داشتم كه مردم داشتند!

7- انکار رسالت رسول خدا، کفر به خداست

به نقل از منصور بن حازم: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: كسى كه در باب رسول خدا صلى الله عليه و آله شك كند [حكمش چيست]؟ فرمود: كافر است.

عرض كردم: كسى كه در كافر بودنِ شك كننده شك كند، او هم كافر است؟ حضرت از پاسخ دادن به من خوددارى فرمود. من سه بار اين سؤال را تكرار كردم و ديدم آثار خشم در چهره اش نمودار شد.

8- پیامبر اکرم ادیب الله

رسولُ اللّه صلى الله عليه و آله: أنا أديبُ اللّه ِ و عليٌّ أدِيبي؛ من تربيت شده خدا هستم و على تربيت شده من.

9- محمد؛ شخصیتی که امیرمومنان به غلامیش افتخار می کرد

امام على عليه السلام: جز اين نيست كه من غلامى از غلامان محمّد صلى الله عليه و آله هستم.

10- محمد؛ شخصیت بی نظیر تاریخ بشریت

ابن عبّاس در پاسخ به سؤال از آيه «آيا تو را يتيم نيافت و پناه داد»: در حقيقت رسول خدا از آن رو يتيم ناميده شده كه در پهنه زمين هيچ كس، از اوّلين و آخرين، نظير او نبود.

لذا خداوند عزّوجلّ با بر شمردن نعمت هاى خود بر آن حضرت منّت نهاده مى فرمايد: «مگر نه اينكه تو را يتيم يافت» يعنى يگانه و بى مانند «پس، پناه داد» يعنى مردم را به سوى تو كشاند و فضيلت و ارزش تو را به ايشان شناساند و آنها تو را شناختند.

خُلق رسول خدا صل الله علیه و آله

1دلسوز؛ لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَريصٌ عَلَيْکُمْ بِالْمُؤْمِنينَ رَؤُفٌ رَحيمٌ؛ هر آينه رسولى از خود شما برايتان مبعوث شد كه آنچه شما را رنج مى دهد بر او گران مى آيد. سخت به شما دلبسته است و نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان است. (کریمه توبه/ شریفه 128 )

2- خویشتن دار: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: محبّت خدا بر كسى كه به خشم آيد ولى خويشتندارى ورزد، واجب آمده است.

3پرهیز از خشونت بی جا: امام على عليه السلام: اسلحه رسول خدا را برداشتم، ديدم به قبضه شمشير آن حضرت سه جمله آويخته است:  به كسى كه از تو بُريده است بپيوند؛ به كسى كه به تو بدى كرده است خوبى كن، و حق را بگو هر چند به زيان خودت باشد.

و نیز امام باقر عليه السلام فرمود: در غلاف شمشير رسول خدا صلى الله عليه و آله مكتوبى سر به مهر يافت شد؛ آن را گشودند ديدند نوشته است: از سركش ترين مردمان بر خدا كسى است كه غير قاتل خود را بكشد و كسى كه غير ضارب خود را بزند و كسى كه حادثه اى بيافريند (قتلى مرتكب شود) يا حادثه آفرينى(قاتلى) را پناه دهد. لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر چنين كسى باد، خداوند از او هيچ توبه و تاوانى را نمى پذيرد، و هر كه خود را به غير مولايش نسبت دهد، به آنچه بر محمّد صلى الله عليه و آله نازل گشته، كافر شده است.

4- حیا، وفا، پارسایی، محبت: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: اسلام برهنه است و پوشش آن حياست، و زيورش وفا، و مردانگيش كار نيك، و ستونش پارسايى. هر چيزى بنيادى دارد و بنياد اسلام دوست داشتن ما اهل بيت است.

5- توجه به رنجهای دیگران؛ امام باقر از پدرانش از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: سوگند به آنكه جان محمّد در دست اوست، هيچ بنده اى به من ايمان نياورده، در حالى كه شب را سير بخوابد و برادر ـ يا فرمود: همسايه ـ مسلمانش گرسنه باشد.

6کرم و بخشندگی؛ در جنگ ذات الرقاع پيامبر خدا صلى الله عليه و آله زير درختى در كنار درّه اى پياده شد. در اين هنگام سيلى آمد و ميان آن حضرت و يارانش جدايى انداخت. مردى از مشركان پيامبر صلى الله عليه و آله را در آن حال ديد و مسلمانان نيز در آن طرف درّه ايستاده و منتظر بودند تا جريان سيل قطع شود.

