جمعه ۱۹ آذر ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۸:۲۰ - ۱۳۹۴/۰۴/۰۶
قرآن
رمضان بهار قرآن؛
 انس با کلام الله مجید در ۵۷ تابلو از آیات و روایات   

رمضان بهار قرآن است و بنا بر روایات ثواب قرائت یک آیه از آن معادل ثواب ختم قرآن است. ماه مبارک رمضان قبل از آنکه ماه روزه باشد ماه قرآن است؛ چه اینکه مهم ترین شب های این ماهِ رحمت، لیالی قدر است و لیله القدر شب نزول قرآن است...

ندای اصفهان- حجت الاسلام عبدالغفار امیدوار/ ماه مبارک رمضان بهار قرآن است و بنا بر روایات ثواب قرائت یک آیه از آن معادل ثواب ختم قرآن است. ماه مبارک رمضان قبل از آنکه ماه روزه باشد ماه قرآن است؛ چه اینکه مهم ترین شب های این ماهِ رحمت، لیالی قدر است و لیله القدر شب نزول قرآن است (انا انزلناه فی لیله القدر)؛ شبی که از هزار ماه بالاتر است (لیله القدر خیر من الف شهر) محورش قرآن است.

مقدمه:

وَ قَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مهجورا (فرقان آیه ۳۰)

و پیامبرگفت: پروردگارا! قوم من این قرآن را رها کردند.

این آیه اشاره دارد به شکایت رسول اکرم صل الله علیه و آله از مهجوریت قرآن در امتش. و این در حالی است که قرآن و اهل بیت (علیهم السلام) دو ثقل و سفارش شده رسول اکرم هستند:

إنِّی تارِکٌ فِیکُمْ ما إنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِ لَنْ تَضِلُّوا بَعْدی، أَحَدُهُما أَعْظَمُ مِنَ الآخَرِ: کِتابُ اللهِ حَبْلٌ مَمْدُودٌ مِنَ السَّماءِ إلَى الأرْضِ، وَعِتْرَتِی أهْلُبَیْتِی، وَلَنْ یَفْتَرِقَا حَتّى یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ، فَانْظُرُوا کَیْفَ تَخْلُفُونی فِیهِما:

بدرستى که من بجا مى گذارم در بین شما چیزى که اگر بدان چنگ بزنید بعد از من هرگز گمراه نخواهید شد، یکى از آن دو از دیگرى باعظمت تر است، کتاب خدا که ریسمانى متّصل از آسمان به زمین است، و خاندان نبوّت، و این دو هرگز از یکدیگر جدا نمى شوند تا سر حوض کوثر بر من وارد شوند، پس دقّت نمائید که بعد از من در حقّ آن دو چگونه رفتار خواهید داشت. (صحیح ترمذى: ج۵/۶۶۳، حدیث ۳۷۸۸)

قرآن

این نوشتار در پی ایجاد ترغیب بیشتر خوانندگان در انس بیشتر با کتاب آسمانی قرآن است. رووس مطالب آن عبارتند از:

  • قرآن از نگاه قرآن
  • قرآن از نگاه اهل بیت(علیهم السلام)
  • قرآن از نگاه علما
  • قرآن در سیره علما
  • قرآن از نگاه دانشمندان و بزرگان

قرآن از نگاه قرآن:

۱- قرآن کتاب حکمت:

یس وَ الْقُرْآنِ الْحَکِیمِ(یس ۱-۲) کتابی که «حکیم» است، بطلان و خلاف در آن راه ندارد؛ سخنان سست و بی‌برهان و خیالبافی‌های شاعرانه در آن راه ندارد.

و نیز فرموده است: وَإِنَّکَ لَتُلَقَّی الْقرآن مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ (نمل/۶) به یقین این قرآن از سوی حکیم دانایی بر تو القا می شود.

۲- قرآن کتابی برای بیان همه چیز:

وَنَزَّلْنَا عَلَیْکَ الْکِتَابَ تِبْیَانًا لِکُلِّ شَیْءٍ (نحل ۸۹) و ما این کتاب را بر تو نازل کردیم که بیان گر همه چیز است

۳- قرآن کتابی برای کرامت انسان:

الف) اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ* خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ * اقْرَأْ وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ * الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ * عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ (علق ۱-۵)

بخوان به نام پروردگارت که آفریده ؛«همان که انسان را از علق به وجود آورد بخوان در حالى که پروردگارت کریم‏ترین [کریمان] است. همان که به وسیله قلم آموخت به انسان آنچه را نمى‏دانست تعلیم داد.

ب) فِی صُحُفٍ مُکَرَّمَه در صحیفه هایی ارجمند (عبس ۱۳)
ج) مَرْفُوعَه مُطَهَّرَه * بِأَیْدِی سَفَرَه * کِرامٍ بَرَرَه والا و پاک شده به دست فرشتگانی ارجمند و نیکوکار (عبس ۱۴-۱۶)

و) إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ قرآن سخن فرشته بزرگواری است (االتکویر ۱۹)

اِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ * فِی کِتابٍ مَکْنُونٍ که این (پیام) قطعا قرآنی است ارجمنددر کتابی نهفته(الواقعه ۷۷-۷۸)

ی) و ان علیکم لحافظین* کرام کاتبین قطعا بر شما نگهبانانی گماشته اند فرشتگانی بزرگوار که نویسندگان اعمال شما هستند (الانفطار ۹-۱۰)

۴) قرآن کتابی برای اندیشیدن:

الف) وأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْکِتابَ أَفَلا تَعْقِلُونَ (بقره ۴۴) و کتاب (خدا را) که می‌خوانید، چرا در آن اندیشه و تعقل نمی‌کنید؟( تعقل اندیشه ای است که بعدش عمل باشد).

ب) اَفَلا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها(محمد ۲۴) آیا به آیات قرآن نمی اندیشید یا بر دلهایشان قفل هایی نهاده شده است؟

۵) قرآن کتابی برای رشد:

َیهْدِی إِلَى الرُّشْد(جن ۲) به راه راست هدایت می کند

۶) قرآن کتابی برای پیمودن راه راست:

إِنَّا سَمِعْنا کِتاباً أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ یَهْدِی إِلَى الْحَقِّ وَ إِلى طَرِیقٍ مُسْتَقِیمٍ گفتند ای قوم ما، ما کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده است و تصدیق کننده کتابهای پیش از خود است و به سوی حق و به سوی راهی راست راهبری می کند (احقاف، ۳۰)

۷) قرآن کتاب هدایت:

الف) إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ یَهْدِی لِلَّتِی هِیَ أَقْوَم ُ… همانا این قرآن خلق را به استوارترین راه هدایت می‌کند…(الاسراء ۹)

ب) ذلِکَ الْکِتابُ لا رَیْبَ فِیهِ هُدىً لِلْمُتَّقِینَ (البقره ۲) آن کتاب بدون هیچ شکی در آن هدایت کننده متقین است

۸) قرآن کتابی بسوی نور:

الر کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ الی صراط العزیز کتابی است که آن را به سوی تو فرود آوردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکی ها بسوی راه آن شکست ناپذیر ستوده (ابراهیم ۱)

۹) قرآن کتابی برای دفع اختلافات:

وَ ما أَنْزَلْنا عَلَیْکَ الْکِتابَ إِلاَّ لِتُبَیِّنَ لَهُمُ الَّذِی اخْتَلَفُوا فِیهِ…
و قرآن را بر تو نازل نکردیم مگر برای این‌‌که آنچه را در آن اختلاف دارند برای آنها تبیین کنی… (النحل ۶۴)

۱۰) قرآن کتابی برای هر چه بیشتر خواندن:

الف) یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلاً نِصْفَهُ أَوِ انقُصْ مِنْهُ قَلِیلاً أَوْ زِدْ عَلَیْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلاً ای جامه به خویشتن فرو پیچیده به پا خیز شب را مگر اندکی نیمی از شب یا اندکی از آن را بکاه یا بر آن نصف بیفزای و قرآن را شمرده شمرده بخوان(المزمل ۱-۴)

ب) فَاقْرَؤُوا مَا تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ تا آنجا که می توانید قرآن بخوانید (مزمل/۲۰ )

۱۱) قرآن کتابی شنیدنی:

و اذا قری ء القرآن فاستمعوا له و انصتوا لعلکم ترحمون (۲۰۴ اعراف)

و هنگامی که قرآن خوانده می شود، به آن گوش فرا دهید و سکوت کنید باشد مورد رحمت قرار گیرید.

