جمعه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۱:۱۱ - ۱۴۰۰/۱۰/۰۴

آشنایی با «تجربه نگاری فرهنگی»/ از مستندسازی با موبایل تا شیوه نگارش گزارش علمی

تجربه نگاری فرهنگی به معنای توصیف یک اقدام فرهنگی موثر است با هدف تکرار آن تجربه توسط دیگران. در ادامه با خلاصه مباحث ۱۰ جلسه از دوره پژوهشکده باقرالعلوم(ع) آشنا می‌شویم: انتخاب سوژه ها، شیوه نگارش طرح نامه، شیوه های گردآوری اطلاعات، نحوه نگارش مقاله و گزارش علمی، مستندسازی با موبایل و آشنایی با نرم افزارهای تحلیل محتوا

ندای اصفهان- خلاصه نگاری: حجت الاسلام جواد جلوانی

(دانشجوی دکتری فرهنگ و ارتباطات)

مطالبی که در ادامه می آید خلاصه مطالب «دوره تجربه نگاری فرهنگی» در زمستان 98 است که توسط پژوهشکده باقرالعلوم(ع) قم (وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی) برگزار شده است.

تجربه نگاری فرهنگی به معنای توصیف یک اقدام فرهنگی موثر با هدف تکرار آن تجربه توسط دیگران است که از ضروریات کار فرهنگی و مدیریت دانش در زمانه امروز محسوب می شود.

جهت آشنایی بیشتر با فعالیت های «تجربه نگاری»، به کانال و سایت وابسته به پژوهشکده تبلیغ و مطالعات اسلامی مراجعه کنید:

https://eitaa.com/tajrobehnegar

http://tajrobehnegary.ir/

***

در ادامه با خلاصه مباحث 10 جلسه از دوره «تجربه‌نگاری فرهنگی» آشنا می‌شویم.

جلسه اول: آشنایی با تجربه نگاری

سخنران: (مدیر کارگروه)

تجربه نگاری فرهنگی به معنای توصیف یک اقدام فرهنگی موثر است با هدف تکرار آن تجربه توسط دیگران؛ مثلا برنامه تبلیغی سنگر آسمانی در جمکران برنامه موفقی بود یا کانون فرهنگی تبیان در قم و برنامه‌های گسترده آن. یا رویداد رزمی مثل شبکه افق و برنامه «فرمانده».

بخش عمده ای از دست آوردهای انقلاب اسلامی همین تجربه‌های فرهنگی موفق است که یا توصیف علمی از آن در دست نیست یا آنکه توصیفات ژورنالیستی است که با خواندن آن چیزی به دست ما نمی‌آید. پس باید ضوابط و شرایطی را لحاظ کنیم. البته خیلی از تجربه‌های موفق هم به راحتی قابل تکرار نیست؛ اما اگر نمونه‌های موفق برای او قبلا تدوین شده باشد به او کمک می‌کند که حداقل یک قدم جلو برود (مثلا کسی که تازه در منطقه ای امام جمعه شده است باید چه کند؟).

– «تجربه نگاری» با «خاطره نگاری» فرق دارد هرچند خیلی خاطره جذابی باشد. اینکه این آدم دارد چکار می‌کند و اگر من بخواهم همان کار را در منطقه دیگری تکرار کنم حواسم به چه چیزهایی باید باشد؟ باید مدل استخراج کنیم.

در حد پایان نامه ارشد و دکتری هم حمایت خواهیم کرد.

– در تجربه نگاری به بررسی پیشینه، تهیه اسناد و عکس و فیلم (اگر قبلا گردآوری نشده) می پردازیم. شناسایی ارکان موسسه و بعد مصاحبه عمیق و باز با مدیر و ارکان مجموعه انجام می دهیم. باید مشاهده میدانی کنیم. تحلیل آسیب شناسانه با رویکرد انتقادی داشته باشیم. خروجی و نتایج کار آنها را ببینیم. منابع مالی، نگرش‌ها، ارتباط با مخاطب، اهداف و…

در انتخاب سوژه باید نمونه موفق را انتخاب کنیم. حالا این موفقیت به چه معنی است؟ باید در پژوهشکده بر سوژه ها به توافق برسیم.

* دو نوع اصلی تجربه نگاری را داریم:

تجربه نگاری ترویجی و تجربه نگاری پژوهشی.

الف- تجربه نگاری ترویجی: گزارش توصیفی اجمالی از 2 صفحه تا حداکثر 50 صفحه است.

همه مخاطبین و فعالین فرهنگی گزارش ترویجی را متوجه می‌شوند، اما گزارش پژوهشی را همه متوجه نمی‌شوند.

کتاب «ت مثل تجربه» آقای نجاتی که در جلد اول یکصد تجربه موفق مراکز فرهنگی را ثبت کرده، هر تجربه در یک صفحه، و در جلد دوم 50 تجربه را ثبت کرده. کتاب دیگر «پرچمدار کوچک من»، نشر راه، نویسنده خانم الیاسی فر که 60 تجربه خلاق مادران برای آشنایی کودکان با امام حسین (ع) را ثبت کرده است.

ب- تجربه نگاری پژوهشی: نوعی از تجربه نگاری که منطق علمی بر کل فرآیند آن حاکم باشد.

با روش کیفی انجام می شود. نمونه کتاب پژوهشی از دکتر جمال یزدانی «در مکتب مصطفی». پایان‌نامه دکتری آقای میثم ظهوریان ابوترابی هم هست.

مراحل مختلف از طرح نامه تا خروجی کار:

طرحنامه »»» مرحله بعد جمع آوری داده است: مصاحبه، مشاهده مشارکتی، مشاهده غیرمشارکتی، اسناد (فیلم، عکس، مکتوبات) »»» مرحله تحلیل داده‌ها: طبقه بندی داده‌ها که مطالب پراکنده نباشد و منظم باشد با نرم افزار مکس کیو، همچنین swot و آینده پژوهی و… »»» مرحله بعد گزارش علمی نهایی که فصل بندی‌های مشخصی دارد. مثل یک مقاله علمی نه یادداشت. »»» پیوست‌های ویدیویی و غیره.

در کنار گزارش علمی، گزارش ادبی هم می‌توانیم داشته باشیم به عنوان پیوست (باید نویسندگی خلاق بلد باشیم).

در فاز ترویجی تا دسته بندی داده ها پیش می رود اما ممکن است تحلیل نظری خاصی مطرح نشود و همچنین ممکن است حجم کل کار محدود باشد اما در تجربه نگاری فاز پژوهشی حداقل باید در اندازه یک پایان نامه ارشد باشد.

برای تجربه نگاری پژوهشی چاپ یک مقاله علمی پژوهشی را نیاز داریم.

***

حالا چطور سوژه‌ها را انتخاب کنیم؟

اولویت اول فرد مبلغ حوزوی

اگر فرد را به عنوان سوژه انتخاب کنید راحت‌تر می‌توانید الگوبرداری کنید.

اولویت دوم: فعالان فرهنگی غیر طلبه (به عنوان فرد نه گروه)

اولویت سوم: گروه‌های تبلیغی طلبگی

اولویت چهارم: گروه‌های غیرطلبگی که کار فرهنگی می‌کنند.

اولویت پنجم: مطالعه ساختارهای انقلاب مثل کمیته، مثل جهاد سازندگی، به سراغ مدیران می‌روید.

سطح فرد، سطح گروه و سطح ساختارهای جامعه- اولویت طلاب.

 

جلسه دوم: شیوه نگارش طرحنامه

(مدیر کارگروه)

طرحنامه (پروپوزال) را اگر بنویسید خودش 10 صفحه از کار است. کیفیت کار برای ما مهم‌تر از تعداد صفحه است.

نقشه راه تحقیق:

طرحنامه در دو سطح اجمالی (1 یا 2 صفحه در حد کلیات) و تفصیلی (حداقل 10 صفحه با جزئیات کامل: طرح مسأله، سؤالات، اهداف، ضرورت، شیوه گردآوری اطلاعات، چارچوب مفهومی)

اگر مصاحبه می‌خواهید بگیرید با چه منطقی مصاحبه می‌کنید؟ با چه منطقی نمونه گیری کرده اید؟ (نمونه گیری هدفمند). باید مصاحبه علمی باشد.

– کفایت نظری: هرموقع احساس کردم که از نمونه‌ها دیگر اطلاعی به دست نمی‌آورم پایان مصاحبه است، اگر انتخاب نمونه‌ها دقیق باشد. معمولا 20 الی 25 مصاحبه دیگر حرف‌ها تکراری می‌شود.

– استراتژی تحقیق می‌تواند چندگانه باشد. همه استراتژی‌های تجربه نگاری «مطالعه موردی» (case study) است نه نشانه شناسی یا پدیدارشناسی و غیره. مطالعه موردی مطالعه عمیق یک پدیده است.

– پیشینه موضوع با پیشینه تحقیق فرق دارد. پیشینه موضوع (پیشینه سوژه که چه موقعی بوجود آمدند) این به درد ما نمی‌خورد، برای یافتن پیشینه تحقیق سایت «علم نت» (elmnet) را برای جستجوی پایگاه‌های داده جستجو کنید.

قلب طرحنامه شما قسمت چارچوب مفهومی است که کارتان خیلی متقن و علمی می‌شود. باید بگویید سوژه ای که می‌خواهید کار کنید چه ابعادی دارد؟

 

جلسه سوم: تکنیک‌های جمع آوری اطلاعات (اسناد، مشاهده میدانی، مشاهده مشارکتی، مصاحبه)

مدرس: دکتر کریم خان‌محمدی

بحث ما در حوزه روش کیفی است نه کمی. مطالعه میدانی (field study) کیفی است و پژوهشگر باید خودش داخل میدان باشد.

دو روش عمده در علوم اجتماعی که قسیم هم هستند: روش میدانی و پیمایش (روش جامعه شناسان که پرسشنامه در اتاق طراحی می‌کنند و دستیاران آنها به میدان می‌روند و نتیجه را می‌آورند.)

روش‌های پیمایشی اطلاعات دقیق و وسیع اما سطحی در اختیار ما قرار می‌دهد. در حوزه‌های فرهنگی که می‌خواهیم از یک قلمرو کوچک اطلاعات عمیق به دست آوریم باید از مطالعه میدانی استفاده کرد.

رولان بارت از «لذت متن» سخن می‌گوید و کارهای جامعه شناسی چنین لذتی دارد، یعنی خواننده از خواندن آمار و ارقام لذت نمی‌برد اما از خواندن نتیجه نهایی لذت می‌برد.

نتیجه آگزیوم: یعنی نتیجه از قبل معلوم که به درد نمی‌خورد. مثلا می‌گوید نتیجه می‌گیریم که بین تدین و کاهش جرم رابطه وجود دارد!

کارهای مردم شناسی (برخلاف جامعه شناسی) کیفی است و لذت متن دارد.

از متد چندروشی استفاده کنید. نظریه‌های فرهنگی مختلف را باید بلد باشید.

مفهوم بیرکولاژ: چفت و بست دادن ابزارهای غیرمرتبط و رسیدن به یک نظم مرتبط. مردم شناسی چنین چیزی است و باید هنر هم به خرج بدهید تا اطلاعات زیاد را هنرمندانه به هم نظم بدهید. قاعده خاصی هم ندارد، هنر سر هم کردن است.

تجربه نگاری هم علم است و هم فن. فن یعنی با کلاس به دست نمی‌آید بلکه با انجام کار عملی و تجربه کردن حاصل می‌شود.

– در تحقیق تجربه نگاری نیازمند نشانگاه (محیط) است و اول باید نشانگاه را توصیف کنی. کدام شهر؟ کجا؟ کدام موسسه؟ کدام مبلغ با کدام ویژگی؟ از اول باید بداند چه کسانی و با چه ملاکی؟ نه اینکه یک مبلغ را اتفاقی پیدا کنی و بخواهی تجربه نگاری کنی.

چهار تکنیک گردآوری اطلاعات وجود دارد: بررسی اسناد، مشاهده میدانی، مشاهده مشارکتی، مصاحبه.

اولین تکنیک گردآوری اطلاعات «بررسی اسناد» است. در آن نشانگاه چه اسناد و نشانه‌های معناداری وجود دارد؟ (منظورمان فقط اسناد کتابخانه ای نیست. منظور اینکه نکاتی را دریابید که به عنوان شواهد بتوان به آن استناد کرد.) مثلا در یک مدرسه  آیا ویدیوپرژکتور در کلاس‌ها هست؟ آیا صندلی هست یا روی فرش نشسته اند؟ چه کتاب‌هایی در کلاس هست؟ اگر به منزل یک مرجع تقلید رفتید ببینید چه کتاب‌هایی در قفسه است که مورد مطالعه او است؟ آیا کتب فقهی است یا فلسفه یا رمان هم هست؟ اگر می‌توانید عکس بگیرید. کدام کتاب‌ها را دم دست گذاشته و کدام یکی فقط دکور است؟

– معمولا در مرحله توصیف خانم‌ها ریزبین هستند و بهتر توصیف می‌کنند و رنگ‌های بیشتری هم می‌توانند تشخیص دهند، اما آقایان در توصیف ضعیف‌تر اما در تحلیل قوی‌تر هستند. ممکن است تحقیق گروهی و ترکیبی انجام شود.

– مردم‌شناسی خاستگاه کلیسا دارد چون کشیش‌ها (آخوندها) برای تبلیغ می‌رفتند. البته بعدا استعمار از آن سوء استفاده کرد.

***

دومین تکنیک گردآوری اطلاعات «مشاهده میدانی» است. مثلا مشاهده مراسم قالیشویان مشهد اردهال.

سومین تکنیک «مشاهده مشارکتی» است که خودتان داخل جمع می‌شوید تا به درک برسید و شاید اصلا نگویید من پژوهشگر هستم تا حساسیت ایجاد نکنید.

برای این جلسه دیگر کافی است و ادامه را در جلسه بعد مطرح می‌کنیم.

 

جلسه چهارم: ادامه تکنیک‌های گردآوری اطلاعات

دکتر کریم خان‌محمدی

چهارمین تکنیک گردآوری اطلاعات «مصاحبه» است که مهمترین تکنیک گردآوری اطلاعات هم هست. در مصاحبه تجربه زیسته فرد را استخراج می‌کنیم. می‌خواهیم ببینیم یک پدیده چگونه در ذهن فرد پدیدار شده و منعکس شده است؟ ممکن است افراد مختلف یک پدیده را به گونه‌های مختلف ادراک کنند چون پیشینه، تجربه و ادراک متفاوتی دارند.

پدیدارشناس می‌خواهد ببیند در ذهن فرد چه می‌گذرد که راهی جز مصاحبه ندارد. گاهی اوقات فرد در مصاحبه فرافکنی می‌کند و نمی‌خواهد واقعا ادراک خود را بگوید، در اینجا تکنیک‌هایی استفاده می‌کنیم که بتوانیم به کشف برسیم.

– مراحل مصاحبه: تدارک تجهیزات و ابزار اولیه، انجام مصاحبه، پیاده سازی مصاحبه، تجزیه و تحلیل.

روی سوالات مصاحبه باید کامل تسلط داشته باشید. برای الگوی طراحی سوالات باید مطالعه مقدماتی داشته باشید (pilot study). ممکن است در مصاحبه دوم سوالات را اصلاح کنیم (سوالات دائم حذف و ایجاد می‌شوند تا جایی که دیگر ابهامی باقی نباشد).

«کفایت نظری» در مرحله اول وقتی است که به یک سوال پاسخ‌های تکراری داده شود و اطلاعات جدیدی دریافت نشود پس آن سوال را برای مصاحبه بعدی حذف می‌کنیم و دیگر نیازی نداریم.

کفایت نظری در مرحله دوم وقتی است که همه سوالات دیگر پاسخ تکراری داده شود و بفهمیم دیگر ابهامی باقی نمانده است. در اینجا مصاحبه‌ها تمام می‌شود.

تمرین خوب گوش دادن، خوب پرسیدن و کنترل بر وضعیت. سوالات را مرتبط با صحبت‌های فرد باید بپرسید پس خوابتان نبرد و سوال بی ربط نپرسید.

برای تمرین شبیه سازی کنید. محیط باید امن و عاری از پارازیت باشد.

در طرحنامه دقیقا باید بنویسید با چه کسی می‌خواهید مصاحبه کنید؟ آیا از متخصصین یا از عموم؟ آیا مصاحبه ساخت یافته است یا نیمه ساخت یافته؟ کجا و در چه قلمرویی؟ آیا بوسیله همکار است؟

– برای اجرای مصاحبه نیاز به دو نوع مخاطب شناسی دارید:

1- مخاطب شناسی عام: یعنی شناخت ویژگی‌های عمومی مخاطبان، اقشار و گروه‌ها. مثلا اگر مصاحبه شونده زن است یا کودک یا سالمند باید روانشناسی زنان یا کودکان یا سالمند را بخوانید. اگر از یک قومیت خاص مانند کرد یا بلوچ یا اهل سنت است باید آن مخاطب را بشناسی.

2- مخاطب شناختی خاص: یعنی باید خاص آن فرد را هم بشناسی، اگر متخصص است آثارش را باید خوانده باشی وگرنه او را مسخره کرده ای.

– هدف مصاحبه را در حد لازم به او بگویید تا باعث سوء تفاهم نشود و پاسخ‌ها هم واقعی‌تر باید بیان شود. اما نتایج نهایی تحقیق را نباید آنجا بگویید.

لازم است ابتدا ایجاد اعتماد بکنید و این یک هنر است. باید فاصله اجتماعی را بشکنید.

احترام به مقدسات نشانگاه: شما محقق هستید، آمر به معروف و مبلغ نیستید. با خرافات هم لازم نیست مبارزه کنید در آنجا.

گشاده رو و خوش اخلاق باشید؛ این شما هستید که کارتان گیر است و نیاز به آنها دارید. اگر طرف خسته شده، مثلا پیرمرد است، توانایی مدیریت و درک طرف مقابل را داشته باشید. توانایی رازداری تا پایان انجام تحقیق ضروری است.

 

جلسه پنجم و ششم: مستندسازی با موبایل: قسمت اول و دوم

استاد روح الله رفیعی

پاورپوینت تدریس شده دوره جداگانه در اختیار قرار خواهد گرفت. مباحث نور، قاب‌بندی، نقاط طلایی، صدا، تمرین عدم لرزش دست، سوژه یابی و…

 

جلسه هفتم و هشتم: تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری با نرم افزار MaxQ نسخه جدید

دکتر حبیب الله اسداللهی

نرم افزارها فقط به ما کمک می‌کنند وگرنه کدگذاری کار محقق است.

این نرم افزار بیشتر روش تحلیل مضمون و داده بنیاد انجام می‌دهد اما روش‌های دیگر هم امکان دارد.

همان کسی که مصاحبه کننده است و درگیر کار است باید کدگذاری را انجام دهد.

سه مرحله انجام می‌دهیم: 1- کدگذاری اولیه 2- مقوله بندی 3- کدگذاری نهایی که کد انتخابی یا همان «مضمون» است.

کلیدواژه ای که بیش از همه تکرار می‌شود و تاکید روی آن است و واژگان دیگر حول آن است، این همان مضمون اصلی است که باید کشف شود و توجه ویژه به آن داشته باشیم بعد مضامین دیگر را پیدا می‌کنیم.

ما دنبال پیدا کردن حرف جذاب نیستیم بلکه مضمون را باید کشف کنیم. گاهی مصاحبه شونده در قالب بیان خاطره دارد مضمون اصلی را مطرح می‌کند. گاه درقالب آرایه‌ها و کنایه‌ها دارد صحبت می‌کند.

مصاحبه را هروقت انجام دادی، کدگذاری را هم همان موقع انجام بده چون تسلط بیشتری داری و شاید مدل نهایی تحقیق شما همانجا هم کشف شود.

در کدگذاری اولیه ذهنتان را از همه نظریه‌ها خالی کنید (اپوخه کردن یا در پرانتز گذاشتن)، خودتان را جای طرف مقابل قرار دهید، هر چیزی که فکر می‌کنید به درد می‌خورد و با موضوع شما ارتباط دارد را در نرم افزار کد بزنید.

(آشنایی با محیط نرم افزار)

 

جلسه نهم: نحوه نگارش علمی

حجت الاسلام دکتر کریم خان‌محمدی

حتما پژوهش‌های خود را مقاله علمی پژوهشی تبدیل کنید وگرنه از بین می‌رود. بخش‌های زیر را در یک مقاله علمی پژوهشی باید رعایت کرد:

0- چکیده: 200 کلمه: در یک پاراگراف طرح موضوع (مسأله)، بیان روش تحقیق و تکنیک‌ها، نتایج.

مقدمه را داخل چکیده کپی نکنید که توسط ارزیاب رد می‌شود.

1- مقدمه: ابتدا به تناسب عنوان موضوع و طرح مساله را بنویسید که می‌خواهیم چه کنیم؟ (اینجا مشترک با چکیده است اما مفصل‌تر). بعد اهمیت موضوع را بنویسید (تحقیق شما چه مشکلی را حل می‌کند؟). تاریخچه ننویسید.

2- چارچوب مفهومی/ نظری/ حداقل تعریف مفاهیم است که متوجه شوند شما چه چیزی را دارید می‌گویید.

در مقالات انسان شناختی ما به چارچوب مفهومی نیاز داریم نه چارچوب نظری. اگر تعریف مفاهیم را هنرمندانه چفت و بست (بسط؟) بدهیم می‌شود چارچوب مفهومی. باید نظریه‌های مختلف را خوب خوانده باشید و بلد باشید.

چارچوب نظری یعنی نظریه ای که دیگران تولید کرده اند را شما بیایید پیاده سازی کنید که معمولا در جامعه شناسی استفاده می‌شود.

3- پیشینه/ ادبیات نظری/ گزارش تحقیقات پیشین

اگر از ادبیات نظری شما قبلا حرفی زده شده یا از موضوع تجربه نگاری شما صحبت شده، آن را در پیشینه بیاورید.

تاریخچه را فشرده بیاورید، مقاله علمی پژوهشی فشرده یک پایان نامه است.

4- روش تحقیق

واضح تیتر بنویسید که روش تحقیق من چنین است و این اطلاعات را چگونه به دست آوردم و چگونه تحقیق کردم؟ مثلا از آنجایی که روش ما انسان شناسی یا تجربه نگاری است از تکنیک‌های گردآوری اطلاعات شامل مصاحبه (مهمترین روش است)، بررسی اسناد در میدان (هر آن چیزی که دارای معنی است)، مشاهده مشارکتی (کسی می‌تواند تجربه نگاری خوبی درباره سیل زدگان انجام دهد که واقعا بیل دست گرفته و حضور داشته باشد)، مشاهده میدانی.

در روش می‌گویید من با دو رویکرد امیک و اتیک (درونی و بیرونی) این تحقیق را انجام می‌دهم.

5- گزارش توصیفی

رسیدیم به بدنه اصلی مقاله که بدون هرگونه تحلیل صرفا مکان (فضا) را توصیف کنید. انگار مادربزرگ بی‌سواد شما رفته زیارت و بعد زیارت همه چیز را شروع می‌کند نقل کردن. مثل فیلمبرداری کردن می‌ماند که کسی که آنجا نبوده و گزارش را می‌خواند متوجه شود.

6- گزارش تحلیلی (معنا کاوی): الف- از منظر کنشگران ب- از منظر محقق

این مرحله عمیق‌تر است و چاق‌تر است. لازم نیست در تیتر بنویسید «گزارش تحلیلی»، بلکه مثلا طبق ذوق خودتان تیتر بزنید معناکاوی پدیده از منظر کنشگران- تحلیل از منظر محقق- گزارش تحلیلی- معناکاوی پدیده از منظر محقق و…

7- جمع بندی و نتیجه‌گیری

و نهایتا بیان پیشنهادات و راهکارها از دید شما با مستندات علمی تحقیق شما خواهد آمد.

8- منابع

در مقالات انسان شناسی رفرنس‌ها کمتر از مقالات تاریخی است اما رفرنس باید 2 صفحه باشد. ارجاعات درون متنی به روش انجمن روانشناسی آمریکا است. مثال: «……………..» (بوتول، 1373: 28)

کل مقاله به هیچ وجه بیش از 8000 کلمه نباشد. بیش از 7000 کلمه نباشد بهتر قبول می‌شود. 25 صفحه.

می‌توانید مستندات و عکس‌ها و مصاحبه‌های خود را به صورت CD برای مجله بفرستید تا ارزیاب اعتماد کند. پس از آنکه مقاله شما چاپ شد، حالا مقاله چاپ شده تبدیل می‌شود به سند کار شما.

مثالی برای منبع پایان متن:

– بوتول، گاستون، (1372)، جامعه شناسی جنگ، ترجمه کاویان، تهران، ساقی، چاپ اول

حتی کارهای ضعیف خود را هم باید چاپ کنید تا با استقبال روبرو شود و خانه از خودتان باشد وگرنه به درد نمی‌خورد.

 

جلسه دهم: گزارش و نگارش علمی

دکتر علیرضا مؤمن

اولین نکته در گزارش علمی همان بندهای طرح تحقیق تفصیلی است که هرچقدر دقیق‌تر نوشته شده باشد، گزارش نهایی را بهتر خواهید نوشت.

بین گزارش و روشی که انتخاب کرده اید باید تناسب وجود داشته باشد. اگر روش کمی یا کیفی انتخاب کرده اید پس شیوه نگارش هم خاص همان روش می‌شود.

پاراگراف‌ها باید مدام نوشته شود و تصحیح شود و ارتباط بین پاراگراف‌ها حفظ شود.

نوشتن گزارش جمعی سخت‌تر است، اما اگر خوب مدیریت شود محتوای پخته‌تری دارد.

به زمان تحویل گزارش هم دقت کنیم متناسب با خواسته کارفرما، اما نباید زمان کم بیاوریم. اگر کسی واقعا بخواهد کار خوب ارائه دهد، پول و بودجه هم در کیفیت تحقیق اثر دارد.

آن چیزی را هم که بهش نرسیدید و کمبود کار بود در نتیجه گزارش بیاورید. ممکن است عده ای نتایج ما را قبول نداشته باشند پس آمادگی و سعه صدر نقد و ارزیابی داشته باشید، هرچند از گزارش خودمان دفاع می‌کنیم اما باید گزارش خود را رشد دهیم. البته نقدها نشانه ناتوانی شما نیست، تشویق‌ها هم نشانه این نیست که کار نقص ندارد. تجربه بنده این است که حتی نقدهای به ظاهر نامربوط هم قابل استفاده است.

لازم نیست 20 دست آورد برای تحقیق خود ذکر کنید! شما را مسخره خواهند کرد.

تحقیق کیفی عُرف آنها جنس استقرایی است که می‌خواهیم برویم چیزی را بشناسیم (دنبال این هستیم که این چیه؟)، تحقیقات آماری و کمی عرف آنها قیاسی است، چارچوبی وجود دارد که بر اساس آن چارچوب جلو می‌رود.

در گزارش شفاهی از کمتر مهم شروع کنید و به نکات مهم‌تر برسید تا حرفتان را گوش دهند و فضا برای پذیرش مهیا شود! ولی در گزارش کتبی مهم‌ترها را در اولویت قرار بدید و مطالب کمتر مهم به عنوان پشتوانه و تفصیل اجمال کلی آن است. (قانون قطعی نیست). گاهی گزارش بر اساس توالی زمانی که اتفاق افتاده چیده می‌شود.

کل الگوی تجربه نگاری مسأله-راه حل است. جنس دیگر الگوی اقدامات- معیار است (الگوهای ارزیابی اینگونه است که ببینند آن مؤسسه چقدر با معیارهای تعریف شده رفتار کرده اند). جنس دیگر الگوی علت- معلول است.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , , , , , ,

مطالب مرتبط

  1. م.ق گفت:

    تخصصی بود و مفید و طولانی، اما قطعا برای اهل فن کار آمد است.

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


مسابقه کاریزمن11: هدایت روابط دختر و پسر به ازدواج (کلیک کنید)
مسابقه کاریزمن11: هدایت روابط دختر و پسر به ازدواج (کلیک کنید)
آموزش سواد رسانه به کودکان- خرید کتاب قصه های کرمیلو
آموزش سواد رسانه به کودکان- خرید کتاب قصه های کرمیلو
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715