آن مرد مشرك به همراهان خود گفت: من محمّد را مى كشم و آنگاه نزد پيامبر آمد و به روى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شمشير كشيد و گفت: اى محمّد! اينك چه كسى تو را از چنگ من مى رهاند؟ حضرت فرمود: پروردگار من و تو. در اين هنگام جبرئيل آن مرد را از اسبش پرت كرد و او به پشت افتاد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برخاست و شمشير كشيد و روى سينه او نشست و فرمود: اى غورث! چه كسى تو را از چنگ من مى رهاند؟ عرض كرد: بخشندگى و كرم تو اى محمّد! حضرت از آن مرد دست كشيد و او برخاست در حالى كه مى گفت: به خدا قسم كه تو از من بهتر و گرامى ترى.

7- بدخواه دیگران نبودن؛ مردى خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و به ايشان عرض كرد: من اين فرزندم را سواد آموخته ام؛ حالا او را به چه شغلى بگمارم؟ حضرت فرمود: خدا پدرت را بيامرزد، او را در هر شغلى بگذار اما به پنج گروه مسپارش: سيّاء، زرگر، قصّاب، گندم فروش و برده فروش.

مرد عرض كرد: اى رسول خدا! سيّاء كيست؟ فرمود: كسى كه كفن مى فروشد و آرزوى مرگ افراد امّت مرا دارد، در حالى كه يك نوزاد امّت خود را، از هر آنچه آفتاب بر آن مى تابد بيشتر دوست دارم. اما زرگر؛ زيرا به فكر مغبون ساختن افراد امّت من است. اما قصاب؛ زيرا آنقدر حيوان مى كشد كه رحم از دلش رخت بر مى بندد. اما گندم فروش؛ زيرا ارزاق امّت مرا احتكار مى كند. اگر كسى با عنوان دزد، خدا را ديدار كند بهتر است از اين كه او را ديدار كند، در حالى كه چهل روز خوراك مردم را احتكار كرده باشد. اما برده فروش؛ زيرا جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و گفت: اى محمّد! بدترين افراد امّت تو، كسانى هستند كه انسان خريد و فروش مى كنند.

8- شاکر؛ رسول خدا صلى الله عليه و آله، در شبی نزد عایشه بود. به پيامبر عرض كرد: اى رسول خدا! چرا خودت را به رنج مى اندازى، حال آنكه خداوند گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است؟ حضرت فرمود: اى عايشه! آيا بنده اى سپاسگزار نباشم؟!

9- خوش رویی؛ الطبقات الكبرى به نقل از عبداللّه بن حارث: هيچ كس را نديدم كه به اندازه رسول خدا صلى الله عليه و آله لبخند بر لب داشته باشد.

10- ثبات قدم؛ الطبقات الكبرى به نقل از سعيد مَقْبُرى: رسول خدا صلى الله عليه و آله هرگاه كارى انجام مى داد بر آن مداومت مى ورزيد و اين طور نبود كه آن را يك بار انجام دهد و يك بار انجام ندهد.

11- دادگری؛ امام على عليه السلام در عدالت رسول خدا و پرهیز از ظلم و ستم چنین فرموده: يك نفر يهودى از رسول خدا صلى الله عليه و آله چند دينار طلبكار بود و آنها را مطالبه كرد. حضرت فرمود: اى مرد يهودى! فعلاً چيزى ندارم كه به تو بدهم. او گفت: اى محمّد! رهايت نمى كنم تا طلبم را بپردازى. رسول خدا فرمود: پس، من هم با تو مى نشينم.

حضرت در كنار او آنقدر نشست كه در همان جا نماز ظهر و عصر و مغرب و عشا و صبح را خواند. اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله آن مرد را تهديد مى كردند. پيامبر به آنان نگاه كرد و فرمود: با او چه مى كنيد؟! عرض كردند: اى رسول خدا! يك نفر يهودى شما را نگه دارد؟! فرمود: پروردگارم عزّوجلّ مرا مبعوث نكرده است كه به معاهد و غير معاهد ستم كنم.

چون روز بالا آمد مرد يهودى گفت: گواهى مى دهم كه هيچ خدايى جز اللّه نيست و گواهى مى دهم كه محمّد بنده و فرستاده اوست. و نصف مالم را در راه خدا دادم. به خدا قسم اين كار را با تو نكردم، مگر براى اينكه اوصافى را كه از تو در تورات آمده است امتحان كنم. من اوصاف تو را در تورات چنين خوانده ام: محمّد بن عبد اللّه زادگاهش مكّه است و هجرتگاهش طَيْبَه. نه تند خوست و نه خشن و نه داد و بيداد راه مى اندازد و نه زبانش را به فحش و ناسزا مى آلايد.

اكنون من گواهى مى دهم كه هيچ خدايى جز اللّه نيست و تو رسول خدا هستى و اينك اموال من در اختيار شماست و هرگونه كه خداوند دستور داده درباره آن حكم فرما.

12وفادار به عهد: امام على عليه السلام: از تو مسئلت دارم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى و مرا از آنان قرار دهى كه پيوسته به ياد تو هستند و عهد تو را نمى شكنند.

13- زهد؛ امام على عليه السلام سپس فرمود: بستر رسول خدا صلى الله عليه و آله يك عبا بود و بالش او پوستى پر شده از الياف درخت خرما. يك شب آن را براى پيامبر دولا كردم. صبح كه شد پيامبر فرمود: اين بستر، ديشب مرا از نماز باز داشت. آنگاه حضرت عليه السلام دستور داد آن را يك لا كردند.

14- بردباری؛ الترغيب و الترهيب ـ به نقل از انس: من با رسول خدا صلى الله عليه و آله راه مى رفتم و حضرت بُردى نجرانى با حاشيه اى زبر و درشت بر تن داشت. عربى باديه نشين از راه رسيد و رداى ايشان را محكم كشيد. من به گردن پيامبر صلى الله عليه و آله نگاه كردم ديدم حاشيه رداء، از شدّت كشيدن، روى گردن حضرت ردّ انداخته است.

آن باديه نشين سپس گفت: اى محمّد! دستور بده از مال خدا كه نزد توست به من بدهند. پيامبر صلى الله عليه و آله به طرف او برگشت و خنده اى كرد و سپس دستور داد به او چيزى عطا كنند.

15- ایثار؛ امام باقر عليه السلام به محمّد بن مسلم فرمود:

«اى محمّد! آيا فكر مى كنى رسول خدا صلى الله عليه و آله، از زمانى كه خداوند او را برانگيخت تا وقتى جانش را گرفت، سه روز پياپى از نان گندم سير خورد؟! نه به خدا قسم! آن حضرت از زمانى كه خداوند او را برانگيخت تا وقتى جانش را گرفت، هيچ گاه سه روز پياپى از نان گندم سير نخورد. هان! من نمى گويم كه چيزى پيدا نمى كرد [تا بخورد]. آن حضرت گاهى اوقات به يك نفر صد شتر جايزه مى داد. بنابراين، اگر مى خواست بخورد، مى توانست».

الترغيب و الترهيب به نقل از ابن عبّاس: رسول خدا صلى الله عليه و آله شب هاى پياپى با خانواده اش گرسنه مى خوابيدند و شامى براى خوردن نمى يافتند. بيشترين غذاى آنها نان جو بود.

الترغيب و الترهيب، به نقل از عائشة : رسول خدا صلى الله عليه و آله هيچ گاه سه روز پياپى سير غذا نخورد. اگر مى خواستيم مى توانستيم سير شويم، اما آن حضرت ايثار مى كرد.

16- به رنج افكندن خود در عبادت؛ امام على عليه السلام: وقتى آيه «اى جامه به خويشتن فرو پيچيده، به پا خيز شب را مگر اندكى» بر پيامبر نازل شد، آن حضرت تمام شب را به عبادت مى پرداخت تا جايى كه پاهايش ورم كرد به طورى كه [موقع نماز خواندن] يك پايش را بلند مى كرد و يكى را روى زمين مى گذاشت.

پس جبرئيل بر آن حضرت فرود آمد و گفت: «طه» يعنى هر دو پايت را به زمين بگذار اى محمّد «ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه به رنج افتى» و نيز اين آيه را نازل كرد: «پس، آنچه از قرآن ميسّر است تلاوت كنيد».

 

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری علیرضا ملک پور: مهارت در کار ضامن اشتغال پایدار
پایگاه خبری علیرضا ملک پور: مهارت در کار ضامن اشتغال پایدار
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715