قرآن از نگاه روایات:

۱) و حضرت امیر (علیه السلام) درخطبه المتقین فرموده: اَمَّا اللَّیْلُ فَصافّونَ اَقْدامَهُمْ تالینَ لِاَجْزاءِ الْقُرانِ یُرَتِّلُونَهُ تَرْتیلاً؛ چون شب
شود برپا می‌ایستند و آیات قرآن را با ترتیل می‌خوانند.

۲) قال رسول الله (صل الله علیه و آله) : … ثم اَساَلُهم ما فَعَلتُم بِکتابِ الله وَ بِاهلِ بَیتی پس از شما سوال خواهد شد با قرآن و اهل بیتم چه کردید؟

۳) پیامبر(صل الله علیه و آله): کسانی که قرآن را پیش رو گذاشتن قرآن رهبر آنان سوی بهشت است و آنان که پشت سر انداختن قرآن آنها را بسوی جهنم می راند.

۴) قال رسول الله (صل الله علیه و آله): مَا مِن شَفیع اَفضَلَ مَنزله عندالله یوم القیامه مِن القرآن لا نبیِّ و و لا ملکِ و لا غیرِه

۵) قال رسول الله(صل الله علیه و آله): انّ القلوبّ تَصدَءُ کما یَصدَءُ الحدید فقیل یا رسول الله ما جَلاءُها؟ فقال تلاوه القرآن و ذِکرُ الموت

این قلب ها را زنگار می گیرد همان گونه که آهن زنگ می زند پس کسی گفت: با چه چیز جلا داده می شود؟ فرمود: با قرائت قرآن و یاد مرگ.

۶) قال رسول الله(صل الله علیه و آله): مَن خَتَمَ القرآنَ فَکانّما اُدرِجَتِ النبوّه بَینَ جَنبَیه و لکنّه لا یُوحَی اِلیه کسی که ختم قرآن کند گویا نبوت بین دو پهلوی او قرار داده شده است لکن بر او وحی نشده است.

۷) قال رسول الله(صل الله علیه و آله): مَن اُوتِی القرآن فَظَنّ اَنّ احدا مِن الناس اُوتی افضل ممّا اُوتی فقد عظَّمَ ما حَقّر اللهُ و حَقّر ما عَظَّم اللهُ کسی که به او قرآن داده شده است و گمان کند به احدی از مردم چیزی بهتر از آن داده شده است پس آنچه را خدا بزرگ شمرده او کوچک دانسته و آنچه را خدا کوچک دانسته او بزرگ داشته است.(کافی ج ۲ ص ۶۰۴)

۸) قال رسول الله (صل الله علیه و آله): افضلُ عبادهِ امّتی قِرآئهُ القرآن

۹) قال رسول الله (صل الله علیه و آله):… خَیرُکم مَن تَعَلَّمَ القرآن و عَلَّمَه

۱۰) قال الصادق (علیه السلام): کُلّ آیه یَقرَءُ ها عشرَ حسنات و یُمحَی عنه عشرَ سیئات

قرائت هر آیه از قرآن ده حسنه دارد و کفاره ده گناه است

۱۱) حضرت موسی بن جعفر(علیه السلام) به شخصی فرمودند: أَتُحِبُ‏ الْبَقَاءَ فِی‏ الدُّنْیَا؟ می‌خواهی در دنیا باقی باشی؟ «فقال نعم» عرض کرد بله، «فَقَالَ وَ لِمَ» حضرت فرمود: به چه امیدی و برای چه می‌خواهی در دنیا بمانی؟ «قَالَ لِقِرَاءَهِ قُلْ هُوَ اللهُ أَحَدٌ» دلم می‌خواهد خدا به من مهلت بدهد، ولو یک دقیقه هم که شده در دنیا بمانم و سوره توحید را قرائت کنم.

«فَسَکَتَ عَنْهُ» حضرت ساکت شد و بعد از مدتی به حفص خطاب کردند و فرمودند: «یَا حَفْصُ، مَنْ مَاتَ مِنْ أَوْلِیَائِنَا وَ شِیعَتِنَا وَ لَمْ یُحْسِنِ الْقُرْآنَ، عُلِّمَ فِی قَبْرِهِ لِیَرْفَعَ اللهُ بِهِ مِنْ دَرَجَتِهِ» هر کس از موالیان و دوستان ما بمیرد و قرآن را یاد نگرفته باشد، در عالم قبر قرآن را به او یاد می‌دهند. تا به سبب آن خداوند درجات او را بالا ببرد. چون درجات بهشت به قدر آیات قرآن است به او گفته می‌شود اقرا و رقَ (قرآن بخوان و بالا برو)

حفص می‌گوید: «فَمَا رَأَیْتُ أَحَداً أَشَدَّ خَوْفاً عَلى‏ نَفْسِهِ مِنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ(علیه السلام) وَ لَا أَرْجَى النَّاسِ مِنْهُ، وَ کَانَتْ قِرَاءَتُهُ حُزْناً، فَإِذَا قَرَأَ فَکَأَنَّهُ یُخَاطِبُ إِنْسَانا» کسی را مثل موسی بن جعفر(علیه السلام) در شدت خوف و رجا، امید به رحمت خدا و خوف از عذاب ندیدم، موسی بن جعفر(علیه السلام) قرآن را با حُزن می‌خواند، گویا کسی را مورد خطاب قرار داده است.

۱۲) حضرت زهراء (سلام الله علیها) : حُبِّبَ اِلَیَّ مِن دُنیاکم ثَلاثٌ: تَلاوَهُ کِتابِ اللهِ وَ النَّظَرُ فی وَجهِ رَسولِ وَ الانفاقُ فی سَبیلِ اللهِ؛از دنیای شما سه چیز محبوب من است:

الف- تلاوت قرآن

ب- نگاه به چهره رسول خدا

ج- انفاق در راه خدا

۱۳) امام علی (علیه السلام): اللّه اللّه فی القران لایَسْبِقُکُم بالعَمَل به غَیرُکُم

خدا را، خدا را در نظر بگیرید در مورد قرآن! مبادا دیگران در عمل به آن از شما پیشی گیرند.

۱۴) امام علی(علیه السلام) : لِقاحُ الایمانِ تَلاوَهُ القُرآنِ

ثمر دادن(و زیاد شدن) ایمان، در خواندن قرآن است

۱۵) قال على (علیه السلام): لایقرأ العبد القرآن اذا کان على غیر طهور حتى یتطهر

هنگامى که وضو ندارید قرآن نخوانید

۱۶) عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَهَ قَالَ سَمِعْتُ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ علیه السلام یَقُولُ نَزَلَ الْقُرْآنُ أَثْلَاثاً، ثُلُثٌ فِینَا وَ فِى عَدُوِّنَا وَ ثُلُثٌ سُنَنٌ وَ أَمْثَالٌ وَ ثُلُثٌ فَرَائِضُ وَ أَحْکَامٌ

اصبغ بن نباته گوید: شنیدم از امیرالمؤ منین علیه السلام که مى فرمود: قرآن در سه بخش نازل شده؛ یک بخش آن درباره ما و دشمنان ما است، و بخش ‍ دیگر در سنتها و امثال است، و بخش سوم در واجبات و احکام است.

۱۷) امام علی (علیه السلام): خانه اى که در آن قرآن خوانده شود و ذکر خداى عزوجل(و یاد او) در آن شود برکتش ‍بسیار گردد و فرشتگان در آن بیایند و شیاطین از آن دور شوند و براى اهل آسمان مى درخشد چنان که ستارگان براى اهل زمین مى درخشدند و خانه اى که در آن قرآن خوانده نشود و ذکر خداى عزوجل در آن نشود برکتش کم شود و فرشتگان از آن دور شوند و شیاطین در آن حاضر گردند.

۱۸) قال الحسن (علیه السلام): ان القرآن ظاهره انیقو باطنه عمیق

ظاهر قرآن زیبا و شگفت آور و باطن آن ژرف و پرمایه است، پس عموم و خواص مردم می‏توانند بهترین و بیشترین بهره را از این کتاب ببرند.

۱۹) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: إذا أحَبَّ أحدُکُم أن‏یُحَدِّثَ رَبَّهُ فَلْیَقرَأْ القرآنَ

هر گاه فردى از شما دوست داشته باشد که با پروردگارش سخن بگوید، قرآن بخواند

۲۰) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: مَن أرادَ عِلمَ الأوَّلینَ والآخِرینَ فَلْیُثَوِّرِ القرآنَ

هرکه خواهان علم پیشینیان و آیندگان، از اوّل تا به آخر دنیاست، در قرآن کاوش و تأمل کند.

۲۱) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: نگاه کردن به خطوط قرآن، بدون خواندن نیز عبادت است.

۲۲) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: سخت ترین چیز، برای شیطان، قرائت قرآن است.

۲۳) پیامبر خدا صلى الله علیه وآله: هر کس به مردى قرآن بیاموزد، مولاى اوست و آن مرد نباید او را تنها و بى‏ یار گذارد و خود را بر وى ترجیح دهد.

۲۴) در حدیث ثقلین و مانند آن آمده است که: قرآن طناب خاص الهی است، یک طرف آن به دست شماست و طرف دیگر آن به دست خدای سبحان است.

۲۵) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله : إنّ الذی لیسَ فی جَوفِهِ شی‏ءٌ من القرآنِ کالبَیتِ الخَرِبِ

کسى که در اندرونش چیزى از قرآن نیست ، همانند خانه‏ اى ویران است

۲۶) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: یا بُنَیَّ، لا تَغفُلْ عَن قِراءهِ القرآنِ؛ فإنَّ القرآنَ یُحیِی القَلبَ، ویَنهى‏ عنِ الفحشاءِ والمُنکَرِ والبَغیِ
فرزندم! از خواندن قرآن غافل مباش؛ زیرا که قرآن ‏دل را زنده مى‏کند و از فحشا و زشتکارى و ستم و گناه باز می‏دارد.

۲۷) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: رُبَّ تالِ القرآنِ والقرآنُ یَلعَنُهُ
اى بسا قرآن خوانى، که قرآن لعنتش مى‏ کند
۲۸) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله : أنتَ تَقرَاُ القرآنَ ما نَهاکَ، فإذا لم یَنهَکَ فَلَستَ تَقرَؤهُ
تو تا آن زمان قرآن مى ‏خوانى، که تو را (از گناهان) باز دارد. پس اگر باز نداشت، قرآن نخوانده اى
۲۹) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله : إنّ فی جَهنَّمَ رَحاءً مِن حَدیدٍ تُطحَنُ بها رُؤوسُ القُرّاءِ، والعُلَماءِ الُمجرمینَ.
در دوزخ آسیابى آهنى است، که با آن سرهاى قاریان و عالمان گنهکار آرد می‏شود.

۳۰) رسولُ اللَّهِ صلى الله علیه وآله: أشرافُ اُمّتی حَمَلَهُ القرآنِ وأصحابُ اللیلِ
اشراف و بزرگان امّت من حاملان قرآن و شب زنده ‏دارانند.

۳۱) امام صادق(علیه السلام): کسی که قرآن را از روی آن تلاوت کند، نور دیدگانش زیاد شده و بار گناه پدر و مادرش ـ هر چند هر دو کافر باشند ـ سبک می شود.

۳۲) امام صادق(علیه السلام): هر کس حرفی از کتاب خدا را، بدون خواندن، بشنود، خدا برای او حسنه ای می نویسد و از او گناهی را محو می کند و درجه ای بر درجات او می افزاید

۳۳) امام صادق(علیه السلام): هر که قرآن بخواند، در حالی که جوان و مؤمن باشد، قرآن با گوشت و خون او آمیخته می شود و خدا او را با فرشتگان بزرگوار که نویسندگان و حاملان قرآنند، قرین می سازد و قرآن در روز قیامت، نگهبان او می شود.

۳۴) حضرت رسول(صل الله علیه و آله): تلاوت کننده و گوش فرا دهنده به قرآن، در پاداش، مساوی هستند. سوگند به خدائی که جان محمد در دست قدرت اوست، پاداش شنونده قرآن که به آن معتقد باشد، از انفاق یک کوه طلا، در راه خدا بیشتر است.

۳۵) حضرت رسول(صل الله علیه و آله): خالی ترین و فقیرترین خانه ها، خانه ای است که در آن قرآن نباشد.

۳۶) حضرت رسول(صل الله علیه و آله): کسی که قرآن را از حفظ بخواند، ولی گمان برد که خداوند او را نمی آمرزد او از کسانی است که ایات الهی را به تمسخر گرفته است

۳۷) امام علی(علیه السلام): قرآن را فرا گیرید؛ زیرا قرآن، بهار دل هاست

۳۸) پیامبر خدا صلى الله علیه وآله: برترى قرآن بر دیگر سخنان، همچون برترى خدا است بر خلق خود

۳۹) بانوی دو عالم حضرت زهرا سلام الله علیها: کتاب گویای الهی، قرآن صادق است که دارای نوری بلند، و شعاعی روشنگر، و دلایل واضح و لطایف آشکار، و ظواهری روشن است، و پیروان قرآن، همواره در مرتب های هستند که مورد آرزوی دیگران هستند. پیروی از قرآن به بهشت رهنمون می کند، و گوش دادن به ندای قرآن موجب نجات است. به وسیله قرآن به دلایل نورانی الهی، واجبات خدا، محرماتی که باید از آنها اجتناب شود، آیات قدرت و عظمت روشن الهی، براهین آشکار، فضایل انسانی، مواردی که اذن عطا شده و مقررات واجب گردیده می توان رسید.

۴۰) امام حسن(علیه السّلام): در دنیا جز این قرآن، چیزی باقی نمانده است. پس آن را امام خود قرار دهید تا شما را به هدایت (فطرتتان) راهنمایی کند. سزاوارترین مردم به قرآن، کسی است که به آن عمل می‌کند؛ هر چند آن را حفظ نکرده باشد و دورترین مردم از قرآن، کسی است که به آن عمل نمی‌کند؛ هر چند آن را بخواند.

۴۱) امام حسن(علیه السّلام): این قرآن در روز قیامت می‌آید، در حالی که راهبر است و پیش برنده؛ مردمی را که حلال خدا را حلال، و حرام خدا را حرام گرفته‌اند و به متشابهات قرآن، ایمان آورده‌اند، به بهشت رهنمون می‌شوند و مردمی را که حدود و احکام الهی را تباه کرده‌اند و حرام‌های خدا را حلال گرفته‌اند، به آتش می‌راند.

۴۲) امام حسن(علیه السّلام): هر کس درباره قرآن، با رأی و پیش داوری خود سخن گوید و تفسیر کند، گر چه حق باشد، باز گناه کرده است.

۴۳) امام حسن(علیه السّلام): من قرأ القرآن کان له دعوه مجابه امّا معجّله و إمّا مؤجّله

هر کس قرآن بخواند، یک دعای مستجاب دارد؛ یا زود یا دیر.

۴۴) امام صادق(علیه السلام): علیکم بالقرآن! فما و جدتم آیه نجابها من کان قبلکم فاعملوابه، و ما وجدتموه هلک من کان قبلکم فاجتنبوه
برشماباد قرآن! هر آیه ای را که یافتید که گذشتگان، با عمل به محتوای آن آیه نجات یافتند، شماهم به آن عمل کنید و هر آیه رادیدید که بیانگر هلاکت پیشینیان است، شماهم از آن (عامل هلاکت) بپرهیزید.

۴۵) امام صادق (علیه السلام): ینبغی للمؤمن ان لایموت حتی یتعلم القرآن او یکون فی تعلمه

سزاوار است که مؤمن نمیرد، تا آن که قرآن را آموخته باشد، یادر حال و مسیر فراگرفتن قرآن باشد.

۴۶) امام صادق(علیه السلام): اذا قری ء عندک القرآن وجب علیک الانصات و الاستماع

هرگاه نزد تو قرآن تلاوت می شود، برتولازم است گوش بدهی و سکوت وتوجه داشته باشی.
۴۷) رسول الله (صل الله علیه و آله): راه قرآن را نظیف و پاکیزه کنید. پرسیدند: راه قرآن چیست؟
فرمود: دهانهایتان. پرسیدند: چگونه؟ فرمود: بامسواک.

۴۸) امام صادق(علیه السلام): کسی که قرآن بخواند، ولی قلبش رقت پیدا نکند و در برابر خداوند خاضع نشود و در درون، حالت حزن و خشیت و هراس نیابد، شان وجایگاه والای خدا را سبک شمرده است. بنگر که کتاب پروردگارت راچگونه می خوانی و با منشور ولایت خویش چه برخوردی داری و اوامر ونواهی آن را چگونه پاسخ می دهی و حدود و تکالیف آن را چگونه امتثال و فرمان برداری می کنی؟! در آیه های وعد و وعید، درنگ کن، در امثال و مواعظ قرآن اندیشه کن. مبادا اقامه حروف و قرائت ظاهر، تو را در تباه ساختن حدود آن بیندازد!…
۴۹) امام صادق(علیه السلام): ان القرآن نزل بالحزن فاقروه بالحزن

قرآن با حزن نازل شده پس شما هم با حزن آن را قرائت کنید.

۵۰) امام صادق(علیه السلام): من قرئی القرآن و هو شاب مؤمن، اختلط القرآن بلحمه و دمه، وجعله الله مع السفره الکرام البرره و کان القرآن حجیزا عنه یوم القیامه

هرجوان مومنی که قرآن بخواند، قرآن باگوشت و خون او در می آمیزد و خداوند او را با فرشتگان بزرگوارهمراه می سازد و قرآن روز قیامت نگهدارنده او(از دوزخ) خواهدبود
۵۱) امام صادق(علیه السلام): قرآن را دارای آیات ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه می داند و بهره گیری از قرآن را برای کسانی روا می شمرد که به این نکات توجه داشته باشند و گرنه گمراه می شوند و گمراه می کنند. وی برای فراگیری هر حرف از قرآن، پاداش ده حسنه بیان می کند و می فرماید: قرآنی که خوانده نمی شود و غبار بر آن می نشیند، روز قیامت به درگاه خدا شکایت می کند. تلاوت راستین را آن می داند که قرآن خوانان، وقتی به آیات بهشت و جهنم می رسند، می ایستند و تامل می کنند. اهل بیت علیهم السلام را وارثان کتاب خدا و برگزیدگان خلق می شمرد و از این خاندان به عنوان وجه الله،آیات، بینات و حدودالله یاد می کند و ولایت ائمه را قطب و محور قرآن و همه کتب آسمانی معرفی می کند و قرآن را «ثقل اکبر»می نامد و آن را چراغ هدایت و فروغ تاریکی و حیات بخش قلب بینا و گشاینده چشم و دل می شمارد از دیدگاه آن حضرت، قرآن «معیار» و ملاک درستی و حقانیت هر حرف و حدیث است و می فرماید هر چه که از ما برای شما نقل می شود، در صورتی که مخالف با قرآن باشد ما نگفته ایم و شما نپذیرید. او اهل بیت پیامبر(صل الله علیه و آله) را خزانه داران علم الهی و بازگوکنندگان وحی خدا می داند و از تفسیر به رای نهی می کند و از آن قاری که که به خاطر خود نمایی یا کسب درآمد، به قرائت می پردازد، نکوهش می کند.

۵۲) امام صادق (علیه السلام): پاره اى از مردم قرآن تلاوت مى کنند که گفته شود چه خوب مى خواند و برخى قرآن مى خوانند براى تامین معاش. در این دو دسته خیرى نیست. ولى بعضى از مردم قرآن مى خوانند که از راهنمایى هاى او بهره مند شوند و در نماز و در شب و روز از آیات الهام بخش قرآن بهره معنوى و فکرى بردارند.

۵۳) امام صادق (علیه السلام): دفترها در روز قیامت سه دفتر است؛ دفترى که نعمت ها در آن ثبت شده و دفترى که کارهاى نیک در آن است و دفترى که کارهاى بد در آن ثبت است؛ پس دفتر نعمت ها را با دفتر کارهاى نیک برابر کنند و نعمت ها همه کارهاى نیک را فراگیرد و در خود فرو برد و دفتر کارهاى بد بجا ماند پس مؤ من را براى حساب بخوانند و قرآن در بهترین صورتى پیش رویش در آید و گوید: بار پروردگارا ! من قرآنم و این بنده مؤ من تو است که خود را براى خواندن من به تعب مى انداخت، و شب خود را با آهنگ خوش و هموار خواندن من دراز مى کرد و دیدگانش در هنگام نماز شب اشک ریزان بود، چنانچه مرا خشنود ساختى او را هم خشنود کن
امام فرمود: پس خداى عزیز جبار می فرماید: اى بنده من دست راستت را باز کن و خداوند آن را از رضوان خود و دست چپش را از رحمت خود پر کند سپس باو گفته شود: این بهشت براى تو مباح است پس قرآن بخوان و بالا برو پس هرگاه یک آیه بخواند یک درجه بالا رود.

