پنج شنبه ۰۲ آذر ۱۳۹۶
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: اجتماعی
چاپ خبر
۱۳:۱۱ - ۱۳۹۶/۰۶/۲۳
گفتگو با برادران معلولی که اغذیه فروشی می کنند
 بهزیستی به معلولان کمکی نمی‌کند/ هنوز جواز کسب قطعی نگرفته ایم   

بهزیستی کمک خاصی نمی کند؛ پرونده هم داشتند ولی هیچ کمکی تا حالا نکرده‌اند و چند وقتی است پرونده‌هایشان را به یک مرکز توانبخشی داده‌اند

ندای اصفهان – جلال طاهری:

در منطقه غربی اصفهان حد فاصل خیابان جانبازان و اتوبان میثمی (زیر کوی ولی عصر) مغازه اغذیه فروشی وجود دارد که هرچند هیچ تابلویی بالای سر خود ندارد ولی بین اهالی محل به مغازه «برادران» مشهور است. ویژگی این مغازه حضور دو فروشنده معلول جسمی حرکتی در آن است که با وجود همه معلولیت هایشان امین مردم محل شده‌اند.

به همین بهانه به سراغشان رفتیم و باب سخن با آنها را گشودیم، ولی توانایی سخنوریشان نیز کم بود، پس به کمک برادر سوم یعنی آقای محمد حسین احسانی که جوان‌ترین عضو خانواده است و به حمدلله از صحت و سلامت کامل برخوردار است، در مورد مغازه برادران درباره معلولیتشان به گفتگو نشستیم.

***

ندای اصفهان: از چه زمانی مغازه موادغذایی راه اندازی کرده‌اید؟

محمد حسین احسانی: حدود ۱۵-۲۰ سالی هست که پدر برای برادرانمان مغازه را راه انداختند و من هم چند سالی است کمکشان می‌کنم.

ندای اصفهان: شما کوچکترین برادر هستید، حدودا چقدر فاصله سنی دارید؟

– من و برادرانم حدود بیست سالی با هم تفاوت سنی داریم و دو برادرم که معلولیت دارند هم با یکدیگر ۵ سال فاصله سنی دارند. برادرانم از بدو تولد معلول نبودند بلکه بعدا دچار معلولیت شدند از دو، سه سالگی دچار معلولیت شدند که به خاطر ازدواج فامیلی بوده است.

ندای اصفهان: آیا این مغازه امورات برادرانتان را می‌گذراند؟

– خداراشکر، صبح‌ها برای تامین مواد غذایی می‌روم و چند ساعتی هم در روز کمکشان می‌کنم.

ندای اصفهان: خود شما هم در این مغازه فعالیت می‌کنید؟

– فعلا بله، لیسانس حسابداری گرفتم ولی کار مناسبی هم پیدا نکردم و تصمیم گرفتم در حال حاضر با هم کار کنیم و در کنارشان فعلا مشغول هستم.

ندای اصفهان: برادرهایتان ازدواج کرده‌اند؟

– نه، هرجا که رفتیم متاسفانه هیچکدام جور نشده است.

ندای اصفهان: از خود بهزیستی چطور؟ برای ازدواج معرفی نکرده‌اند؟

– آنجا هم چند نفر را معرفی کرده‌اند ولی یا از طرف ما یا خانواده عروس توافق نشد.

ندای اصفهان: چرا؟ از بچه‌ای که به دنیا می‌آید می‌ترسیدند یا از سختی زندگی دو عضو معلول؟

– هم برای سختی زندگی، و هم معلولیت دوطرف باعث شد تا نتوانند ازدواج کنند.

ندای اصفهان: نوع معلولیتشان چیست؟

– جسمی، حرکتی، گفتاری؛ خیلی شدید دچار معلولیت هستند.

ندای اصفهان: آیا بهزیستی کمکی هم می‌کند؟

– تا حالا که نه، پرونده هم داشتند. ولی هیچ کمکی تا حالا نکرده‌اند و چند وقتی است پرونده‌هایشان را به یک مرکز توانبخشی داده‌اند ولی کار خاصی نکرده‌اند.

ندای اصفهان: برخورد مردم چطور است؟

– در محل، خدا راشکر بد نیست، مردم همراهی کرده‌اند.

ندای اصفهان: با این شرایطی که برادرانتان در بحث معلولیت دارند تاکنون شده که از برادرها سوء استفاده بشود یا کلاهبرداری از آنها کنند یا با توجه به عدم تحرک، کالایی را از مغازه‌تان بردارند و بروند؟

– از این موارد بوده است و خصوصا نسیه که می‌برند و پول آن را برنمی‌گردانند که یک عده را توانستیم برگردانیم و یک عده هم مستاجر بودند و از محل رفته‌اند.

ندای اصفهان: انتظار خاصی از مسئولین دارید؟

– از لحاظ کاری که همین جا برایشان بهتر است چون در کنار خودمان هستند ولی این درخواست را داریم که از لحاظ بیمه یا مستمری ماهیانه کمک بکنند.

ندای اصفهان: مزاحمت از طرف بچه‌ها یا افراد دیگر نداشتند؟

– نه، خدا را شکر مساله‌ای نبوده است.

ندای اصفهان: شغل پدر شما چه بوده است و چه شد که تصمیم به باز کردن مغازه کردند؟

– پدرمان بازنشسته فرهنگی هستند و معلم ادبیات بودند و چند سالی هم معاون بودند و یکی از برادرانم دیپلم را نگرفت ولی یکی از برادران به اسم محمدعلی احسانی با داشتن معلولیت درس را ادامه داد و دیپلم تجربی گرفت. برادرم حتی کنکور هم دادند ولی قبول نشدند. محمد علی برای کار هم پیگیر بودند که با توجه به وضعیت جسمی نشد و بعد حاج آقا تصمیم گرفت یک مکانی را برای مغازه در اختیار بچه‌ها قرار بدهند.

ندای اصفهان: کلا خانواده شما چند نفری است؟

– سه تا برادر هستیم به اسم محمدعلی، محمدحسن و محمدحسین و سه تا خواهر که آنها ازدواج کرده‌اند و من کوچکترین آنها هستم.

ندای اصفهان: شما خودتان ازدواج کرده اید؟

– نه، هنوز قسمت نشده است.

ندای اصفهان: سوال خاصی از مسئولان دارید؟

– همیشه از مسئولین می خواهیم (هر کسی که می‌خواهد باشد) اگر کاری برای معلولین می‌توانند انجام دهند و کوتاهی نکنند نه اینکه صرفا برادرهای خودم مدنظر باشند. کلا هستند افرادی که وضع معلولیت آنها حتی از برادرهای من بدتر است اگر بتوانند کمکی بکنند فکر می‌کنم خیلی موثر است.

 ندای اصفهان: در مورد مجوز مغازه مشکلی نداشتید؟

– چند وقتی دنبال جواز و پروانه بودیم که پرونده تشکیل دادیم ولی خوب هنوز قطعی نشده است.

ندای اصفهان: موردی داشتید که به خاطر معلولیتها نخواهند از شما خرید کنند؟

– نه؛ چنین چیزی نداشتیم، با توجه به اینکه بومی همین محل هستیم و سالهاست همه ما را می‌شناسند.

ندای اصفهان: در کنار شما یک مغازه مواد غذایی دیگر هم هست که آن هم گویا از قدیمی‌های محل است. این برای شما مشکلی ایجاد نمی‌کند؟

– نه؛ خداراشکر ما دیگر بعد از این سالها کم کم جا افتاده ایم و اگر بخواهیم ببینیم در همین چند کوچه و محل شش الی هفت مواد غذایی دیگر هم هست. ولی الحمدلله همسایه‌ها و دوستان می‌آیند و هوایمان را دارند.

ندای اصفهان: بدترین خاطره‌ای که داشتید چه بوده است؟

– همان بحث مشتری‌هایی که می‌روند و حسابهایشان را نمی‌دهند و اعتمادی که به این افراد می‌کنیم و اجناس را با توجه به احوالات و مستاجر بودنشان نسیه می‌دهیم. اما آنها بعد از اتمام اجاره خانه‌شان به طور کلی از محل می‌روند و دیگر یادشان نمی‌ماند که باید حسابهایشان را تسویه کنند.

ندای اصفهان: پدرتان هم مثل اینکه گاهی اوقات در مغازه هستند؟

– بله؛ پدر هم ظهرها بعد از نماز و بعد از نماز مغرب چند ساعتی در مغازه هستند و همین که دور هم هستیم و کمک هم هستیم بهترین خاطره برای ما است.

 ندای اصفهان: با این وضعیت معلولیت هنگامی که ماشین توزیع مواد غذایی می‌آید مشکلی ندارید؟

– سعی می‌کنم هر وقت ماشین می‌خواهد بیاید خودم اینجا باشم. بعد از اتمام تحصیلاتم با توجه به شرایط خانواده تصمیم گرفتم همین جا کنار برادران و والدینم باشم با اینکه می‌توانستم برای کار بیرون از شهر هم بروم ولی با توجه به شرایط برادرها و سن پدرم تصمیم گرفتم همین جا کنار خانواده بمانم.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری چشمه سار
پایگاه خبری چشمه سار
اصفهان شرق
اصفهان شرق
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق