دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۲۱:۱۸ - ۱۳۹۴/۰۷/۰۹

غدیرشناسی/

معنای من کنت مولاه فهذا علی مولاه در قرآن چیست؟ (54 معنی)

هر کس بخواهد گوشه ای از معنای این کلام را در حد فهم خود بفهمد باید تمام دین و به ویژه هزارها آیه از قرآن کریم، جوشن کبیر، زیارت جامعه کبیره، دعای سمات، روایات نوریه، مناجات مولای یا مولای و بسیاری از زیارت نامه ها و روایات و سیره معصومان از آدم ابوالبشر تا مهدویت و سپس تا جنت العدن را مطالعه نماید...

ندای اصفهان- حجت الاسلام عبدالغفار امیدوار/

عمود خطبه جریان ساز غدیر خم «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» است. این جمله در یک کلمه به «ولایت» حضرت امیر علیه السلام تصریح دارد. ولایت کلمه ای است که معنا و مفهوم آن در یکی دو جمله خلاصه نمی شود بلکه همه زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام تا خالدین فیهایِ جنت العدن، قطره ای از گستره ی دریا معنای آن است. به عبارت دیگر هر آنچه از کمال و جمال معصومین؛ از آدم تا خاتم شنیده اید همه و همه جلوه ای از معنای من کنت مولاه فهذا علی مولاه (در حد خودشان، آن هم در حد فهم ما) است و الا معنای ولایت خارج از عقول ما و بلکه اولیاء و انبیای عظام است؛ مگر نه این است که پیامبر اکرم که درود خدا بر او باد فرمود: یا علی! ما عرفک حق معرفتک غير اللّه و غيري (مناقب ابن شهرآشوب، ج 3، ص 268). گویی همه آنچه که از آدم ابوالبشر تا قیام قیامت و بعد از آن خواهید دید و شنید همه و همه جهت تفسیر و تبیین همین مقام است. با نگاهی به معنای لغوی ولایت می شود بر حقانیت مدعای فوق استدلال نمود.

عید غدیر

معنای لغوی ولایت: عرب به دو چیز که پشت سر هم بیایند به گونه ای که بین آن دو هیچ چیز فاصله نباشد «ولایت» گوید؛ همچون دو انگشت به هم چسبیده؛ لذا من کنت مولاه فهذا علی مولاه یعنی علی ولی الله است و کسی که همچون رسول خدا «قاب قوسین او ادنی» متصل و فانی در خدای نامحدود شود معنای ولایتش نیز بالطبع نامحدود خواهد بود.

شاهد بر اینکه معنای «من کنت مولاه فهذا علی مولاه»، «اشهد انّ علیا ولی الله» است دو روایت ذیل است:

آیت الله سید اسماعیل مرعشی در كتاب اهمیت اذان و اقامه و سومین شهادت، دو حدیث را از كتاب «السلافه فی امر الخلافه» كه اثر محقق و دانشمند بزرگ اهل سنت شیخ عبدالله مراغی مصری است نقل می كند و از این دو حدیث برمی آید كه شهادت سوم از زمان رسول خدا وجود داشته است.
 الف) سلمان فارسی در عصر پیامبر در اذان و اقامه بعد از گواهی به یكتایی خدا و رسالت پیامبر اکرم به ولایت امیرمؤمنان نیز شهادت می داد. یكی از اصحاب به محضر رسول خدا رسید و عرض كرد: ای رسول خدا، امروز موضوعی را شنیدم كه قبلا نشنیده بودم. پیامبر فرمود: آن موضوع چیست؟ او عرض كرد: سلمان اذان می گفت. شنیدم او بعد از گواهی به یكتایی خدا و رسالت پیامبر (شهادتین) به ولایت علی گواهی داد (این ماجرا بعد از حجه الوداع پس از ماجرای غدیر رخ داد). پیامبر فرمود: «سمعتم خیراً»: چیز خوبی شنیده اید.
ب) نیز در مورد ابوذر غفاری روایت شده، یكی از اصحاب نزد پیامبر اکرم آمد و عرض كرد: ای رسول خدا! ابوذر در اذان بعد از شهادت به رسالت شما به ولایت علی شهادت می دهد و می گوید: «اشهد انّ علیا ولی الله» پیامبر فرمود: «كذلك او نسیتم قولی فی غدیر خم من كنت مولاه فعلی مولاه فمن ینكث فانما ینكث علی نفسه»: همین گونه است. مگر سخن مرا در غدیر خم فراموش كرده اید كه گفتم هر كس من رهبر او هستم پس علی رهبر او است. هر كس پیمان را بشكند قطعا به خودش آسیب رسانده است.

معنای من کنت مولاه فهذا علی مولاه چیست؟

هر کس بخواهد گوشه ای از معنای این کلام را در حد فهم خود بفهمد باید تمام دین و به ویژه هزارها آیه از قرآن کریم، جوشن کبیر، زیارت جامعه کبیره، دعای سمات، روایات نوریه، مناجات مولای یا مولای و بسیاری از ادعیه، زیارت نامه ها و روایات و سیره معصومان از آدم ابوالبشر تا مهدویت و سپس تا جنت العدن را مطالعه نماید.

اکنون با توجه به مقدمات مذکور و با توجه به ولایت در قرآن، روایات، ادعیه و سیره معصومان، با پرده برداری گوشه ای از معانی اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، عرفانی و… به معنای «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» نگاهی می اندازیم. فضائلی که رد آن مساوی با کفر است؛ قال رسول الله: «علی خیر البشر، مَن شک فیه فقد کفر» علی بهترین انسان است هر که در بهتر بودن علی شک کند تأکیدا کافر است.

با توجه به آیات قرآن من کنت مولاه فهذا علی مولاه یعنی:

– خلیفه الله است؛ انی جاعل فی الارض خلیفه (بقره 30)

– تمام اسماء الله بالفعل نزد مولاست؛ و علم آدم الاسماء کلها (بقره 30)

– تمام علم الکتاب بالفعل نزد مولاست؛ وَ يَقُولُ الَّذينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلاً قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهيداً بَيْني وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتاب (رعد 43)

به اتفاق شیعه و سنی، تمام مفسرین بدون شک و شبهه می گویند «وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْکِتابِ» علی بن ابیطالب علیه السلام است. سول خدا و امیرالمومنین و نیز امام باقر و امام صادق و موسی بن جعفر علیهم السلام و همچنین ابن عباس و سعیدبن جبیر و ابی مریم و سلمان فارسی و ابی سعید الخدری و اسماعیل السدی و عبدالله بن عطاء، همگی روایت نموده اند که مراد از مَنْ عِندَهُ عِلْمُ الْكِتَاب علی بن ابی طالب علیه السلام می باشد (شواهد التنزل؛ ج1، ص 400 و 401 و زادالمسیر، ج4، ص 252 و المیزان، ج10، ص 390).

برای گواهی دادن دو شاهد می خواهند، خدا می گوید یک شاهد بر رسالت من هستم و یک شاهد بر رسالت علی است. می پرسند «عِلْمُ الْکِتابِ» چیست؟ می گویند: علم اسم اعظم حق است.

در سوره نمل می خوانیم جناب سلیمان نبی وقتی اراده می کند تخت بلقیس را نزد خود حاضر کند، عده ای از اجنه به او می گویند تخت بلقیس را نزد تو حاضر می کنیم قبل از آنکه از جای خود برخیزی. (قرآن در اینجا می گوید: گفت کسی که علم بعضی از کتاب را داشت.) سلیمان می گوید: نه، من تخت بلقیس را نزد تو حاضر می کنم قبل از آنکه تو مژه بر هم بزنی. روایات می گوید 3000 کیلومتر راه بوده است! سلیمان نبی گفت: بیا! و تخت بلقیس قبل از اینکه مژه ای بر هم بزند در آنجا حاضر شد.

سلیمان نبی از 73 اسم اعظم، 1 اسم را بلد بود. علی بن ابیطالب علیه السلام صاحب 72 اسم اعظم حق است.

– پاسخ تمام مجهولات نزد مولاست: فاسئلوا اهل الذکر ان کنتم لا تعلمون (النحل 43)

– همه نادانسته ها را می داند؛ علّم الانسان ما لم یعلم (علق 5)

– حقیقت تمام عالم نزد مولاست بلکه حقیقت خود مولاست؛ و کل شیء احصیناه فی امام مبین (یاسین 12)

– قبله فرشتگان است و تمام ملائکه الله بر مولا سجده می کنند؛ وَ إِذْ قُلْنَا لِلْمَلاَئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ أَبَى وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الکافرین (بقره 34)

– تمام ملائکه الله فرمانبردار مولا هستند؛ تنزل الملایکه و الروح فیها باذن ربهم من کل امر (قدر 4)

– هیچ آلودگی ندارد؛ انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت (احزاب 33)

– تمام کمالات را دارد؛ و یطهرکم تطهیرا (چه اینکه تا علم و سایر کمالات نباشد از جهل و… تطهیر نمی شود)

– واجب الاطاعه است؛ یا ایها الذین آمنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولوالامر منکم (النساء 59)

– مردی از جنس پیامبر اکرم؛ «لایودّنی عنک الا أنت أو رجل منک» یعنی تنها یا خودت باید ابلاغ کنی یا مردی که از تو است. و متواتر یا نزدیک به متواتر است که «رجل منک» امیرالمومنین بود، فلذا فرمود: «و علیّ منّی و لایودّی عنّی الاّ علیّ»؛ علی از من است و أداء نمی کند ابلاغ را کسی از طرف من جز علی علیه السلام (مسند احمد، ج1، ص 151 و مستدرک حاکم، ج3، ص 51)

– هادی است؛ انما انت منذر و لکل قوم هاد (الرعد 7)

– متصف به یقین و صبر؛ وَ جَعَلْنَا مِنهُمْ أَئمَّةً یهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبرُواْ وَ کَانُواْ بِایَاتِنَا یُوقِنُونَ (انبیاء 73)

– ولی الله اولویت اول زندگی و همه کس و همه چیز ما است: النبیّ اولی بالمومنین من انفسهم (احزاب 6)؛ فلذا بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ نَفْسِي وَ أَهْلِي وَ مَالِي؛ مولا اولی است در همه چیز یعنی باید همواره و به هر شکل او را مطرح نمود.

– هیچ چیزی بدون مولا اثر ندارد؛ و جعلناهم ائمه يهدون بامرنا (چه اینکه إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيئًا أَنْ يقُولَ لَهُ كُنْ فَيكُونُ (یس 82)؛ یعنی ایجاد و اثر گذاری مساله ای است، مربوط به امر و امر دست امام است؛ اولواالامر. ولایت مقام تشريفاتي و تشريعي و قراردادي نيست، بلكه ولايت مقامي تكويني و مقام كن فيكون است. آنچه او بخواهد و اذن بدهد مي شود و آنچه نخواهد و اذن ندهد نمي شود حالا چه در مورد خودش باشد يا ديگري؛ يعني مثلا، اين گونه نيست كه آب به تنهائي سيراب بكند و غذا به تنهائي سير، بلكه آب باذن امام سيراب مي كند و غذا به باذن امام سير مي كند. باذن امام مي بيني، مي شنوي، مي فهمي و هكذا. اصلا به بركت وجود اوست كه هستيم. امام بر گردن ما حق حيات دارد به واقع نه به تعارف؛ لولاك لما خلقت الافلاك و لولا علي لما خلقتك و لولاك لما خلقت علي و لولا فاطمه لما خلقتكما (مستدرک سفینة البحار: 3 / 334)

– نبأ عظیم است؛ عم یتسائلون عن النباء العظیم الذی هم فیه مختلفون کلا سیعلمون (نباء 1-3)؛ یقول علی علیه السلام ما لله آیه اکبر منّی (بصائر الدرجات ص 76)

– فصل دین است؛ یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک و ان لم تفعل فما بلغت رسالته (مایده 67)؛ همه دین جنس است و امامت فصل دین است، همه بدن است و امام روح است.

– حرف اول و آخر پیامبر خداست؛ چه اینکه در آغاز رسالت بنا بر آیه وَاَنْذِرْ عَشيرَتَكَ الاَقرَبينَ (شعراء 214) ولایت را مطرح کرد و در حجه الوداع نیز ولایت را مطرح کرد.

– اتمام و اکمال دین است؛ الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی(مائده 3)

– رضای خداست؛ و رضیت لکم الاسلام دینا (مائده 3)

– وجه الله است؛ فاينما تولوا فثم وجه الله (بقره 115)؛ هر کسی را با صورتش می شناسند؛ به علی شناختم من به خدا قسم خدا را. وجه الله مقامي كه سرتاسر آفرينش را پر كرده است؛ اين رسول خداست كه فرمود: در شب معراج هيچ چيز در زمين و آسمان نديدم الا اين كه بر آن نوشته بود: علي)

– عشق به مولا قیمتی ترین امر در هر دو دنیا است؛ قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی(شوری 23)؛ چه اینکه مزد پیامبر اکرم باید بهترین باشد.

– و انک لعلی خلق عظیم است (قلم 29)

– رحمه للعالمین است (انبیاء 107)

– اشداء علی الکفار رحماء بینهم است(فتح 29)

– توسل به آنان آمرزش الهی را به همراه دارد؛ فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحیمُ(بقره 37)

– مفتاح الغیب است و عالم به همه جزییات عالم؛ وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ هُوَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلاَّ يَعْلَمُهَا وَلاَ حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الأَرْضِ وَلاَ رَطْبٍ وَلاَ يَابِسٍ إِلاَّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ(انعام 59)

– نعمتی است که در مورد آن بازخواست می شوید؛ ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم(التکاثر 8)

– کوثر است؛ انا اعطیناک الکوثر(کوثر 1)

-هر که با او در افتاد ور افتاد؛ ان شانئک هو الابتر(کوثر 3)

– هل یستوی الذین یعلمون و لایعلمون

– افمن کان مومنا کان فاسقا لایستوون

– موضوع قسم الهی؛ خداوند حتی به اسب ولی، جرقه ی سمِ اسبِ ولی هم قسم می خورد؛ والعادیات ضبحا فالموریات قدحا(العادیات 1-2)؛ قسم به نفس نفس زدن های اسبان و قسم به جرقه سم اسبانشان.

– لیله القدر است (قدر 1)

– عصاره خلقت است؛ و العصر (العصر 1)

– شفیع روز جزا است؛ وَ لَسَوْفَ یُعْطیکَ رَبُّکَ فَتَرْضى‏(الضحی 5)

– مجرای فیض نظام هستی است؛ ومن الليل فتهجد به نافلة لك عسى أن يبعثك ربك مقاما محمودا (چه این که حمد در برابر نعمت است)

-موجودی بسیار با عظمت است؛ و فدیناه بذبح عظیم

-عروه الوثقی است؛ لا إِكراهَ فِي الدّينِ قَد تَبَيَّنَ الرُّشدُ مِنَ الغَيِّ فَمَن يَكفُر بِالطّاغوتِ وَيُؤمِن بِاللَّهِ فَقَدِ استَمسَكَ بِالعُروَةِ الوُثقى لا انفِصامَ لَها وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ(بقره 256)

-حبل الله است؛ و اعتصموا بحبل اللّه جمیعا و لا تفرّقوا(آل عمران 103)؛ اعتصام یعنی پیچاندن و تاب دادن طناب به دور دست؛ یعنی مرکز انحصاری تجمع و وحدت ولی الله است و از همین رو است که امام در صبح جمعه ظهور خواهد کرد.

-نماز است؛ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ.(جمعه 9) بنا بر روایات منظور از صلوه حضرت امیر است. امیرالمومنین سلام الله علیه فرمودند أنَا صَلَاةُ الْمُؤْمِنِ،أنَا حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ، أنَا حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ، أنَا حَيَّ عَلَىخَيْرِ الْعَمَل (أنوار الهدایة، ص ۱۷۵)

– وسیله (سبب-واسطه) است؛ يا ايها الذين آمنوا اتقوا الله و ابتغوا اليه الوسيلة و جاهدوا في سبيله لعلّكم تفلحون (مائده 35)

– مستجاب الدعوه است؛ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا

-عاشق شهادت؛ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَ مَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا؛ منهم من قضی نحبه حمزه سیدالشهداء است و من ینتظر مولا علی علیه السلام است.
بعضی از آن مؤمنان بزرگ مردانی هستند که به عهد و پیمانی که با خدا بستند کاملاً وفا کردند، بعضی از آنها بر آن عهد ایستادگی کردند و شهید شدند و برخی به انتظار شهادت مقاومت کرده و عهد آنها تغییر نکرد(احزاب 23)

-نفس مطمئنه است؛ یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی(فجر 27)

-نفس و جان پیامبر اکرم؛ فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكاذِبِينَ» (آل عمران-61)

-جنب الله است؛ أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتى‏ عَلى‏ ما فَرَّطْتُ في‏ جَنْبِ اللَّهِ وَ إِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرين‏- زمر 56(هر چیزی که پهلو و نزد خداست در بیش از ده حدیث آمده كه كوتاهى در جنب اللَّه، حمایت نكردن از امیر المؤمنین علیه السلام است کنز الفوائد: 272)

-دائم السلام از سوی خداوند؛ ان الله و ملائکته یصلون علی النبی یا ایها الذین آمنوا صلوا علیه و سلموا تسلیما(احزاب 56)؛ چون یصلون فعل مضارع و دال بر استمرار است بلکه این صلوات به گونه است که از کم و کیف آن فقط خدا آگاه است؛ صلوه نامیه کثیره دائمه طیبه لا یُحیط بها الا انت و لا یَسَعُها الا علمُک و لا یُحصیها احد غیرُک

-مقبره او مبارک است؛  فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِي مِن شَاطِئِ الْوَادِي الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَن يَا مُوسَى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ(قصص 30)

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ (آل عمران 8)

-در راه خدا از سرزنش سرزنش کنندگان نمی هراسد؛َ فلَمَّا أَتَاهَا نُودِي مِن شَاطِئِ الْوَادِي الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَن يَا مُوسَى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (مائده 54)

وَأَنَّ هَـذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (انعام 153)

-تجارت کننده با خدا با جان و مالش؛ إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (توبه 111)

التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الْآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللَّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

-کونوا مع الصادقین است.

-فضائل او غیر قابل شمارش است؛ و لَوْ أَنَّمَا فِى الْأَرْضِ مِن شَجَرَةٍ أَقْلاَمٌ وَالْبَحْرُ یَمُدُّهُ مِن بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ مَّا نَفِدَتْ كَلِمَاتُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ حَكِیمٌ (سوره لقمان آیه 27)- منظور فضائل مولاست -(المناقب، خطیب خوارزمی، ص:32،‌جامعه ی مدرسین و از سلیمان بن ابراهیم قندوزی حنفی در  ینابیع المودة) حضرت محمد صلوات الله علیه می فرمایند: در شب معراج دیدم کاروانی از شتران در حرکتند سوال کردم؛ ای جبرئیل این قافله از چه زمانی در حرکت است؟ گفت: از وقتی یادم می آید این قافله در حرکت است و تا قیامت هم در حرکت خواهد بود. دیدم کتب فراوانی بر روی این شتران است، پرسیدم این چه کتبی است که بار این قافله است؟ گفت: یا رسول الله، کتبی است که در آن کتب فضائل و مناقب علی بن ابیطالب علیه السلام نوشته شده است.

(ادامه دارد…)

برچسب‌ها: , , , , , ,

مطالب مرتبط

  1. ناشناس گفت:

    سلام به ابرو مردم بازی کن ای شیخ

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


موسسه انشا؛ مشاوره خانواده، مشاوره تحصیلی، طب اسلامی، تربیت فرزند 34468558
موسسه انشا؛ مشاوره خانواده، مشاوره تحصیلی، طب اسلامی، تربیت فرزند 34468558
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715