۵۴) على بن ابى حمزه گوید: ابوبصیر از امام صادق (علیه السلام) پرسید و من نیز در خدمتش بودم و عرض کرد: قربانت شوم ! من قرآن را در یک شب بخوانم؟ فرمود: نه ، عرض کرد: در دو شب؟ فرمود: نه، تا رسید به شش شب، با دست اشاره کرده فرمود: آرى بخوان. سپس حضرت صادق علیه السلام فرمود: اى ابا محمد آنان که پیش از شماها بودند از اصحاب محمد صلی الله علیه و آله قرآن را در یک ماه و کمتر مى خوانند، قرآن را بشتاب و سرعت نباید خواند بلکه باید هموار و شمرده خوانده شود، و هرگاه بآیه اى برخورد کردى که در آن ذکر دوزخ است نزد آن بایستى و از دوزخ بخدا پناه ببرى، پس ابو بصیر عرض کرد: در ماه رمضان قرآن را در یک شب بخوانم؟ فرمود: نه. عرض کرد: در دو شب بخوانم؟ فرمود: نه. عرض کرد: در سه شب بخوانم؟ فرمود: آرى بخوان و با دست خود اشاره کرد آرى ماه رمضان ماهى است که هیچکدام از ماه ها بدو نمانند؛ براى آن ماه حق و حرمتى است. (و در آن ماه )نماز هر چه توانى بخوان.

۵۵) امام صادق (علیه السلام): کسی که حقیقت را از طریق قرآن نشناسد، از گزند فتنه ها بر کنار نماند .

۵۶) امام صادق (علیه السلام) ذیل آیه الذین آتیناهم الکتاب یتلونه حق تلاوته در توضیح حق تلاوت فرمودند: آیاتش را شمرده و روشن می خوانند، سعی می کنند معنایش را بفهمند، احکام و فرمانیش را به کار می بندند و به وعده اش امیدوارند. از عذابش می ترسند، از داستان هایش سرمشق می گیرند. از مثال هایش پند می گیرند و امرهایش را بجا می آورند و از نهی هایش دوری می کنند. به خدا سوگند که حق تلاوت قرآن به حفظ آیات و پشت سر هم خواندن حروف و کلماتش و تلاوت سوره هایش و تکرار دو جزء و پنج جزء و آن نیست. برخی حروف کلماتش را حفظ کردند و حدود و معنایش را فرو گذاشتند بلکه به تدبر و تامل در آیات آن است. خداوند متعال فرموده است: کتاب انزلناه الیک مبارک لیدّبّروا آیاته

۵۷) دعای امام صادق(علیه السلام) هنگام خواندن قرآن:

خداوندا ! من عهد و کتاب تو را گشودم. خدایا ! نگاهم را در این کتاب، عبادت قرار بده و قرائتم را تفکر، و تفکرم را عبرت آموزی. خدایا! مرا از آنان قرار بده که از مواعظ تو در این کتاب، پند می گیرند و از نافرمانی ات پرهیز می کنند. وقتی کتاب تورا می خوانم، بر دل و گوشم مهر مزن و بر دیدگانم پرده میفکن وقرائت مرا خالی از تدبر مگردان، بلکه مرا چنان قرار بده که درآیات و احکامش ژرف بنگرم، دستورهای دین تو را بگیرم و عمل کنم و نگاه مرا در این کتاب، غافلانه و قرائتم را بیهوده و بی ثمرمساز.

آری! در زندگی مسلمانان و خصوصاً شیعیان مؤمن باید قرائت قرآن جزء برنامه‌های اصلی‌ باشد، همانطور که نماز جزء برنامه‌های اصلی آنهاست. انشاء الله

(منبع احادیث: اصول کافی ج ۲، میزان الحکمه آیت الله ری شهری و محجه البیضاء ج ۲ فیض کاشانی)

(ادامه دارد…)

برچسب‌ها: , , ,

FacebookTwitterGoogle+TelegramWhatsAppLineYahoo MessengerLinkedInPinterestTumblr

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
جوان انقلابی
جوان انقلابی
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق