جمعه ۲۶ آبان ۱۳۹۶
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: اجتماعی
چاپ خبر
۲۲:۲۸ - ۱۳۹۶/۰۵/۱۵
گفتگو با حمید هنرکار مدیرعامل مؤسسه فرهنگی خدماتی «نصر آفتاب»
 می خواهیم توانمندی بچه های نابینا را به جامعه نشان دهیم/ پنجاه درصد وقت و انرژی مان برای تأمین بودجه می رود!   

مؤسسه های مردم نهادی مثل ما از لحاظ خوراک فکری خوشبختانه برنامه و طرح دارند اما از نظر مالی و امکانات مشکل دارند. اگر مسئولین که در رأس کار هستند حمایت کنند، خیلی از مشکلات حل می شود. ارگان ها می توانند [به جای پول] برخی اقلامی که لازم داریم را تهیه کنند

ندای اصفهان- معصومه حلیمی

ساعت چهارونیم بعد از ظهر با حمید هنرکار مدیرعامل مؤسسه فرهنگی خدماتی «نصر آفتاب» در یکی از اتاق های فرهنگسرای جوان پارک باقوشخانه، قرار داشتم. وقتی سرقرار حاضر شدم، آقای هنرکار را پشت میزش نیافتم، در عوض با چند جوان نابینا و کم بینا روبه رو شدم که در اتاق آقای هنرکار مشغول تبادل نظر و گفتگو بودند.

از یکی از آن ها سراغ آقای هنرکار را گرفتم او را در اتاقک ضبط پیدا کردم. با آقای هنرکار از قبل آشنایی مختصری داشتم، او متولد ۵۸ و خودش کم بینا است. اما نمی دانستم در یک اتاقک نسبتا کوچک، این همه خدمات ارائه می شود. مدتی را منتظر روی صندلی نشستم. در این فاصله کارت مؤسسه نظرم را جلب کرد؛ پشت کارت، خدمات مؤسسه را بیان کرده بود:

– این مؤسسه از سال ۸۱ در ابتدا با نام «کانون فرهنگی مردمی نصر» تأسیس و فعالیت خود را آغاز کرد. اساسی ترین هدف این مجموعه ارائه خدمات فرهنگی آموزشی و اجتماعی به معلولین به خصوص نابینایان و کم بینایان است. برجسته ترین فعالیت این مؤسسه عبارت است از: راه اندازی نخستین و کامل ترین مجله تلفنی کشور با نام «تلرادیو نصر»، تولید کتاب صوتی، برگزاری چهار دوره جشنواره دیدارها، تشکیل ۶۰ جلسه هم اندیشی، برگزاری ۵۶ اردوی تفریحی زیارتی، برگزاری سه دوره مسابقات قرآنی الغدیر، اجرای طرح شهرداری معلولین و…

آقای هنرکار از پایگاه خبری ما به گرمی استقبال کرد و به سؤالات با صبر و حوصله پاسخ داد:

***

ندای اصفهان: انگیزه تان از تشکیل این مؤسسه چه بود؟

حمید هنرکار: سال ۸۱ بود که با همکاری و همت جمعی از دوستان که تقریبا مشکلات بینایی داشتند و بعضی دوستان که افراد عادی بودند، تصمیم گرفته شد یک دفتر راه اندازه شود که این دفتر بتواند مشکلاتی را که معلولین به خصوص نابینایان و کم بینایان داشتند را تا حدودی حل کند؛ مثلا بحث فرهنگی، آموزشی، هنری، تفریحی و… چون آن زمان از طرف بهزیستی این خدمات به خوبی ارائه نمی شد. همه این موارد خودش بهانه ای شد برای شروع کار.

ما چهار هدف داشتیم؛ اول اینکه خلأ موجود که عرض کردم را پر کنیم. دوم اینکه توانمندی هایی که بچه های نابینا و کم بینا دارند را پیدا کرده و سه اینکه برای این توانمندی ها برنامه ریزی کنیم. چهارم هم اینکه توانمندی های این بچه ها را به جامعه نشان بدهیم.

 ندای اصفهان: از سال ۸۱ تا به حال در همین فرهنگسرا مستقر بودید؟

– نه. ما اول یک کانون فرهنگی بودیم. سال ۸۱ مجوزمان را از سازمان تبلیغات گرفتیم و کارمان را آغاز کردیم. جای خاصی نداشتیم. اوایل در زیرزمین خانه یکی از دوستان فعالیت می کردیم. بعد خانه یکی از دوستان دیگرمان رفتیم. در کل بیشتر جلساتمان را در خانه ها و پارک ها می گذاشتیم. البته برای جا پیگیری هم کردیم؛ اما متأسفانه جایی پیدا نکردیم.

سال ۸۵ بود که به لطف خدا در فرهنگسرای جوان، یک اتاق برایمان جور شد، البته به صورت پاره وقت؛ مثلا در هفته دو ساعت بیشتر در اختیارمان نبود. به مرور زمان این دو ساعت بیشتر شد و فعالیت های ما هم گسترده تر شد تا اینکه به طور کامل یک اتاق در اختیار ما قرار گرفت.

ندای اصفهان: چرا قشر نابینا و کم بینا را برای خدمات دهی، انتخاب کردید؟

– من خودم با این بچه ها زیاد در ارتباط نبودم؛ اما فکر می کنم لطف و توفیق خدا بود که توانستم کار با این بچه ها را شروع کنم.

البته حوزه فعالیتی ما در سه شاخه تعریف می شود؛ ۱- برنامه هایی که مخصوص نابینایان و کم بینایان داریم. ۲- برنامه های تلفیقی که هم افرادی عادی می توانند شرکت کنند و هم افراد نابینا و کم بینا. ۳- برنامه هایی که از طرف معلولین برای افراد عادی جامعه، برگزار می شود.

ندای اصفهان: لطفا برای هرکدام از این سه حوزه فعالیتی، مثال بزنید.

– برنامه که زیاد داشتیم اما در طول این سال ها چند برنامه به صورت شاخص برگزار شده است. چهار دوره جشنواره فرهنگی تفریحی «دیدارها» را داشتیم که هر سال  در این جشنواره نزدیک ۵۰۰ تا ۶۰۰ نفر از بچه های معلول به خصوص نابینایان و کم بینایان با هم جمع شده و به تجدید خاطره و تبادل اطلاعات پرداختند.

سه دوره مسابقات قرآنی الغدیر برای خواهران بیسواد و کم سواد (افراد عادی جامعه)، برگزار کردیم. یک سامانه صوتی ارائه کردیم که به صورت تلفنی است که ۲۶ موضوع متفاوت را تحت پوشش قرار می دهد؛ این سامانه برای عموم است و حدود هفت سال است که دارد فعالیت خودش را انجام می دهد. سامانه ۲۴ ساعته فعالیت می کند و افراد به راحتی می توانند از سراسر کشور تماس بگیرند و منوی مورد نظرشان را گوش دهند.

در حوزه برنامه تلفیقی اردوهای تفریحی را داریم که در سال حدود ده، دوازده بار این برنامه را اجرا می کنیم. در بحث ورزشی برنامه کوه گشت را داریم که هر هفته در کوه صفه یا جاده سلامت برگزار می شود.

بخش تولید کتاب صوتی را داریم که مخصوص نابینایان و کم بینایان است. حدود ده سال است این کار را انجام می دهیم. چیزی در حدود ۵۰۰ الی ۶۰۰ جلد کتاب با حجم های مختلف تولید می کنیم.

ندای اصفهان: کتاب هایتان بیشتر در چه زمینه هایی است؟

– بیشتر در زمینه درسی بوده. حوزوی، دانشگاهی و… البته در زمینه های غیر درسی مثل داستان و… هم کتاب تولید کرده ایم. تولید کتاب های صوتی ما بیشتر حالت سفارشی داشته که برای سراسر کشور است.

ندای اصفهان: گوینده ها را بر چه اساسی انتخاب می کنید؟ تحصیلات یا استعداد خاصی دارند؟

–  از افرادی که به ما مراجعه می کنند، اول یک تست می گیریم که بحث لحن کلمات، ادای کلمات و درست خواندن کلمات شان را بسنجیم. بعد یک تست دوم داریم که در این تست کتابی بهشان می دهیم و بعد از تمرین دوباره از آن ها تست می گیریم. بعد از تست دوم مشخص می شود که به درد گویندگی می خورند یا نه.

تحصیلات بالا داشتن خوب است، اما اصل میزان مطالعه افراد است. ما کسانی را داریم که تحصیلات بالایی ندارند، اما دایره اطلاعاتی شان قوی است و گوینده خوبی هم هستند.

ندای اصفهان: چه افرادی در این مؤسسه فعالیت انجام می دهند؟ از نظر رده سنی چطور؟

– بیشتر کسانی که در اینجا فعالیت می کنند، افرادی هستند که مشکل بینایی دارند. البته افراد عادی هم به عنوان نیروی افتخاری و یا کمکی در بین ما هست.

محدودیتی برای رده سنی نداریم. همه افراد می توانند از برنامه های ما استفاده کنند. از سن پنج شش سال شروع می شود تا سنین بالاتر. حیطه کاری ما مخصوص یک بخش نیست پس همه را شامل می شود.

ندای اصفهان: اعضای ثابت خدمات ویژه دریافت می کنند؟

– بله. ما حدود ۸۰ عضو ثابت داریم که خدمات ویژه دریافت می کنند که از سال ۹۰ تا حالا پرونده تشکیل داده اند. ما با این افراد جلسات هم اندیشی داریم که پنجشنبه هر ماه برگزار می شود. تا حالا ۶۸ جلسه برگزار شده و از این به بعد هم ادامه دارد.

ندای اصفهان: چرا اسم مؤسسه را «نصر آفتاب» گذاشتید؟

– روزی اولی که می خواستیم کانون را راه اندازی کنیم تفعل زدیم به قرآن. می دانستیم که اسم حضرت علی(ع) در حروف ابجد ۱۱۰ می شود و در قرآن هم صد و دهمین سوره، سوره «نصر» است پس این کلمه را انتخاب کردیم. کلمه «آفتاب» هم مصداق درخشندگی و انرژی بخشیدن را دارد. این دو کلمه باهم می شود انرژی بخشِ یاری دهنده.

ندای اصفهان: هزینه های مؤسسه از کجا تأمین می شود؟

– هزینه های این دفتر بیشتر به صورت مشارکتی بوده است؛ یعنی از برنامه هایی که اجرا می کردیم مستنداتی تهیه می کردیم و بعد این سندها را به ارگان های مختلف دولتی، غیر دولتی یا خیریه ها می بردیم برای تأمین بودجه.

ندای اصفهان: از ارگان های دولتی یا خیرین چه انتظاراتی دارید؟

– مؤسسه های مردم نهادی مثل ما از لحاظ خوراک فکری خوشبختانه برنامه و طرح دارند اما از نظر مالی و امکانات مشکل دارند. اگر مسئولین که در رأس کار هستند و در حیطه فرهنگی فعالیت می کنند، حداقل از نظر امکاناتی، مؤسسه هایی مثل ما را حمایت کنند، خیلی از مشکلات حل می شود. این ارگان ها هم می توانند برحسب نیاز، اقلامی که لازم داریم را تهیه کنند. مثلا میز نیاز داریم، میز تهیه کنند. کامپیوتر نیاز داریم، کامپیوتر را تهیه کنند و… چون واقعا ما پنجاه درصد وقت و انرژی مان را می گذاریم تأمین بودجه.

***

در پایان گفتگو، آقای هنرکار از خودش گفت. از اینکه دید کمش نه تنها مانع فعالیت هایتش نشده، بلکه پلی شده برای موفقیت هایش در زمینه های مختلف:

من حمید هنرکار هستم. تا دیپلم ادامه تحصیل دادم. در دوران مدرسه جزء دانش آموزان ممتاز بودم. من نیمه بینا هستم، اما در مدرسه عادی درس خواندم. بنا به پیشنهاد یکی از دبیرانم یک سال در مدرسه بچه های کم بینا هم درس خواندم اما بعد به مدرسه عادی برگشتم.

رشته الکترونیک را دوست داشتم، چون نیمه بینا هستم و به دلایل دیگر دانشگاه نرفتم و رشته دیگری را انتخاب نکردم. در زمینه مهارت ها در قسمت کامپیوتر مهارت درجه یک و دو را از فنی حرفه ای تا قسمت برنامه نویسی دریافت کردم. در ورزش در رشته ووشو تا شال بند قرمز رفتم و در رشته جودو هم دو بار در کشور قهرمان سوم شدم. در زمینه جودو یک پله دیگر مانده که کمربند مشکی را بگیرم.

در زمینه موسیقی فلوت می زنم و آهنگسازی هم کار کرده ام. گروه سرود هم در خود همین مؤسسه داشتیم که خودم سرپرستی آن را به عهده داشتم. با بسیج هم همکاری داشتم. مدتی زمینه مسئول بسیج کارخانجات بودم. در زمینه مذهبی هم یک مدت در مجموعه فرهنگی مذهبی ثاراالله فعالیت کردم و…

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری چشمه سار
پایگاه خبری چشمه سار
اصفهان شرق
اصفهان شرق
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق