پنج شنبه ۳۰ دی ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۸:۳۱ - ۱۳۹۵/۰۹/۲۶
photo_2016-11-13_21-31-19
رضا بدرالسماء در گفتگو با ندای اصفهان:
 هنر خود را مدیون قیام امام خمینی(ره) هستم/ چشم امید به هیچ ارگانی ندارم   

متاسفانه الان کارهای هنری کشورهایی چون هند و پاکستان در ایران به فروش می رود. به نظر من هنرمندان هم باید کیفیت کار را بالا ببرند تا استقبال همگانی باعث گرمای بیشتر هنر در کشور عزیزمان بشود.

ندای اصفهان/ امیرحسین هراتیان، تا به منزل استاد برسیم با همکارم در مورد هنر و فرهنگ صحبت کردیم. او درمورد تآکیدات رهبری در موضوع هنر و اهمیت انقال مفهوم از راه صحیحش صحبت کرد. در مورد اینکه حرف خوب را باید از راه خوب گفت تا به واقع اثر کند. اما به بحث حمایت های دولت از هنر و هنرمندان که رسید، سکوت کرد. به خودم گفتم چرا باید با این همه پافشاری رهبر این جامعه، مسئولینش نسبت به این موضوع بی توجه باشند؟ به یاد این شعر خواجه ی شیراز افتادم که می فرماید:

 گوهر جام جم از کان جهانی دگر است                تو تمنا ز گل کوزه گران می‌داری

ندای اصفهان: لطفا کمی از خودتان و فعالیت­ هایی که داشته ­اید بگویید.

رضا بدرالسماء: بسم الله الرحمن الرحیم. رضا بدرالسماء هستم؛ متولد پنجم آذرماه سال ۱۳۲۸ در اصفهان. دارای نشان درجه یک هنری و فعال قرآنی هستم. بیش از نیم قرن سابقه­ ی فعالیت­ های هنری دارم؛ یعنی حدودا از سنین طفولیت در راه هنر قدم گذاشتم و پیشروی کردم. به سبک­ های مختلف هنری آشنایی دارم. شروع کار من با هنر مینا بوده است، سپس به ­دنبال علاقه ­ی زیاد خودم به نقاشی، وارد هنر نقاشی شدم و به­ طور حرفه ­ای و تخصصی وارد شاخه ­ی نگارگری شدم و در کنار این، سبک­ های دیگر مثل آبرنگ و رنگ روغن را نیز تجربه کردم.

نمایشگاه ­های زیادی در این زمینه برگزار شد که تعداد آن­ها بیش از ۳۰۰ عدد بوده است که شامل نمایشگاه ­های داخلی و خارجی و انفرادی است. این نمایشگاه ­ها در کشورهای متعددی همچون الجزایر، فرانسه، ایتالیا و … برگزار شد. چهار بار در الجزایر حضور داشتم که دو بار آن در نمایشگاه ­ها شرکت کردم که در بین ۲۱ کشور من حائز مقام اول شدم. در سال دوم دخترم به­ عنوان شرکت ­کننده بود که مقام اول را کسب کرد و من هم به ­عنوان داور بین­ المللی حضور داشتم.

درحقیقت وقتی­که مقام و نشان درجه یک هنری را کسب کردم، من را از گرفتن جایزه محروم کردند. اصولا آثاری که من کار می­کنم صرفا برای بازار نیست و هدف من این است که یک پیام یا یک مفهوم را منتقل کنم.

حدودا ۳۰ عدد یا بیشتر کتاب از من منتشر شده است که ازجمله ­ی آن می­توان به مثنوی، شاهنامه، فرمان­ نامه حضرت علی به مالک اشتر، و کتابی که تحت چاپ است و نام آن نقش نگار است و حاوی بیش از ۲۰۰ اثر طراحی مختلف از خودم هست را نام برد که اثر آخری که ذکر کردم، تجربیات بنده را در قالب یک کتاب مفید برای هنرجویان و دانشجویان بازگو می ­کند.

آخرین اثر هنری که کار کردم در رابطه با شهدای فاجعه­ ی منا بوده است که در طول زندگی هنری من بسیار کار طلبید به ­طوری که حدود ۲۰۰ چهره در این اثر کار شد و ابعاد این اثر ۸۰ در ۱۰۰ سانتی­متر است که اطراف آن آیات سوره ­ی نساء است. امیدوارم که توانسته باشم پیام مظلومیت این شهدا را به جهانیان رسانده باشم و سهمی در این زمینه ادا کرده باشم.

من از کودکی از هنر مینا شروع کردم و حالا هم دومرتبه به این هنر برگشته ­ام و به این هنر مشغول شده­ ام. خوشبختانه من برای تزئینات اماکن مقدسه مثل عتبات عالیات توفیق کار روی ضریح این بزرگواران را داشته ­ام. مثلا روی خیمه ­گاه حضرت ابوالفضل(ع)، پلاک­ های درب حرم حضرت علی(ع) کار کرده ­ام و آخرین پروژه­ ای که در دستورکار دارم، درب حرم حضرت موسی ­بن جعفر(ع) است که کار آن رو به اتمام است. از اینکه توانستم در این زمینه کار کنم و سهمی داشته باشم، خوشحال هستم.

علت اصلی آشنایی شما با هنر چه بود؟ آیا پدر یا آشنایان شما در این موضوع دخیل هستند؟

photo_2016-11-13_21-32-44 photo_2016-11-13_21-32-48

علت اصلی گرایش من به هنر، علاقه ­ی ذاتی بود. عجیب از بچگی احساس می ­کردم که خیلی به هنر علاقه دارم. اطرافیان و خانواده ­ی من هم در کارهای هنری و صنایع دستی فعالیت داشتند؛ مثل برادر بزرگم که خیلی در آموزش من سهیم بود.

بعضا افرادی به برادر من می­ گفتند که مراقب من باشد چرا که آنان برای من آینده ­ای روشن را پیش­ بینی می ­کردند و از برادرم می ­خواستند که مرا نزد اساتید بزرگ بسپارد ولی برادرم می ­گفت هر کسی که بخواهد به درجه ­ای بالا و خوب دست یابد، خود باید بی­درنگ تلاش کند و زحمت بکشد. به همین دلیل من نزد استاد مشخصی آموزش ندیدم و هنر را به ­صورت تجربی آموختم. گرچه من همه­ ی اساتید را استاد خودم می ­دانم.

 

 

 

 

اکثر کارهای هنری شما رنگ و بوی مذهب دارد. لطفا علت این را توضیح دهید.

من فطرتا علاقه ­ی شدیدی به هنر خصوصا نقاشی داشتم. قبل از انقلاب اسلامی ایران به لحاظ وضعیتی که بود و مردم در خواب غفلت بودند، ما پیرو گذشتگان بودیم. ولی با طلوع نوید بخش انقلاب به ­رهبری حضرت امام (ره)، من هنر و حیات خود را دومرتبه یافتم و معتقدم که هنر خود را مدیون قیام امام خمینی(ره) هستم.

علاوه بر آن من در یک خانواده­ی مذهبی بزرگ شدم و به مذهب و ائمه علیهم السلام علاقه­ ی زیادی دارم و دوست دارم اثر من افراد را به یاد خدا بیاندازد و وقت مخاطب را تلف نکند. در حقیقت بیننده باید با دیدن آثار من به این فکر فرو رود که از کجا آمده است و به کجا می­رود.

مثلا حدود ۲۵ سال پیش یک خانم به من زنگ زد و نزد من آمد و گفت که در کشور مالزی در مقطع دکتری در حال تحصیل است. وی گفت که او در آن­جا استادی دارد که از این خانم خواسته هنگامی­که برای استراحت به ایران می­ رود، یک اثر هنری از ایران برایش ببرد که این استاد را به یاد خدا بیاندازد. من به این خانم گفتم من یک اثر کار می­ کنم و شما این را نزد استاد خود ببرید و اگر این شخص از این اثر راضی بود آن­را بردارید ولی اگر راضی نبود آن­را پس بیاورید. بعدا مطلع شدیم که اتفاقا استاد این خانم بسیار از اثر من راضی بوده و این اثر در نظر او مقبول گردیده است.

در ضمن خداوند سه فرزند به من عطا فرموده است که اولی دختر و دومی و سومی پسر هستند و یک نوه هم دارم. ما خانوادگی در عرصه­ ی هنر فعالیت می­ کنیم.

photo_2016-11-13_21-32-11

امروزه خیلی از مجموعه­ های فرهنگی از نظر مالی و تولید ایده های جدید به بن­ بست رسیده­ اند. فکر می­ کنید ادغام تجربیات و دست آوردهای نگارخانه­ی بدرالسماء و مجموعه های فرهنگی چه نتایجی در پی دارد؟

مسلما این دو قابلیت ادغام دارند و از شما هم تشکر می­کنم که بعنوان رسانه، قدمی در این راستا بر می­ دارید و سعی در معرفی فرهنگ و هنر ایرانی دارید. درحقیقت در طی زندگی هنری فراز و نشیب­ هایی وجود دارد و افرادی را دیده­ ام که این هنرها را رها کردند و به کارهای سطحی دیگر مثل مسافرکشی روی آوردند. ولی من توانستم مداومت کنم که علت اصلی آن عشق و علاقه ­ام بوده و مضاف بر آن قناعتی که آن­را یک موهبت الهی می ­دانم. زمانی بود که من با همسر و فرزندانم در یک اتاق کوچک زندگی می ­کردیم و با استفاده از هنر، امرار معاش می­ کردم.

photo_2016-11-13_21-32-34 photo_2016-11-13_21-33-20 photo_2016-11-13_21-32-57

 

تا به حال نهاد یا سازمانی بوده است که از شما و هنر صنایع دستی حمایت کند؟ چه ارگان­هایی این وظیفه را برعهده دارند؟

متاسفانه هر از گاهی به صحبت­ های زیبا و امیدوارکننده ­ی یک سازمان امیدوار شدیم ولی دیدیم که در مرحله­ ی عمل هیچ کسی از آن­ها پا در میدان نمی ­گذارد. مثلا من الان حدودا ۶۷ سال سن دارم و اگر نتوانم کار بکنم و ناتوان بشوم، عملا مثل یک انسانی که نمی ­تواند کاری بکند خواهم شد چرا که دیگر توانایی اداره زندگی را نخواهم داشت و منبع درآمدی ندارم.من به ­طور خودجوش فعالیت می ­کنم و چشم امید به هیچ ارگانی ندارم و البته من از تمامی مجموعه ­های فرهنگی دعوت به همکاری می ­کنم. متاسفانه این آثار هنری در حال حاضر به نازل­ترین قیمت به فروش می ­رسند. آثار هنری باید جذابیت داشته باشند تا بتوانند جلب مخاطب بکنند. برای مثال الان در ایام شروع مدارس هستیم و لوازم­التحریر ایرانی حدود ۱۰ درصد بازار را تشکیل می ­دهد و متاسفانه اکثر این لوازم ­التحریر خارجی هستند. من پیشنهاد می کنم که این آثار هنری را روی این لوازم­ التحریر چاپ کنند. متاسفانه ذهنیت افراد نسبت به این هنر تاریک است. مثلا ما چند سال پیش یک نمایشگاه داشتیم که یک خانواده تعریف می ­کرد که وقتی می­ خواستند به این نمایشگاه بیایند، دختر خانواده از آمدن امتناع می ­کرد و می ­گفت که علاقه ­ای به هنر مینیاتور ندارد. ولی وقتی که به نمایشگاه آمد، دیگر قصد خروج از آن­جا را نداشته و مایل بوده که این هنر را بیاموزد.

ما در این هنر سعی داریم از وادی مسائل رقص و بزم و … بیرون آییم و بتوانیم پیام انقلاب را منتقل کنیم. به قول مقام معظم رهبری هر موضوعی تا در قالب هنر ریخته نشود پایدار و ماندگار نمی ­شود.متاسفانه منابع محکمی از این هنر در دست دانشجویان نیست که بتوانند از آن استفاده کنند ولی من شروع به ارائه توانایی ­هایم در زمینه نوشتن کتاب کرده ام.

اگر صحبت پایانی با مردم یا مسئولین یا هر کسی دارید بفرمایید.

ملتمسانه از همه خواهش می ­کنم که هر کسی که می­ تواند کمک بکند و دغدغه ­ی هنر و فرهنگ و پیشرفت این مملکت را دارد، به وسط میدان آمده و به ما کمک کند. من صرفا برای حمایت از هنر ملی این کمک­ ها را مطالبه می ­کنم و رسانه ­های جمعی می­ توانند به نوعی این رسالت را انجام دهند. الان به این نتیجه رسیده ­ایم که یکی از پردرآمدترین کارها برای کشور، جلب توریست است. ولی اگر یک توریست به ایران بیاید نمی ­تواند یک اثر که معرف هنر ایرانی است را با خود به کشورش ببرد. متاسفانه الان کارهای هنری کشورهایی چون هند و پاکستان در ایران به فروش می­ رود. به نظر من هنرمندان هم باید کیفیت کار را بالا ببرند تا استقبال همگانی باعث گرمای بیشتر هنر در کشور عزیزمان بشود.

باتشکر از شما از اینکه وقتتان را در اختیار ما قرار دادید.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق