چهارشنبه ۱۷ آذر ۱۳۹۵
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: سیاسی
چاپ خبر
۲۰:۲۰ - ۱۳۹۴/۰۴/۲۶
محسن کاظمی
به بهانه سالگرد پذیرش قطعنامه ۵۹۸
 نصرت های الهی/ نتایج پر برکت دفاع مقدس پس از اعلام آتش بس   

صدام حسین با یک اقدام عجیب و احمقانه، یعنی اشغال کویت و درگیری نظامی با آمریکا و کشورهای غربی، موجب نزول این نصرت الهی شد. آری به همین سادگی، و به دلیل همین اقدام نابخردانه، صدام مجبور شد هم اسرا و هم سرزمین های مرزی ایران را بازپس دهد...

ندای اصفهان- محسن کاظمی (استاد حوزه و دانشگاه)/

شگفتی های انقلاب اسلامی یکی دوتا نیست، تقریباً حوادث مهم انقلاب که منجر به پیروزی های بزرگ و راهبردی برای انقلاب گردید همگی شگفت انگیز، غیر عادی و معجزه وار است، یکی از جهات غیرعادی بودن آنها این است که همه ی این حوادث در ابتدا به دست دشمن آغاز شده، اما در پایان صد درصد به نفع ما و به ضرر دشمن تمام شده است، حال اگر یکی دو تا از این حوادث اینگونه بود، می شد گفت که از سر اتفاق بوده ولی وقتی تقریباً همه ی آنها از این ویژگی برخوردار بوده اند، آنها را باید از نصرت های الهی و امدادهای غیبی تلقی کرد، در اینجا فهرستی از این نصرت های الهی را آورده ام و اکنون از نتایج پر برکت دفاع مقدس پس از اعلام آتش بس سخن می گوییم.

جنگ ایران و عراق

پس از پایان جنگ ایران و عراق، کسانی که راه خود را از راه امام و انقلاب جدا کرده بودند، درحالی که امام هنوز در قید حیات بودند، ادامه ی جنگ پس از فتح خرمشهر را زیر سئوال بردند، امام خمینی (ره) در پیام سوم اسفند سال ۶۷ فرمودند: «من بخاطر تحلیل های این روزها از خانواده های شهدا معذرت می خواهم» و ثمرات بی شمار دفاع مقدس که تا آن زمان رخ داده بود را بیان کردند که در بخش پانزدهم نقل شد.

این پیام امام درحالی بود که هزاران اسیر ایرانی در دست رژیم بعث بود و مناطقی از سرزمین ها و شهرهای مرزی مانند قصرشیرین و نفت شهر در اختیار این رژیم سفاک باقی مانده بود، و درحالی که بسیاری از فرزندان برومند ایران اسلامی با اعتقاد به ولایت فقیه و پیروی محض از امام خمینی و با نیت دفاع از اسلام و سرزمین های اسلامی تا آخرین نفس با رژیم متجاوز جنگیده بودند و عمده ی سرزمین ها و شهرهای اشغال شده را آزاد کرده بودند، عده ای ناجوانمردانه، زبان به طعن و کنایه گشوده بودند که «ما در جنگ شکست خوردیم و نباید پس از فتح خرمشهر به جنگ ادامه می دادیم [۱] و چون صدام هیچ عجله ای برای تبادل اسرا و باز پس دادن مناطق مرزی ندارد، آن قدر صبر می کند تا ایران مجبور بشود بر سر میز مذاکرات به رژیم صدام حسین امتیاز بدهد تا بتواند اسرا و سرزمین های خود را پس بگیرد».

اما این بار هم خداوند بود که مانند همیشه نصرت خود را بر انقلاب و نظام مقدس جمهوری اسلامی نازل کرد، آن هم بوسیله ی رذل ترین دشمن انقلاب اسلامی، یعنی خود صدام حسین! که با یک اقدام عجیب و احمقانه، یعنی اشغال کویت و درگیری نظامی با آمریکا و کشورهای غربی، موجب نزول این نصرت الهی شد. آری به همین سادگی، و به دلیل همین اقدام نابخردانه، صدام مجبور شد هم اسرا و هم سرزمین های مرزی ایران را بازپس دهد، علاوه بر اینکه موقعیت رژیم بعث هم که یک خطر بالقوه همیشگی برای ایران بود، بشدت متزلزل شد و ما خیالمان از جانب مرزهای غربی کشور کاملاً راحت شد؛ همان طور که همه به یاد دارند وقتی صدام با پولتیک سیاسی آمریکا، کویت را اشغال می کند تا عقده های ناگشوده ی خود را در جنگ با ایران، این بار با اشغال کویت صغیر و ضعیف بگشاید، فوراً پس از ساعتی، سازمان ملل قطعنامه های پی درپی صادر می کند و آمریکا و کشورهای عضو ناتو با یک لشگرکشی همه جانبه، عراق را به جنگ تهدید می کنند تا از کویت خارج شود و پس از این که تهدید خود را عملی می کنند و در هنگامه ی جنگ، صدام، از سر استیصال و اضطرار به رئیس جمهور وقت ایران نامه می نویسد و می گوید: ما اسرای شما را آزاد می کنیم و به مرزهای بین المللی باز می گردیم و حتی قرارداد ۱۹۷۵ الجزایر را هم می پذیریم، و این همان چیزی بود که ما از خدا می خواستیم؛ جالب اینکه صدام خود در این نامه به صراحت می گوید: «بدین ترتیب شما به آنچه که در جنگ می خواستید دست یافتید» و بدین گونه بود که بار دیگر همه ی جهانیان با وضوح تمام و بدون هیچ شک و شبهه ای، تفضلات و نصرت های الهی نسبت به انقلاب اسلامی را، با چه زیبایی و ظرافتی، با چشمان خود مشاهده کردند.

جمهوری اسلامی، پس از آتش بس، بدون شلیک حتی یک گلوله، بدلیل اقدامات ابلهانه ی صدام و البته کید و مکر الهی به هر آنچه که در جنگ می خواست دست یافت و همه ی ما سرنگونی صدام، و برپایی یک حکومت شیعی طرفدار ایران در عراق را با چشمان خود دیدیم؛ آری این بود ثمره ی خون پاک شهیدان ما که در دجله و فرات و اروند ریخت، و خداوند آن را در بیابان برهوت یأس و ناامیدی از نتائج جنگ، به ما باز پس داد؛ این چنین بود که ایران اسلامی و امام بزرگوار آن و همه ی ایثارگران و خانواده ی شهیدان، اجر صبر و جهاد و خون دل هایی را که خورده بودند، در سال های پس از جنگ تا مرز اعدام صدام بخوبی دریافت کردند.

آری خداوند پاداش صبر بی حساب امام خمینی در پذیرش قطعنامه را، که خود ایشان آن را به سر کشیدن جام زهر تشبیه نموده بودند، این چنین به او و رزمندگانش، سخاوتمندانه و بی حساب پرداخت نمود.

«انّما یوفی الصابرون اجرهم بغیر حساب» (زمر/ آیه ی ۱۰)

«همانا خداوند پادش صابران را بدون حساب می پردازد»

پی نوشت

۱ـ در جواب این افراد باید گفت: آیا عراق فقط خرمشهر را فتح کرده بود؟ آیا اگر در آن زمان با عراق صلح می کردیم قصرشیرین، نفت شهر، مهران، سومار و دهها روستا و صدها کیلومتر مربع از سرزمین عزیز ما دردست دشمن باقی نمی ماند؟ آیا یک بار دیگر باید شاهد قراردادهای گلستان و ترکمانچای می بودیم، علاوه بر اینکه، تاکید امام و دیگر مسئولان نظام در آن زمان بر ادامه ی جنگ بر این برهان استوار بود که صدام به هیچ وجه قابل اعتماد نیست و او اگر احساس قدرت کند بار دیگر قرارداد صلح را پاره می کند و به مرزهای ما حمله می کند، و خوشبختانه پس از قبول قطعنامه ی ۵۹۸ از طرف ایران، با حمله ی دوباره ی صدام به مرزها این قضیه کاملاً ثابت شد و مسلماً اگر او دچار کید الهی نشده بود هنوز هم موی دماغ ما بود.

برچسب‌ها: , , , ,

FacebookTwitterGoogle+TelegramWhatsAppLineYahoo MessengerLinkedInPinterestTumblr

مطالب مرتبط

  1. کشورداری می‌گه:

    چرا افرادی که نمیتوانند بر ترس خود غلبه کنند وارد سیاست و کشورداری میشوند؟ مگر نمیدانند کشورداری پر است از اینگونه ترس ها و سختی ها؟

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


میدان نیوز
میدان نیوز
حوزه و روحانیت
حوزه و روحانیت
جوان انقلابی
جوان انقلابی
انقلابی شدن
انقلابی شدن
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات
تبلیغات
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز
وعده صادق
وعده صادق