پنج شنبه ۰۲ آذر ۱۳۹۶
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: فرهنگ و هنر
چاپ خبر
۱۴:۳۰ - ۱۳۹۶/۰۵/۰۴
بازار خنده فروشی یا تئاتر اصفهان؟!
 نگاه و نقدی بر تئاتر «ولیمه» به کارگردانی هادی کیانی و حسینعلی عمادی   

این نمایش اقتباسی سراسر آزاد است و آنقدر آکنده است از شوخی ها و فضای موزیکال و حرکات شگفت بازیگران که داستان اصلی و ریسمان قصه را کمابیش به کناره می راند. اینها کار را یک جشنِ شاد می کند اما به قیمت آنکه بیشترِ بازیگران نقش و شخصیت خود را فراموش کنند

ندای اصفهان- کامران شکوری (دانشجوی دکتری هنرهای نمایشی)

نمایش شادی آور و موزیکال «ولیمه» یا «خاله خانوم» به کارگردانی هادی کیانی و حسینعلی عمادی با بازیگری مصطفی بهشتی، سعید یاردوستی، حسینعلی کریمی سیاوش رحمتی و… تا ۲۰ مرداد هر شب ساعت ۲۰:۴۵ در باغ نور روی صحنه است.

این نمایش اقتباسی از قصه های کهن ایرانی است. داستان آن است که زنی انساندوست و نیکوکار هر شب بینوایان را خوراک می دهد اما پادشاه شهر از رشک، توانگری این زن را بر نمی تابد. زن در آغاز قالیبافی می کند و پادشاه برای ناتوان ساختن او قالیبافی را ممنوع می کند. سپس زن مرکز ترک اعتیاد بنیان می گذارد و پادشاه این حرفه را هم باز می دارد.

در پیِ اینها پادشاه زن را وادار می کند که جلاد دربار شود. زن در آغاز سر باز می زند اما سرانجام می پذیرد. روز نخستِ جلادی، زن شمشیر خود را می فروشد و شمشیری چوبین جای آن می گذارد و با پول شمشیر ولیمه ی آن شب را هم به نیازمندان می دهد. پادشاه داستان را در می یابد و زن را وادار می کند در ستیزه ای دروغین وزیر گناهکار را گردن بزند. زن ترفندی می زند و پیش از کشیدن شمشیر دست بر دعا می برد و از خدا می خواهد اگر این مرد که زیر دستان من است گناهکار است شمشیرم آهنین از نیام بیرون آید و اگر بیگناه چوبین. و با این ترفند باز پادشاه را شکست می دهد.

داستان اصلی به کناره می رود

اما نمایشی که از این متن ساخته شده اقتباسی سراسر آزاد است و آن قدر آکنده است از شوخی ها و فضاهای موزیکال و حرکات شگفت بازیگران که داستان اصلی و ریسمان قصه را کمابیش به کناره می راند. بخش هایی از کار تبدیل به جُنگ می شود و بازیگران که توانمندی های پرشمار دارند انواع هنرنمایی های خود از حرکات، بیان ها و آواز خوانی های خنده دار را به نمایش می گذارند. (که در این میان کارِ خلاقه و هنرمندی های آقای کیانی درخشان است.)

اینها کار را یک جشنِ شاد می کند اما به قیمت آنکه بیشترِ بازیگران نقش و شخصیت خود را فراموش کنند و از آن به در آیند. بازیگرانی هستند که شخصیت پردازیشان سراسر کاستی می یابد و دو وزیر نمونه ای از آنانند. با آنکه می توان در یک نمایش خنده دار با ساختن و خوب ساختن یک شخصیت مضحک بینندگان را به همان اندازه خنداند و از داستان نمایش هم بیرون نیامد.

اما بازیگر «ماشاالله» وارونه ی دیگران بر بنیاد شخصیت خود شوخی می کند و به درستی یک نقش نمایشی ساخته است.

در هنگام کار نقدها و گوشه هایی به مسائل اجتماعی و سیاسی روز زده می شد اما این گوشه ها به قالب هنر در نیامده و از نقد مستقیم، بیانیه ای و مقاله ای فراتر نرفته است. از سویی برخی بازیگران و گویا همه گروه پس از شب های پی در پی اجرا کردن خسته اند و نیروی بایسته را ندارند و شاید کارگردان باید اندیشه ای برای بازیابی روحی و جسمی گروه خود کند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری چشمه سار
پایگاه خبری چشمه سار
اصفهان شرق
اصفهان شرق
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق