پنج شنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۵:۰۳ - ۱۳۹۴/۰۶/۱۳
دکتر اریک سیگمن
ترجمه اختصاصی ندای اصفهان؛
 ببینید تلویزیون چطور ذره ذره ما را می کشد!   

کودکان ۱۱ تا ۱۵ سال جمعا ۵۳ ساعت در هفته صرف تماشای تلویزیون و کار با کامپیوتر می‌کنند که این عدد نسبت به یک دهه قبل ۴۰ درصد افزایش داشته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که مشاهده تلویزیون در کودکان زیر سه سال به توانایی‌های یادگیری آنها به طور دائم آسیب می‌رساند...

ندای اصفهان- امیرحسین هراتیان/

دکتر اریک سیگمن عضو انجمن روانشناسی بریتانیا و عضو موسسه بیولوژی و نویسنده کتاب های «نسل معیوب شده» و «جامعه الکلی» است. او در یک مقاله جامع، اثرات جانبی تماشای تلویزیون را بررسی و برای تکمیل تحقیقات خود به نقاط متعدد و مختلف جهان از جمله ایران سفر کرده است (+). در ادامه ترجمه این مقاله را با هم می خوانیم.

 دریافت متن زبان اصلی مقاله: اینجا

آشنایی بیشتر با نویسنده: اینجا

***

اریک سیگمن: به یاد دارم که در شهر ساحلی هیستینگز در شرق ساسکس[۱]، در ورودی اتاق زیر شیروانی فروشگاه کویین ایستاده بودم، دقیقاً همان جایی که جان لوگی برد[۲] ، مخترع «گیرنده سیگنال‌های بی سیم» مشغول انجام اولین آزمایش‌های خود بود (سال ۱۹۲۵). سال‌ها بود که با تمام قوا دست وپا می زد تا این دنیای شکاک و پر از تردید را متقاعد کند که چیزی که او در حال ساختنش است، می تواند یکی از بزرگترین اختراعات بشر باشد، او در این رابطه در زندگینامه اش نوشته است: چیزی که او را به این مسیر می‌کشاند و نمی‌گذارد ناامید شود این است که حس می کند کاری که انجام می دهد ارزشمند است و می تواند خدمتی به بشریت بکند.

متاسفانه «برد» نتوانست ببیند که اختراع او امروز در بین جوامع مختلف چه کاربردی پیدا کرده است.

فکر می‌کنید اگر برد این آینده را می‌دید، باز هم دستگاهش را اختراع می‌کرد؟ اگر می‌دید که بدترین صحنه‌های غیر اخلاقی از دستگاهی که او ساخته است پخش می شود چه؟ اگر می‌دید تلویزیون جای ارتباطات انسانی را گرفته است، از رفتن به کلیسا محبوب تر شده است یا اگر می‌دید حتی افرادی هستند به آن معتاد می شوند چه، آیا باز هم آن را اختراع می کرد؟ اگر می‌دید که رأی مردم به یک مسابقه بی سروته تلویزیونی حتی از انتخابات (نخست وزیر و کل کابینه اش) هم بیشتر است چه؟ از همه مهم تر، آیا او اصلاً باورش می‌شد که اختراع بی‌نظیرش در قرن ۲۱ به یکی از بزرگترین خطرات برای سلامت و رفاه اجتماعی بریتانیا تبدیل شود؟

تلویزیون

من اخیراً مقاله‌ای در مورد خطرات جدی این مقدار تماشای تلویزیون منتشر کرده‌ام که در این مقاله طیف گسترده‌ای از مطالعات علمی سازمان‌های دولتی در سراسر جهان را مورد بررسی قرار داده‌ام، از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری چین بگیرید تا کالج سلطنتی روانپزشکان، انجمن پزشکی آمریکا، آکادمی ملی علوم و دانشکده‌های پزشکی دانشگاه‌های هاروارد و استنفورد. برای تألیف این مقاله ماه‌ها وقت صرف مطالعه دقیق مقالات علمی و مجلات مختلفی مثل: لانست و مجله پزشکی نیواینگلند، مجله طبیعت و مجله علم عصب شناسی کردم و در نهایت تصویری که با این مطالعات و بررسی ها در ذهن من شکل گرفت به قدری نگران کننده بود که به اعتقاد من، بزرگترین رسوایی بهداشتی زمان ما است.

من با انجام این تحقیقات متوجه شدم که حتی مقدار متوسط تماشای تلویزیون هم:

* ممکن است به توسعه سلولی و عملکرد مغز آسیب برساند.

* تنها تفریح ​​و سرگرمی بزرگسالان در سنین ۲۰ تا ۶۰ است که با ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط است.

* یک علت مستقیم و بی واسطه چاقی است. عاملی حتی بزرگتر از خوردن فست فود و یا ورزش نکردن (کمتر از حد نرمال) است.

* به طور قابل ملاحظه خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را افزایش می دهد.

* ممکن است باعث بلوغ زودرس شود.

* منجر به میزان قابل توجهی از مشکلات خواب در دوران بزرگسالی، تغییرات هورمونی که خود باعث افزایش تولید چربی بدن و افزایش اشتها، صدمات سیستم ایمنی بدن و ممکن است منجر بالاتر رفتن شانس ابتلا به سرطان منجر شود.

* یک علت مستقل و مهم افسردگی بالینی [۳] است (که انگلیس دارای بالاترین نرخ آن در اروپاست).

توجه کنید که این نتایج، به‌هیچ وجه حدس و گمان نیستند. منبع تمام این ادعاها، شواهد و مدارک محکم پزشکی است که در مجلات علمی درج یا بهتر بگویم دفن شده‌اند. به عنوان مثال، دانشمندان دانشگاه واشنگتن، ۲۵۰۰ کودک را مورد مطالعه قرار دادند و متوجه شدند که بین قرار گرفتن در معرض تلویزیون در سنین پایین و مشکلات تمرکزی (که با تست ADHD قابل تشخیص بود) [۴] که در سن هفت سالگی ظاهر می‌شود، یک پیوند قوی و انکار نشدنی وجود دارد. به عبارت دقیق‌تر، هر یک ساعتی که یک کودک در طول روز به تماشای تلویزیون می‌نشیند، به میزان نه درصد مشکلات تمرکزی مغز او بالا می‌رود.

گزارشی که در مجله پزشکی کودکان منتشر شده است هم به همین اندازه تکان دهنده است. در این گزارش آمده است: در آزمایشی که در آن سرعت سوخت و ساز بدن ۳۱ کودک، در هنگام انجام فعالیت‌های مختلف مورد مطالعه قرار گرفت، تنیجه این شد که هنگامی که کودکان تلویزیون تماشا می‌کنند، روزانه معادل ۲۱۱ کالری کمتر از موقعی که مطلقاً هیچ کاری انجام نمی‌دهند، انرژی مصرف می‌کردند. در انتها نویسندگان این مقاله علمی نتیجه گرفتند که تماشای تلویزیون، یک اثر نسبتاً شدید در کاهش نرخ سوخت و ساز بدن دارد، که برای سلامت افراد نیز خطرساز است.

وقتی من برای تکمیل این مقاله به نقاط مختلف دنیا سفر کردم به نتایج دقیق تری دست یافتم. مطالعه جوامع مختلف و بررسی تأثیر ورود تلویزیون بر آنها برای من مثل این بود که درحال برگشت به گذشته جامعه خودم بودم. من کاملاً و به وضوح می دیدم که جوامع مختلف چطور با این رسانه شکل می‌گیرند و تلویزیون چه تأثیراتی عمیقی برآنها دارد.

من در سفرم به آخرین کشوری که تلویزیون به آن وارد شد (بوتان) سر زدم و وحشت کردم که چطور در این فرصت کمی که ۴۶ کانال به این کشور وارد شده است، مردم آن با اولین موج جدی جرم و جنایت روبه رو هستند. وحشت کردم که چطور آرام آرام، حرص و بخل و خودخواهی جایگزین ارزش های دیرین آنها مثل صلح و احترام می‌شود. دانشمندان بوتانی در یک تحقیق به این تنیجه رسیدند که تلویزیون عامل افزایش جرم و جنایت، فساد و همینطور عامل تغییرات چشمگیری در رفتار و روابط مردم در کشورشان است و کاملاً شوکه شدند وقتی به این موضوع پی بردند که در حال حاضر بیش از یک سوم از پدران و مادران بوتانی به جای صحبت کردن و بازی کردن با کودکانشان، ترجیح می‌دهند وقت خود را به تماشای تلویزیون اختصاص دهند.

کمی بعد وقتی به جزیره واوا- او [۵] در کشور تونگا سفر کردم، دریافتم که آنها هم با مشکلاتی مشابه کشور بوتان مواجه هستند، در آنجا با رئیس پلیس اشلی فوآ [۶] ملاقاتی داشتم، او اشاره کرد که از زمان ورود کانال های تلویزیون و دی وی دی های برنامه‌های امریکایی، جرم و جنایت در میان مردان جوان این جزیره به طور محسوسی اوج گرفته است. او اشاره کرد: «مشکل اینجاست که ما تا به حال هیچ نیازی به دادگاه یا زندان نوجوانان و یا دادگستری نداشته‌ایم و اما الآن نیروی پلیس ناگهان باید با موجی از جرم و جنایت مقابله کند که برای این کار آماده بوده است».

البته هیچ کس نمی تواند ادعا کند که همه مشکلات اجتماعی بریتانیا به تماشای تلویزیون برمی‌گردد. اما دست کم، با مشاهده این یافته ها و نتایج می توان از خود پرسید که چه مقدار از مصرف تلویزیون ممکن است مشکل آفرین باشد؟

برای اینکه پاسخ این سوال را بهتر درک کنیم باید بدانیم که بیشتر ما تا سن ۷۵ سالگی، بیش از ۱۲٫۵ سال را صرف تماشای تلویزیون می‌کنیم. این یعنی تماشای تلویزیون در دنیای صنعتی به یک فعالت اصلی تبدیل شده است و این یعنی زمانی که صرف تماشای تلویزیون می‌کنیم از تمام فعالیت‌های ما جز کار و خواب بیشتر است. در حال حاضر کودکان بیشتر از زمانی که در مدرسه هستند، وقت خود را صرف تماشای تلویزیون می کنند. درواقع هر کودکی که شش ساله می‌شود، به طور متوسط نزدیک به یک سال از زندگی خود را صرف تماشای تلویزیون کرده است. ​اگر دیگر فعالیت‌های مبتنی بر تلویزیون، مانند بازی‌های رایانه‌ای را نیز در محاسبه بگنجانیم، این رقم به مراتب بسیار بالاتر خواهد بود. کودکان ۱۱ تا ۱۵ سال جمعا ۵۳ ساعت در هفته صرف تماشای تلویزیون و کار با کامپیوتر می‌کنند که این عدد نسبت به یک دهه قبل ۴۰ درصد افزایش داشته است. این رفتارهای غلط واقعاً نگران کننده است به ویژه که یافته‌ها نشان می‌دهد که مشاهده تلویزیون در کودکان زیر سه سال به توانایی‌های یادگیری آنها به طور دائم آسیب می‌رساند.

دانشمندان می‌گویند که تماشای بیش از حد تلویزیون بر توانایی‌های ریاضیاتی، خواندن، قدرت تشخیص و درک مطلب، حتی بعد از دوران کودکی نیز اثرات زیان آوری خواهد داشت. در واقع به نظر می رسد که خروجی‌ دیداری و شنیداری تلویزیون، به سرعت توسعه مغز کودک آسیب می‌رساند.

آمارها نشان می دهند، کودکانی که والدینشان به آنها اجازه می‌دهند که در اتاق خوابشان تلویزیون داشته باشند در سنین هشت یا نه سال بدترین نمرات را در آزمون های مدرسه کسب می‌کنند.

دانشمندان در یک مطالعه طولانی مدت ۲۶ ساله (مطالعه کودکان از بدو تولد)، دریافتند که تماشای تلویزیون در دوران کودکی و نوجوانی ممکن است پیامدهای خطرناک و طولانی مدتی برای: سلامت جسمی،سلامت روحی، پیشرفت تحصیلی، وضعیت اجتماعی و اقتصادی درپی داشته باشد.

پزشکان توانستند ارتباط مستقیمی بین میزان زمانی که کودکان صرف تماشای تلویزیونی می‌کنند و میزان آسیب‌های آموزشی آنها بیابند. آسیب های بلندمدت قابل توجهی حتی در به اصطلاح سطح متوسطی از تماشای تلویزیون​ (بین یک تا دو ساعت در روز) رخ می‌دهد.

متاسفانه به خاطر اینکه تماشای تلویزیون ظاهراً یک فعالیت کاملاً بی خطر و سالم است، هشدار دادن در مورد آن پشت سر دیگر مسائل مربوط به بهداشت روانی قرار گرفته است. اما در مواجهه با چنین شواهد محکمی عاقلانه ترین کار، کاهش زمان ارتباط ما با صفحه نمایش است، این کار باید برای همه ما یک اولویت بهداشتی باشد. ولی متاسفانه در چنین شرایطی و با این میزان بالای آسیب‌های اجتماعی و خطرات جدی تماشای بیش از حد تلویزیون بر سلامت افراد، دولت هنوز چشمانش را بر روی حقیقت بسته است و بعید است که در سیاست‌های کلی خودش تجدید نظر کند. پس در نهایت، مردم باید خود تصمیم بگیرند که چه مقدار و چه نوع برنامه‌های تلویزیونی را تماشا کنند، چرا که آگاهی دادن و هشدار دادن توسط دانشگاهیان، سیاستمداران و رسانه‌ها بخاطر منافع مالی که تلویزیون برای دولت دارد، پشت گوش انداخته می شود. (دقیقا همان طور که مدیریت صنعت دخانیات، سال ها ادعا می کرد که سیگار کشیدن یک فعالیت لذت بخش است که هیچ اثر سوء ثابت شده‌ای بر سلامت مردم ندارد).

معمولاً افرادی که بیشتر به فکر هستند توصیه می‌کنند که «کلید حل این مشکل میانه روی است» و یا «والدین باید متعادل باشند» اما هنگامی که پای سلامت فرزندانمان در میان است، باید بپرسیم که واقعاً منظورمان از «اعتدال» و «تعادل» چیست؟ اگر در آینده کسی به شما در مورد اثرات سوء تماشای بیش از حد تلویزیون هشدار داد، به یاد داشته باشید که اغلب موارد منظور از عبارت «بیش از حد»، دو ساعت در روز است.

با وجود اثرات طولانی مدت و خطرناک تماشای تلویزیون، شاید بزرگترین مانع ما در راه اصلاح رفتارمان این واقعیت ساده است که تماشای تلویزیون لذت بخش است. ما هشدارها را نمی‌شنویم چرا که نمی‌خواهیم بشنویم، چون سرمان با دیدن برنامه‌های جورواجور تلویزیون گرم است.

آلدوس هاکسلی [۷] هشدار داده بود که از ولع و اشتیاق بی پایان انسان، برای پرت کردن حواس و کنترل ذهن او استفاده می‌شود، اکنون این خطر وجود دارد که با وابستگی رو به رشد ما به تلویزیون، کابوس هاکسلی در آغاز قرن ۲۱به واقعیت بپیوندد.

پی نوشت

[۱] شهری در انگلستان

[۲] John Logie Baird

[۳] افسردگی که نیازمند درمان های پزشکی است. (مترجم)

[۴] Attention Deficit Disorder

[۵] Vava’u

[۶] Ashley Fua

[۷] Aldous Huxley

برچسب‌ها: , , , ,

FacebookTwitterGoogle+TelegramWhatsAppLineYahoo MessengerLinkedInPinterestTumblr

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
جوان انقلابی
جوان انقلابی
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق