چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: سیاسی
چاپ خبر
۰۱:۲۴ - ۱۳۹۵/۰۵/۲۷

منتظری از چه کسانی حمایت می کند؟!

بررسی فقهی و عقلی حکم محارب در اسلام

قبل از عملیات مرصاد اتهام محارب متوجه افراد زندانی این گروه نبود و این مسئله زمان رسیدگی های اولیه قضائی ملحوظ نگردیده، از این لحاظ ضروری است قبل از خروج این افراد از زندان وضعیت آنها با اتهام جدیدشان مشخص شود...

ندای اصفهان- به قلم کوچکترین سرباز سید/

یکی از گروه هایی که چندی بعد از پیروزی انقلاب اسلامی برای دست یابی به خواسته های نامشروع خویش دست به اعمال تروریستی میزد تا با ایجاد رعب و وحشت امام و امت را وادار به پذیرش خواسته های خود کند، گروه انحرافی مجاهدین خلق می باشد که در ادبیات سیاسی ملت ایران با عنوان «منافقین» شناخته می شوند.

در باب جنایات این گروه تروریستی مطالب بسیاری همراه با اسناد و مدارک مسلم آن ذکر شده که ما در این گفتار به اختصار و بصورت گذرا به بیان بخشی کوچکی از آن بسنده نموده ایم. جنایات این گروه تروریستی بقدری وسیع است که گریبان هزاران نفر از ملت مسلمان ایران را گرفته که این افراد از رییس جمهور و نخست وزیر گرفته تا ساده ترین فرد جامعه را تشکیل می دادند و جرم این افراد حمایت از اسلام و انقلاب بود. بطور کلی منافقین هر صدای مخالفی را خفه و شخص مخالف را از میان برمی داشتند تا جایی که در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ علیه انقلاب اسلامی اعلام جنگ مسلحانه کردند و تا سال ۶۷ و بعد از آن دستشان به خون بیش از ۱۵ تا ۱۷ هزار نفر از امت مسلمان ایران آلوده شد.

اما در مقابل، انقلاب نو پای اسلامی که منادی آزادی و آزادگی و جوانمردی بود از سر مدارا و گذشت و همچنین با امید به بازگشت اعضای فریب خرده ی این گروه انحرافی به آغوش ملت و با کظم غیظ، با ایشان برخورد نمود و تنها افرادی از این گروه را به اعدام محکوم کرد که در دادگاه ثابت شود دستشان به خون مردم آلوده شده است. در حالی که با دیگر اعضای این گروه که شناسایی و دستگیر می شدند و در جرایم خود جرمی غیر از قتل و کشتار داشتند مانند کسانی که نقش هماهنگ کننده بین اعضا را داشتند یا کسانی که در ادارات و مراکز مهم دولتی و نظامی نفود کرده بودند و خبرها و اطلاعات را نو به نو به مسئولین گروه مخابره می کردند یا روزنامه و شب نامه های گروه را پخش می کردند یا در جهت تبلیغ و یارگیری بیش از پیش برای گروه تلاش می کردند و غیره را از سر مدارا برخورد نموده و آنها را تنها به چند سال زندانی محکوم می کردند. این درحالی است که چون این گروه در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ اعلام جنگ مسلحانه کرده بود نظام اسلامی طبق قانون می توانست همه ی اعضای آن گروه را به پای جوخه ی اعدام بکشاند چرا که در حقیقت زمانی که شخصی به عضویت این گروه در می آمد به این معنا بود که تمامی اهداف و شعارهای این گروه را قبول داشته و سعی در دنبال کردن آن تا رسیدن به اهداف دارد، لذا همه مشمول این قانون می شدند. اما انقلاب اسلامی نه تنها دست به این کار نزد بلکه بالاتر، زمانی که این افراد در بند بودند و عده ای دیگر از اعضای این گروه در شهرهای مختلف دست به کشتار و خون ریزی می زدند امام امت پیامی را برای مسئولین زندان ها و دیگر مسئولین مربوطه در امور زندانیان از منافقین صادر فرمود که اینگونه راجع به منافقین زندانی توصیه فرمود:

«من یک کلمه به برادران دادگاه و کسانی که رییس زندان هستند و اشخاصی که زندانبان هستند می گوینم و آن اینکه اینطور نباشد که یک جنایتی واقع شده اینها آرامش خودشان را از دست بدهند و خدای ناخواسته با زندانیانی که الآن هستند ولو این زندانیان از همین گروه های فاسد باشند با خشونت غیر انسانی عمل کنند. با آرامش و احترام عمل کنند لکن دادگاه ها احکام را با دقت بررسی کنند و پرونده ها را بررسی کنند آنها را بر محکمه ها بنشانند و ازشان استفسار کنند با قاطعیت باید عمل کنند لکن اینطور نباشد که حالا از باب اینکه یک دسته از ما به وسیله ی همین گروه ها از بین رفته حالا ما در حبس با اشخاصی که محبوس هستند خدای ناخواسته به خلاف موازین اسلام رفتار کنیم و من می دانم نمی کنند گرچه آنهایی که باید به شما تهمت بزنند تهمت را می زنند» (۹/۴/۱۳۶۰).

در عبارات امام امت که مربوط به بعد از حادثه ی ۷ تیر و شهادت شهید بهشتی و ۷۲ تن از یاوران انقلاب اسلامی است به وضوح پیداست که ایشان گروه مزبور را یک گروه محارب نمی داند بلکه آنها را یک گروه فاسد قلمداد می کند که برای رسیدن به مطامع خود دست به فشار علیه نظام زده و این گروه همان گروهی است که سرکرده آن نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد و در دوره نخست ۲۵ نامزد جهت فرستادن به مجلس شورای اسلامی معرفی کرد که هیچکدام از این نامزدها موفق به راه یافتن و رفتن به خانه ملت نشدند، این شکست های پیاپی و عدم اقبال عمومی به ایشان موجب شد که تصمیم بگیرند با زور و فشار خود را به ملت تحمیل کنند که البته در این راه تلاشهای فراوانی انجام دادند و خونهای زیادی به ناحق بر زمین ریختند اما باز در این مسیر هم ناکام ماندند.

مسعود رجوی

زمانی که جنگ بین ایران و عراق در گرفت منافقین ابتدا صدام را محکوم کرده و او را متجاوز می دانستند و به ابراز همدردی با مردم روی آوردند اما با فرار مسعود رجوی و چند تن دیگر از مسئولان سازمان به خارج از کشور دیدگاههای آنها شفاف شد. سازمان مجاهدین جنگ را فرصتی می دانست تا با استفاده از آن انقلاب اسلامی را به بن بست برساند و در نهایت با فروپاشی، طومار انقلاب را در هم بپیچد و در این راه با هر آهنگی که مخالف انقلاب اسلامی بود همنوا می شد غافل از اینکه با این کار در حال پیچیدن طومار خود و هم قطاران خویش است.

ارتداد و محاربه

منافقینی که محکوم به زندان شده بودند در زندانها ماندند و در حال گذراندن دوران محکومیت خویش بودند تا اینکه جنگ به پایان رسید و آتش بس برقرار شد. همه رزمندگان اسلام به خانه و کاشانه خویش بازگشته بودند که به یکباره چندین هزار نفر از اعضای همین سازمان فاسد و انحرافی به مرزهای غربی کشور هجوم آوردند اما این بار نه در لباس یک گروه فاسد داخلی بلکه با تئوری جدید مسئولان سازمان در هیبت یک ارتش متجاوز خارجی در آمدند و چندین شهر و روستا را تصرف نموده و به قتل و غارت پرداختند در همین حین امام امت با صدور حکمی درباره آنان چنین فرمود:

«از آنجا که منافقین خائن به هیچ وجه به اسلام معتقد نبوده و هرچه می گویند از روی حیله و نفاق آنهاست و به اقرار سران آنها از اسلام ارتداد پیدا کرده اند باتوجه به محارب بودن آنها و جنگ کلاسیک آنها در شمال و غرب و جنوب کشور با همکاری های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آنها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوانمردانه آنان از ابتدای تشکیل نطام جمهوری اسلامی تاکنون کسانی که در زندانهای سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری می کنند محارب و محکوم به اعدام می باشند.» (+)

امام بزرگوار در همین پیام خود تشخیص این امر را به شورایی ۳ نفره مرکب از قاضی شرع، دادستان و نماینده وزارت اطلاعات واگذار کرده، با تاکید بر اینکه احتیاط در اجماع است.

پاسخ به آیت الله منتظری

در پی صدور این حکم از سوی امام، آیت الله منتظری نامه ای اعتراض آمیز به امام نوشته و این کار را خطایی بزرگ دانسته و با محکوم کردن جمهوری اسلامی، عاملان آن را جنایتکار نامیده است و در طی مذاکراتی که در همان ایام با اعضای رسیدگی کننده به این مسئله در تهران دارد یک سوال را مطرح نموده و خواستار جواب آن است که حضار در پاسخ سکوت اختیار کرده و سوال را بدون جواب می گذارند که ما قصد داریم در این نوشتار به سوال ایشان پاسخ دهیم و آن سوال این است که:

«اگر خانواده های این اشخاصی که در زندانها بودند و زندانیشان اعدام شده از شما سوال کنند که این فردی که در زندان بود و در حال گذراندن دوران محکومیت خویش بود را چرا اعدام کردید او که جرم جدیدی مرتکب نشده بود شما در جواب به او چه می گویید؟»

برای پاسخ به سوال فوق لازم است اینگونه شروع کنیم که:

در مرحله ی اول باید دید آیا این افراد تا آن زمان یعنی تا قبل از حکم امام مبنی بر سر موضع بودن یا نبودن از نظر قانونی و دستگاه قضایی در کشور ما به عنوان محارب محسوب می شدند یا خیر؟

اگر جواب مثبت باشد باید گفت پس چرا احکام آنها اعدام نیست و تنها به چند سال حبس محکوم شده اند و اگر جواب منفی است باید گفت که این حکم امام از این جهت است که تا قبل از آن محارب بودن برای این افراد ثابت نبوده و یا اینکه نظام از زاویه دید رحمت و اغماض به این قضیه می نگریسته و با امید به بازگشت این افراد به ملت بوده و از دید محارب بودن به این اشخاص نگاه نمی کرده است. این مسئله را می توان در سخنرانی ۹ تیرماه سال ۱۳۶۰ امام راجع به همین افراد در زندان دریافت که متن پیام امام در ابتدای این نوشتار آمد و همچنین در احکام قضائی صادره این اشخاص تنها به چند سال زندان محکوم می شدند درحالی که شخص محارب را اعدام می کنند نه زندانی (آن هم بصورت محدود) ولی پس از عملیات مرصاد که آن حمله هولناک به کشور شد دیگر جای هیچ اغماضی وجود نداشت لذا امام امت با صدور حکم فوق الذکر مبنی بر محارب بودن اعضای این گروه و اینکه حد محارب از نظر شرع مقدس اعدام است، حکم به اعدام اعضای این گروه در صورت اصرار و پافشاری بر ماندن بر موضع نفاق خویش دادند.

حال ما چند سوال از شما می پرسیم:

بخشی از اعضای این گروه که در عملیات مرصاد دستگیر و اسیر شده بودند که البته محکوم به اعدام هم شدند و در اینباره بحثی وجود ندارد اما درباره آن دسته از اعضای این گروه که در زندان ها بودند و با عنوان مجاهدین خلق غیر محارب محکوم به چند سال زندان شده بودند چند سوال وجود دارد:

۱- آیا این اشخاص در زندان را پس از عملیات مرصاد (که نمود بارز تفکر آن ها بود) و اتهام محارب بودن آن ها با آن تئوری که در ذهن داشتند عقلا می توانستیم پس از اتمام دوره زندانشان آزاد کنیم یا خیر؟

۲- آیا اصولا این افراد زندانی از منافقین باید اقدام عملی انجام می دادند تا دادگاه تشکیل شود و با آن ها برخورد شود و یا همین مسئله که این اشخاص عضو گروهی هستند که معتقد به سرنگون کردن این نظام مردمی و کشتار مردم بی گناه هست و در مرحله عمل آن را در عملیات مرصاد بیش از پیش نشان دادند می توانستیم برای آن ها دادگاه بگیریم و در صورت احراز این مسئله (که هنوز بر فکر باطل خود استوار هستند) با ایشان برخورد کنیم؟

۳- آیا کسی که مومن است اگر در یک آن از اعتقاد فکری خود بازگشته و در ذهن خود کافر به همه ی مسائل اسلام شود و حتی بالاتر اگر تصمیم گرفت که با اسلام عزیز بجنگد و اسلام را ریشه کن کند و این مسئله را ابراز کرد و برای عملی کردن افکار باطل خود در انتظار فرصت مناسب نشست آیا می توان بخاطر این افکار و تئوری که در ذهن این فرد است و می خواهد به آن جامه عمل بپوشاند و خودش به این مسئله صراحت دارد او را مواخذه کرد و به دادگاه کشید و برای آن حکمی صادر کرد در حالی که هنوز عملا کاری نکرده است؟

خود پاسخ می گوییم:

در رابطه با سوال اول باید گفت قطعا خیر، نباید این اشخاص آزاد شوند زیرا این کار خلاف عقل است، چراکه فرد زندانی که موعد آزادیش فرا رسید باتوجه به تئوری منافقین و وجود عنوان ثانوی که بعد از اجرای حکم اولی بوجود آمده یعنی همان محارب بودن، در نتیجه آزادی این فرد با این صفات یعنی در بند کردن کل جامعه و این یک تهدید برای جامعه است و امنیت اجتماعی را مختل کرده و درنهایت کشت و کشتار و آشوب و هرج و مرج در جامعه مسلمین ایجاد می شود کما اینکه قبل از دستگیری این افراد اینگونه بود و خون هزاران انسان بی گناه به گردن ایشان است.

در رابطه با سوال دوم باید گفت بله با احراز این مسئله که این افراد در صورت آزادی همچنان بر راه و عقیده باطل خود محکم باشند و چون این نوع تفکر یک تفکر محارب به حساب می آید و افراد مذکور اکنون به جهت عضویت در این گروه به عنوان محارب شناخته می شوند، ضروری است قبل از آزادی از زندان مشخص شود آیا افراد مذکور همچنان وفادار به آرمانهای این گروه انحرافی هستند و به عنوان محارب محسوب می شوند یا از اتهام عنوان محارب خارج شده و قصد همکاری و همراهی با آن سازمان منحرف را ندارند؟

جالب تر اینکه احراز این مسئله بستگی به گفتار شخصی دارد و اگر بگوید از این پس قصد همکاری با این گروه را ندارم (ولو به دروغ) از او پذیرفته شده و از اتهام به عنوان محارب خارج می شود.

در رابطه با سوال سوم هم باید گفت که بله یقینا می توان با آنان برخورد کرد و آنها را مورد بازپرسی قرار داد و حکم برایشان صادر کرد چنانچه زمانی که پیامبر اکرم همراه با یاران خود در کنار دیوار قلعه بنی النضیر ایستاده بودند ناگهان رسول خدا از برخی رفتارهای مشکوک قوم بنی النضیر متوجه توطئه ای شد که جان ایشان را تهدید می کرد و بنا به نقلی توسط جبرئیل امین آگاه شد که سران قبیله بنی النضیر برای گرفتن جان ایشان نقشه کشیده اند و می خواهند او را در فرصتی مناسب به شهادت برسانند؛ حضرت بدون آنکه حتی با یاران خود سخنی بگوید به صورتی از آنان جدا شده که آنان خیال کردند حضرت پس از اندک زمانی نزد ایشان باز می گردد و رسول خدا راه مدینه را در پیش گرفته و نزد آنها بازنگشتند سپس بوسیله پیکی به اطلاع بنی النضیر رساندند که باید ظرف ده روز قلعه را تخلیه کنید و الا خون شما هدر است. بنی النضیر ابتدا حاضر به ترک قلعه نشد ولی بعد از محاصره قلعه بنی النضیر توسط لشکریان اسلام آنان پذیرفتند که آنجا را ترک کنند و این دستور رسول خدا در حالی است که قبیله بنی النضیر هنوز دست به اقدام عملی نزده بودند بلکه حتی قصد و اراده خود را نیز بروز نمی دادند و صرف نقشه کشی و اراده و تصمیم به خیانت آن هم بدون ابراز علنی رسول خدا حکم مذکور را صادر فرمودند و طبق آن حکم اگر قوم بنی النضیر قلعه را ترک نمی کرد خونشان هدر بود.

جمع بندی پاسخ به آقای منتظری

اولا زمانی که حکم به زندانی شدن افراد مذکور شده بود این افراد تحت عنوان محارب نبوده اند و این عنوان زمانی بر ایشان قرار گرفت که تئوری مذکور همه ابعاد وجودی خویش را اظهار نمود و نمود بارز آن را می توان عملیات مرصاد دانست. تصور کنید که فردی را در زندان با جرم دزدی داریم که مثلا محکوم به ۵ سال حبس است و بعد متوجه می شویم این فرد در زندان به داعش پیوسته است حال کدام شرع و چه عقلی می پذیرد که او پس از اتمام این ۵ سال آزاد شود؟

ثانیا عقلا آزادی این افراد با آن تئوری که پس از عملیات مرصاد (فروغ جاویدان) با همه ابعاد خود به منصه ظهور رسید جفائی است بر نظام نوپای اسلامی و همچنین مردم مومن و مظلوم آن زمان که بدون هیچ جرمی کشته می شدند.

ثالثا بعد از عملیات مرصاد و حکم امام امت مبنی بر محارب بودن اعضای این گروه و از آن جهت که این افراد زندانی عضو این گروه بودند و در حقیقت این اتهام متوجه تمام افراد زندانی از این گروه می شد و این مسئله زمان رسیدگی به اتهام سابقشان که منجر به زندانی شدن ایشان شده بطور کلی وجود نداشته است و در رسیدگی های اولیه قضائی ملحوظ نگردیده از این لحاظ ضروری است قبل از خروج این افراد از زندان وضعیت آنها با اتهام جدیدشان مشخص شود و در واقع اتهام جدید این افراد این است که چون عضو گروهی هستند که تا قبل از این محارب محسوب نمی شده و اکنون محارب است باید این افراد تکلیف خود را با این گروه محارب مشخص سازند.

و السلام علی من اتبع الهدی

برچسب‌ها: , , , , , ,

مطالب مرتبط

  1. ناشناس گفت:

    تعداد این افراد چند نفر بوده؟ نمیشد انها را حبس ابد کرد؟

    • محمد گفت:

      به چه دلیل آنها را حبس ابد کنند و این هزینه سنگین رو به نظام تحمیل کنند هر روز باید برای این چند هزار نفر چقدر غذا دارو ووو آماده کنند چقدر زندانها را اشغال می کردند ضمنا باز همین سرو صداها ادامه داشت

  2. محمد گفت:

    به چه دلیل آنها را حبس ابد کنند و این هزینه سنگین رو به نظام تحمیل کنند هر روز باید برای این چند هزار نفر چقدر غذا دارو ووو آماده کنند چقدر زندانها را اشغال می کردند ضمنا باز همین سرو صداها ادامه داشت

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


اولین سررسید هوشمند دانش آموزی؛ به جای پول «همکلاسی» عیدی بدهیم!
اولین سررسید هوشمند دانش آموزی؛ به جای پول «همکلاسی» عیدی بدهیم!
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
اصفهان شرق
اصفهان شرق
وعده صادق
وعده صادق