شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۶
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: اجتماعی
چاپ خبر
۱۱:۳۳ - ۱۳۹۶/۰۸/۱۳
خودکشی دختران اصفهانی، آئینه تمام نمای «ما»
 از نهنگ آبی تا نهنگ قدرت!   

در این سقوط انسانیّت لیکن اما همه «ما» به نوعی بخشی از این کوتاهی را نسبت به نسل دوم و سوم انقلاب به دوش می کشیم؛ خانواده های ناامن و جامعه ناامن تر محصول عملکرد «ما» در دایره دولت-ملت طی این چهل سال بعد از انقلاب است

ندای اصفهان- حمیدرضا صمدانی(فعال فرهنگی)
شاید فیلم ضبط شده آخرین حرفهای دختران اصفهانی قبل از اقدام به خودکشی از بلندای پل چمران را مشاهده کرده اید؛ این روزها همه جا صحبت از بازی و یا به عبارت بهتر چالش «نهنگ آبى» است و هر کس از شهروندان عادی گرفته تا صاحب نظران و اصحاب رسانه در مورد این پدیده رمزآلود و در عین حال خطرناک فضای مجازی به ظنّ و زعم خود اظهار نظر می کند.
علل اولیّه و یا علّت العلل اقدام این دو نوجوان هرچه که باشد (چالش نهنگ آبی، شکست عشقی و عاطفی، افسردگی شدید و…)، علی رغم لحن کم و بیش گستاخانه دختران، امّا از لحظه لحظه صحنه هایش معصومیّت و بی پناهی دخترکان مظلوم این سرزمین می بارد، دخترکانی که بی پناه و بی پشتوانه معنوی و حتّی مادی هر روز و هر لحظه در گوشه و کنار این آب و خاک در گردابی از افسردگی، نومیدی و بی کسی یا سر به دامن غریبه های سودجو می گذارند و یا از ارتفاع بلند غم و محنت و تنهایی به پوچی و نیستی سقوط می کنند.
در این سقوط انسانیّت لیکن اما همه «ما» به نوعی بخشی از این کوتاهی را نسبت به نسل دوم و سوم انقلاب به دوش می کشیم؛ خانواده های ناامن و جامعه ناامن تر محصول عملکرد «ما» در دایره دولت-ملت طی این چهل سال بعد از انقلاب است.
براستی مگر «ما» و جامعه-خانواده «ما» چه کرده است که دو طفل بی گناه این چنین بی پروا و بدون دلهره به آغوش مرگ لبخند می زنند؟؛ لبخندی تلخ، گزنده و بی پروا که مو بر اندام آدمی سیخ می کند!


کجاست سیستمی آموزشی-پرورشی کارآمد که حداقل بخشی از این خلأ را در محیط محدود آموزشی جبران کند؟ مگر نه این است که هر ساعت و هر لحظه از بلندگوهای رسمی و تریبون های عمومی و تبلیغات فراگیر یک صدا، یک قرائت و یک تفسیر را از دین و زندگی و معنویت با صدائی رسا! جار می زنیم؟ پس کجاست ثمره عملی آن همه هیاهوی؟ اینجاست که اگر کسی با دیدن این صحنه ها و شبیه آن قالب تهی کند از غیرت و همیّت خود چیزی گزافه نکرده است.
در اواسط همین فیلم، جائی دختران در مسیر «مرگ» از ترس برخورد موتورسیکلت با خود عکس العمل نشان می دهند. مگر می شود کسی که آغوش خود را برای مرگ باز کرده اینگونه بترسد؟ چه کسی و چه چیزی دخترکان معصوم این سرزمین را به کام مرگ سوق می دهد؟ به سوی نیستی و تباهی می کشاند؟ جز «ما» و عملکرد «ما»؟
چه بخواهیم و چه نخواهیم این نسل که از فرزندان «ما» تشکیل شده؛ عملکرد و رفتار بهنجار و یا نابهنجارش؛ محصول نتیجه ذاتی افکار و اندیشه ها و بالطبع اعمال «ما» است و لاجرم نه حق سرزنش آنها را داریم و نه ملامت اندیشه های آنان را که این نسل آئینه تمام نمای «ما» و اعمال و رفتار «ما» هستند.
دشمنان فرزندان این آب و خاک نه سوار بر امواج از بیرون مرزها می آیند و نه در توهماتی همچون جنگ نرم و سرد! و… به میدان، دشمنان این کودکان معصوم و این دخترکان بی پناه، «ما» و رفتار و منش «ما» در چرخه دولت-ملّت است. همچون کبک سر در برف کرده ایم و به جای حل مسئله به فکر حذف صورت مسئله ایم.
تنهائی و افسردگی این نسل خبر تلخی است

چالش «نهنگ آبی» هر چه هست و به هر طریق که در زوایای پیدا و پنهان جامعه رسوخ کرده یک نتیجه بسیار مهمّ دارد و آن «مسخ» «انسانیّت» در طی مدّت زمان محدود پنجاه روزه می باشد.
این مسخ که می توان با کمی اغماض از آن به «از خود بیگانگی» یا «الیناسیون» تعبیر کرد «فرد» را از «انسان»ی صاحب اختیار، ذوی الاحترام و با شخصیّت به «موجود»ی دست نشانده، حقیر و تُهی تبدیل کرده و باعث می شود «فرد» تمام ارزشها و داشته های شخصیّتی خود را به پای هدف و عقیده ای موهوم به قربانگاه ببرد. (دقیقاً شبیه آنچه گروه های ایدئولوژیک و افراطی، هواداران خود را با شستشوی مغزی برای عملیات انتحاری آماده می کنند)
الینه شدن «ما» در چالش نهنگ آبى نه اوّلین مسخ آدمی و نه آخرین ازخود بیگانگی است. وقتی به قدرتی، مقامی و یا منصبی می رسیم، شاید نه در پنجاه روز و نه حتّی این چنین روشن، امّا آنچنان آرام، پنهان و عمیق به «نهنگ قدرت» می بازیم تمام «خود» را، که وقتی با سر در مسلخ انسانیّت فرود می آئیم هم خود را تباه کرده ایم هم دیگران و حتّی جامعه را.
آری «نهنگ قدرت» به اندازه نهنگ آبی های و هوی ندارد امّا آرام و بی سر و صدا ولی بسیار دردناک تر و خطر انگیزتر انسانیّت را به مسلخ مسخ و ازخود بیگانگی می برد.
لزوماً حتّی نباید دارای قدرتی کلان و یا مقامی عالی باشیم تا بنده چشم و گوش بسته نهنگ قدرت شویم، کافی است در ابتدائی ترین موقعیّت قدرت، خود را به این نهنگ نبازیم!
انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

  1. سهیل گفت:

    با سلام خدمت شما و مردم عزیز :
    وقی تو کشورت دزدان و مقدس نمایان و احمقان و قاتلان و … پشت پرده دین […] !!! وضع کشورت و مردمت , نوجوان و جونت بهتر از این نمیشه !!!

    فقط به امید ظهور آقامون امام زمان دلخوشیم




    1



    0
نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری چشمه سار
پایگاه خبری چشمه سار
اصفهان شرق
اصفهان شرق
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق