سه شنبه ۲۸ دی ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۰۶:۰۷ - ۱۳۹۵/۰۹/۱۶
16 آذر
طاق بلند جنبش دانشجویی؛
 انتظارات از دانشجو و تشکل های دانشجویی در بیان مقام معظم رهبری   

بر روی طاق بلند جنبش دانشجویی نوشته شده؛ ضدیت با استکبار، کمک به پیشرفت کشور، کمک به اتحاد ملی، کمک به پیشرفت علم، حضور و شرکت در مبارزه و پیکار همگانی ملت ایران برای غالب ‏آمدن بر توطئه‏ ها و بر دشمنی‏ ها. این‏ها هدف اصلی است، این را باید فراموش نکنند

ندای اصفهان- تحریریه

ابتدا به جریان شکل گیری ۱۶ آذر (روز دانشجو) اشاره می کنیم و سپس ویژگی های دوران دانشجویی و انتظارات از دانشجویان را در بیان مقام معظم رهبری آیت الله سید علی خامنه ای می خوانیم. امید است که به عنوان یک نقشه راه، مورد توجه مخاطبین قرار بگیرد.

نگاهی به تاریخ سیاسی دانشگاه در ایران

روز ۱۶ آذر ۱۳۳۲، مبدأ جنبش دانشجویی ایران است؛ زیرا قبل از این تاریخ و با گذشت نوزده سال از تأسیس دانشگاه، شاهد جریان مستقل، مردمی، خودجوش و فراگیرِ دانشجویان نبوده ایم… در دهه ی۱۳۲۰ پس از سقوط حکومت رضاشاه و ایجاد فضای بازتر، فعالیت های سیاسی در بین دانشجویان دانشگاه تهران افزایش یافت. در این دوران، حزب توده از نفوذ بسیاری در بین دانشجویان برخوردار بود؛ چنان که بنا به گزارش های مختلف، بیش از نیمی از دانشجویان دانشگاه تهران، عضو یا هوادار این حزب بودند.

در دوران نخست وزیری محمد مصدق و افزایش محبوبیت جبهه ی ملی در اوایل دهه ی ۱۳۳۰، محوریت این حزب در دانشگاه به چالش کشیده شد. پس از وقوع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، سازمان های سیاسی تشکیل دهنده ی جبهه ی ملی، برای دوره ی کوتاهی، در یک ائتلاف ضعیف، تحت نام نهضت مقاومت ملی به مقاومت سیاسی دست زدند و تظاهرات ها و اعتصاب های پراکنده ای در بازار و دانشگاه تهران – از جمله در تاریخ ۱۶ مهر و ۲۱ آبان، در اعتراض به محاکمه ی مصدق- برگزار کردند. این موضوع، بهانه ‎ی لازم برای اعتراض ها را فراهم کرد و در ۱۴ آذر به سفارش نهضت مقاومت ملی، دانشجویان فعال به سخنرانی در کلاس ها پرداختند و ناآرامی، تمامی محوطه ی دانشگاه تهران را فراگرفت.

از همان روزها، اعلام رسمی تجدید روابط ایران و انگلیس – که با وعده ی ورود قریب الوقوع «دنیس رایت»، کاردار سفارت انگلیس در تهران، همراه بود- ناآرامی ها و تظاهرات پراکنده ای در چند نقطه ی پایتخت، از جمله: بازار و دانشگاه تهران به وقوع پیوست و عده ای از معترضان، دستگیر شدند. هم زمان با بروز این ناآرامی ها، روز ۱۷ آذر برای ورود نیکسون (معاون رئیس جمهور آمریکا) به تهران تعیین و اعلام شد. رژیم شاه برای تسلط بر اوضاع و حفظ سلامت سفر نیکسون، نیروهای نظامی خود را در دانشگاه مستقر کرد.

روز ۱۵ آذر، یکی از دربانان دانشگاه شنیده بود که تلفنی به یکی از افسران گارد دانشگاه، دستور می رسد که «باید دانشجویی را شقه کرد و جلوی در بزرگ دانشگاه آویخت که عبرت همه شود و هنگام ورود نیسکون صداها خفه شود و جنبنده ای نجنبد.» رژیم در اقدامی کم سابقه، نیروهای لشکر ۲ زرهی را به دانشگاه اعزام کرد. صبح شانزده آذر، دانشجویان، هنگام ورود به دانشگاه با درک سیاسی خود، هوشیارانه سعی داشتند کم ترین بهانه ای به دست بهانه جویان ندهند.

ساعت اول بدون حادثه ی مهمی گذشت و چون بهانه ای به دست جلادان نیامد، داخل دانشکده ها هجوم آوردند. حضور نظامیان در صحن دانشکده ‎ی فنی، باعث درگیری بین نظامیان و دانشجویان شد و سه دانشجوی آن دانشکده کشته شدند. آنان به داخل دانشکده های پزشکی، داروسازی، حقوق و علوم رفتند و صدها دانشجو را دستگیر کردند. فردای آن روز، نیکسون به ایران آمد و دکترای افتخاری در رشته ‎ی حقوق را، در دانشگاه تهران ـ که در اشغال مشهود نیروهای نظامی بود ـ دریافت کرد.

نیکسون روز دانشجو

از مهم ترین حرکت های سیاسی، اعتراض دانشجویان در ۱۶ آذر ۱۳۳۲ به ورود معاون رئیس جمهور آمریکا بود و نقطه‎ی اوج آن را می توان در اشغال لانه ی جاسوسی آمریکا در ۱۳ آبان ۱۳۵۸ مشاهده کرد. جنبش دانشجویی را می توان در سه مرحله چنین تبیین کرد:

مرحله ی اول: جنبش دانشجویی با جریان روشن فکری، پیوند خورده و از این منبع برخاسته بود. هرچند حرکت دانشجویی در عین حال، به دلیل اقتضاهای جوانی دارای روحی پاک و به دور از خدعه ها و فریب‎های سیاسی‎کاران بود.

مرحله ی دوم: با اوج‎گیری انقلاب اسلامی، جنبش روشن فکری و دانشجویی ـ که خود را پیشتاز جنبش سیاسی می پنداشت ـ ناگهان خود را عقب مانده یافت. حرکت عظیم مردم در اعتراض علیه رژیم، خرده احزاب، گروه‎های سیاسی و نیز جریان روشن فکری و جنبش دانشجویی را به تعجب واداشت و آنان را به اعلان موضع فراخواند. در این شرایط، جریان روشن فکری به طور کلی، کلاف سردرگمی بود که چندان به عمق و ماندگاری قیام باور نداشت و به گونه‎ های مختلف سعی می کرد که آن را حرکتی کور، تعبیر کند.

مرحله ی سوم: اهمیت و حرمت حرکت سیاسی دانشجویی در آن بود که خود را از بند روشن فکری گسست و پابه‎پای مردم پیش آمد و برای خود افتخاری عظیم در تاریخ سیاسی ایران کسب کرد (برگرفته از پایگاه اطلاع رسانی حوزه).

فرازهایی از سخنان مقام معظم رهبری درباره دانشگاه و دانشجو:

۱۶آذر، متعلق به دانشجوی ضد آمریکا است

جالب است توجه کنید که ۱۶ آذر سال ۳۲ که در آن، سه نفر دانشجو به خاک و خون غلتیدند، تقریبا چهار ماه بعد از ۲۸ مرداد اتفاق افتاد، یعنی بعد از کودتای ۲۸ مرداد و آن اختناق عجیب – سرکوب عجیب همه نیروها و سکوت همه – ناگهان به وسیله دانشجویان در دانشگاه تهران، یک انفجار در فضا و در محیط به وجود می‏ آید، چرا؟ چون نیکسون که آن وقت معاون رئیس جمهور آمریکا بود، (به) ایران آمد، به عنوان اعتراض به آمریکا، به عنوان اعتراض به نیکسون که عامل کودتای ۲۸ مرداد بودند.

این دانشجوها در محیط دانشگاه اعتصاب و تظاهرات می‏ کنند که البته با سرکوب مواجه می‏ شوند و سه نفرشان هم کشته می‏ شوند. حالا ۱۶ آذر در همه سالها، با این مختصات باید شناخته شود. ۱۶ آذر مال دانشجوی ضد نیکسون است، دانشجوی ضد آمریکا است، دانشجوی ضد سلطه است.

روز دانشجو

صحنه بازسازی شده از واقعه ۱۶ آذر

دانشجو؛ روشنفکرِ تمام‏ عیار مسلمان
‏دانشجو و دانشگاهی قشر برگزیده جامعه‏ اند. این تعارف نیست. شما امید آینده کشورید. در واقع، پاره دل ملت و دلبستگی بلندمدت ملت، شما هستید. برداشت و توقع بنده و نظام اسلامی از جماعت دانشجو این است که فکر می‏ کنیم دانشجو یک روشنفکر تمام ‏عیار مسلمان است، متدین است.

مسئولیت سنگین، پیش روی دانشجویان

مسئولیت شما سنگین است؛ هم باید درس بخوانید، هم محیط سیاسی تان را بشناسید، هم روی محیط سیاسی اثر بگذارید و هم خودتان را از لحاظ فکری و روحی آماده کنید برای فردایی که بلاشک وزن این نظام متکی به معنویت ـ یعنی نظام جمهوری اسلامی ـ در معادله های جهانی بین المللی، ده برابرِ امروز خواهد شد. مطمئن باشید که ما چنین روزی را در پیش داریم و شما جوان های امروز، آن روز را خواهید دید. علی القاعده آن روز ماها نیستیم؛ اما شماها هستید و خواهید دید آن روزی را که وزن، ثقل و اهمیت جمهوری اسلامی در معادله های جهانی ـ چه از لحاظ سیاسی، چه از لحاظ علمی و چه از لحاظ بیان افکار سازنده ـ ده برابرِ امروز است. باید خودتان را إن شاءالله برای آن روز آماده کنید ( ۲۵/ ۰۷/ ۸۵)
انتظار رهبری از محیط دانشجویی

آن چیزی که ما از محیط دانشجویی‏ مان انتظار داریم، پیشرفت علم، پیشرفت اندیشه سیاسی، عمق اندیشه دینی و ایمان دینی، عمق معرفت دینی و روشن‏ بینی دینی، دست‏ یافتن به قلمروهای جدید، هم در زمینه علم، هم در زمینه سیاست، هم در زمینه معرفت دینی در محیط دانشجویی است، البته به کمک راهنمایان هر بخشی. شما برای کار علمی باید استاد داشته باشید، برای کار معرفت دینی باید استاد داشته باشید، برای کار سیاست هم همینجور است. کار را شما می‏ کنید، او راهنمایی می‏ کند. دانشگاه ما و محیط دانشجویی ما بایستی در همه این عرصه‏ ها پیشرفتهای حقیقی و چشمگیری کند و این پیشرفتها را ان‏ شاءالله خواهد کرد.

توجه به معنویت در کنار علم‏

عزیزان من! به علم اهمیت دهید. کلید اصلی بازکردن قفلهای گوناگون، اهمیت‏ دادن به علم است. البته در کنار آن، این امر بدیهی را هم باید در نظر داشته باشید که علم و عالم، همان قدر که می‏ توانند مفید باشند، می ‏توانند مضر هم باشند. اگر کسی که علم در وجود او هست، تقوا و پرهیزگاری و امانت و صداقت در او نباشد، می‏ تواند موجود مضری باشد، می‏ تواند علیه کشور و مصالح کشور، علم خودش را مورد استفاده قرار دهد. بنابراین، در کنار علم، فرهنگ و تزکیه و اخلاق و معنویت هم لازم است، در این هیچ شبهه نکنید. حرکتهایی (را) که (برخی) انجام می‏ دهند برای این‏که محیط دانشگاه و دانشجو را محیط بی‏دینی و بی‏معنویتی کنند، به نظر من گرچه یک مقدارش از روی غفلت است، اما یک مقدارش هم حساب ‏شده است. در این قضیه خیلی‏ ها مقصرند.
تشکل‏های دانشجویی و اهداف آن‏

تشکل‏های دانشجویی برای رسیدن به آرمانها به وجود می ‏آیند، که فراتر از مسأله به قدرت سیاسی رسیدن و حکومت را به دست‏ گرفتن است. هدفهای اصلی تشکل‏های دانشجویی همان چیزهایی است که بر روی طاق بلند جنبش دانشجویی نوشته شده؛ ضدیت با استکبار، کمک به پیشرفت کشور، کمک به اتحاد ملی، کمک به پیشرفت علم، حضور و شرکت در مبارزه و پیکار همگانی ملت ایران برای غالب ‏آمدن بر توطئه‏ ها و بر دشمنی‏ ها. این‏ها هدف اصلی است، این را باید فراموش نکنند.

 بدترین اِشکال محیط دانشجویی‏

اصل این‏که دانشجو حرفش را روشن و صریح و آشکار بزند و دچار سیاسی‏ کاری نشود، چیز مطلوبی است. بدترین اشکال و اشکالِ وارد بر محیط دانشجویی این است که دانشجو دچار محافظه‏ کاری شود و حرفش را با ملاحظه موقع و مصلحتِ خیالی بیان کند، نه، دانشجو باید حرفش را صریح بزند. البته در کنار این صراحت در بیان، صداقت در نیت هم باید وجود داشته باشد و در کنار او، سرعت در پذیرش خطا؛ اگر ثابت شد که خطا است. فرق شمای جوان و دانشجو و صادق و پاکیزه ‏دل، با یک آدم سیاسی ‏کار باید در همین باشد، حرفتان را صریح بزنید، آنچه را که می‏ زنید، از دل بزنید و اگر چنانچه معلوم شد که اشتباه است، سریع پس بگیرید. این، به نظر من یکی از بهترین شاخصه ‏های دانشجویی است.

روحیه آرمانگرایی و تمسک به اصول فکری‏

شما محافظه ‏کار نشوید. ممکن است گذشت سن، بعضی‏ها را محافظه ‏کار کند، اما موتور حرکت، جوانی است. جوان ما نباید محافظه‏ کار شود. جوان باید آرمانگرا باشد. از آرمانها کوتاه نیایید. آرمانها را بخواهید، قله‏ ها را بطلبید تا یقین بکنیم که به نیمه راه لااقل خواهیم رسید. البته اگر قله را بطلبید، بنده یقین می‏ کنم به خود قله هم خواهید رسید. روحیه آرمانگرایی را که از جمله مصادیق روحیه آرمانگرایی، تمسک به اصول و مبانی فکری است، از دست ندهید.

سیاست در دانشگاهها به این معناست

(چیزی که) من همیشه در مواجهه با دانشجویان، روی آن تکیه می‏ کنم، «پیداکردن قدرت تحلیل مسایل و جریانهای مهم کشور» است. سیاست در دانشگاهها – که بنده همیشه روی آن تأکید کرده ‏ام – به این معنا است. ما دو کار سیاسی داریم؛ (یکی) سیاست‏ زدگی و سیاست‏ بازی است. این را من به هیچ وجه تأیید نمی‏ کنم؛ نه در دانشگاه و نه در بیرون دانشگاه، به خصوص در دانشگاه. یکی هم سیاست گری است، یعنی حقیقتا فهم و قدرت تحلیل سیاسی پیداکردن که یکی از وظایف تشکلهای دانشجویی این است.
چرا کرسی‏ های آزاداندیشی را به وجود نیاوردید

آزاداندیشی جایش توی تلویزیون نیست؛ آزاداندیشی جایش توی جلسات تخصصی است، مثلًا فرض کنید در زمینه فلان مسأله سیاسی، یک جلسه تخصصیِ دانشجویی بگذارید؛ دو نفر، پنج نفر، ده نفر بیایند آنجا با همدیگر بحث کنند، این می‏ شود آزاداندیشی. همین جور، بحث سر معارف اسلامی است؛ همین جور، بحث سر تفکرات مکاتب گوناگون جهانی است؛ همین جور، بحث سر یک مسأله علمی است. بنابراین جلسه باید جلسه تخصصی باشد؛ و الّا توی جلسات عمومی و در صدا و سیما دو نفر بیایند بحث کنند، آن کسی که حق است، لزوماً غلبه نخواهد کرد؛ آن کسی غلبه خواهد کرد که بیشتر عیّاریِ کار دستش است و می‏ تواند بازیگری کند. این کرسی‏ های آزاداندیشی که ما عرض کردیم، پیشنهاد کردیم در دانشگاه‏ها و در حوزه‏ ها به راه بیفتد، می‏ تواند یک جریان سیال فکریِ بسیار باارزشی را در جامعه به راه بیندازد.

فکر کنید و تحلیل بدهید

بنده دلم می‌خواهد این جوانان ما شما دانشجویان؛ چه دختر، چه پسر و حتّی دانش‌آموزان مدارس، روی ریزترین پدیده‌های سیاسی دنیا فکر کنید و تحلیل بدهید. ۱۳۷۲/۰۸/۱۲
نباید به ‌طور دائم در عرصه‌ی تجربه و ترجمه – علم ترجمه‌ای، حتّی فکر ترجمه‌ای، ایده و مکتب و ایدئولوژی و اقتصاد و سیاست ترجمه‌ای – بمانیم؛ زیرا این ننگ است برای انسان که از خِرَد، سنجش، تحلیل و درک و فهم خود استفاده نکند. ۱۳۸۲/۰۹/۲۶
در جنگ نرم، شما جوانهای دانشجو، افسران جوان این جبهه‌‌‌‌‌‌‌‌‌اید… افسر جوان توی صحنه است؛ هم به دستور عمل می کند، هم صحنه را درست می‌‌‌‌‌‌‌‌‌بینید؛ با جسم خود و جان خود صحنه را می‌‌‌‌‌‌‌‌‌آزماید. لذا اینها افسران جوانند؛ دانشجو نقشش این است. ۱۳۸۸/۰۶/۰۸

 سطح معرفت را بالا ببرید. با قرآن، با نوشتجات مرحوم شهید مطهری، با نوشتجات فضلای بزرگی که خوشبختانه امروز در حوزه‌های علمیه حضور دارند، آشنا شوید. ۱۳۹۱/۰۵/۱۶

 باید همت شما این باشد که در دنیا به وضعی برسیم که اگر کسی بخواهد به تازه‌های علمی دست پیدا کند، مجبور باشد زبان فارسی یاد بگیرد. ۱۳۹۱/۰۷/۲۲

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , , , ,

مطالب مرتبط

  1. تلگرام می‌گه:

    با قدرت شبکه های اجتماعی ، دانشجویان اکثرا در جهت اهداف غرب در حرکت اند تا اهداف گفته شده




    0



    0
نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق