چهارشنبه ۱۰ آذر ۱۴۰۰
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۰۶:۲۱ - ۱۴۰۰/۰۸/۰۱

وحدت شیعه و سنی آری یا خیر؟

شیعیان در عین اینکه ذره‌ای از اعتقادات حَقّه‌‌ی خود کوتاه نمی‌آیند، بر مشترکات شیعه و سنی تکیه کنند و به دور از نگاه متعصبانه و توهین‌آمیز هر کدام برای عقائد خود، استدلال‌ اقامه کنند؛ زیرا تمرکز بیشتر بر مشترکات موجب وحدت جهان اسلام گشته و زمینه را برای مقابله با شرک و کفر جهاني آماده می‌کند

ندای اصفهان- مرضیه‌ رمضان‌قاسم (عضو گروه نویسندگی صریر)

در آموزه‌های اسلامی همه‌ی انسان‌‌ها بالاخص مسلمین، دعوت به وحدت شده‌ و از پراکندگي منع‌‌ گردیده‌اند. (۱۰۳ آل‌عمران)

از جمله دستاوردهای اسلام و عواملی که موجب گرایش افراد به اسلام شده و در قرآن کریم نیز به آن اشاره شده، مسئله‌ی وحدت مسلمین است؛ همچنین در سیره‌ی ائمه -علیهم‌السلام- نیز سعي و اهتمام آن حضرات بر حفظ وحدت بوده است.

امیرالمؤمنین -علیه‌السلام- با نگرشی مبتنی بر حفظ وحدت، مردم را از تفرقه منع می‌کردند؛ تا در کنار یکدیگر به سد محکمی برای مقابله با دشمن مشترک تبدیل گردند و اسلام را در سراسر جهان گسترش دهند. حضرت در نهج‌البلاغه می‌فرمایند: … از پراکندگی بپرهيزيد زیرا انسانِ تنها بهره‌‌ی شيطان می‌شود، چنان که گوسفند تکرو طعمه‌ی گرگ است. (نهج البلاغه، خطبه۱۲۷)

نمونه‌هائی از حفظ وحدت در سیره‌ی معصومین علیهم‌السلام:

۱) نبی مکرم اسلام پس از ورود به مدینه بین مهاجرین و انصار پیوند برادری و برابری ایجاد کردند.

۲) پس از رحلت پیامبر، آن هنگام که غاصبین خلافت، امیرالمؤمنین را از منصب الهی کنار زدند، در انتظار عکس‌العمل جهادی از جانب امیرالمؤمنین بودند؛ اما حضرت برخلاف پیش‌بینی غاصبین بنا بر مصلحت جامعه سکوت اختیار کردند تا مبادا جامعه دچار آشوب شود و اسلام در این تخاصم نابود گردد. حتی حضرت برای حفظ اسلام در امور سیاسی، اجتماعی، مذهبی به خلفاء مساعدت می‌رساندند. یکی از شواهد ما‌ گفتار خلیفه‌ی دوم است که بارها اذعان کرد اگر علی نبود نابود می‌شد؛

بنا بر شناختی که از حضرت علی علیه‌السّلام داریم چنین رفتاری کاملا طبیعی بوده است زیرا دنیا در چشم حضرت بی‌ارزش‌تر از آن بوده که بخواهند نسبت به غاصبین، کینه‌ی شخصی داشته‌باشند بلکه حضرت هدف والائی داشتند که آن بقای اسلام و حفظ وحدت مسلمانان بود.

۳) تعامل و معاشرت اهل‌بیت با فقهای سایر مذاهب، خود دلیل دیگری بر حفظ وحدت موجود بین شیعه و سنی در عصر ائمه‌ی معصومین ع بوده است.

با توجه به مستندات تاریخی به این نتیجه دست می‌یابیم، که وحدت یکی از اصول مهم در آموزه‌های اسلام است و باید به آن توجه شود؛ بالاخص اینکه رهبر معظم جامعه -دام‌ظله- تاکید فراوان بر مسئله‌ی وحدت بین شیعه و سنی دارند.

امروزه در جامعه شاهد رویکردهای گوناگون توسط اقشار مختلف اجتماع نسبت به مسئله‌ی وحدت هستیم.

انواع رویکردها در مواجهه‌ی با شعار وحدت شیعه و سنی عبارتست از:

یک) وحدت گریزان افراطی: این افراد با وجود تاکیدات فراوان قرآن و فرمایشات اهل‌بیت، سیره‌ی معصومین و توصیه‌ی بزرگان، هیچ‌گونه لزومی بر ایجاد وحدت بین شیعه و سنّی احساس نمی‌کنند؛ بلکه آنها تاکید فراوان بر تولی و تبری دارند چون وحدت را مخالف تبرّی می‌دانند و آن را کوتاه آمدن از اصول مذهب می‌‌شمارند، به همین جهت بر افرادی که بر وحدت بین شیعه و سنّی تاکید می‌ورزند خرده می‌گیرند.

دو) وحدت‌گرایان افراطی: این دسته برای ایجاد وحدت، حاضر هستند حتی از اصول مذهب کوتاه آیند؛ آنها برای ایجاد وحدت، شهادت حضرت زهرا -سلام‌الله‌علیها- دعای عهد، حدیث شریف کسا را انکار می‌کنند؛ حتی طرح مباحث امامت را مُخل وحدت می‌دانند تا جایی که برخی از آنها واژه‌ی آل را از صلوات برمی‌دارند.

سه) وحدت‌گرایان معتدل: این گروه نه مانند وحدت‌گرایان افراطی هستند و نه همانند وحدت‌گریزان افراطی‌ عمل می‌کنند. بلکه آنها امامت را مُخلّ وحدت نمی‌دانند و آن را استمرار نبوت دانسته، پیامبر و آلِ ایشان را نور واحدی می‌دانند که از هم جدائی‌ناپذیرند؛ زیرا وحدتی که باعث جدائی پیغمبر و نَفْس ایشان شود وحدت محسوب نمی‌شود.

به نظر می‌رسد وحدت‌گرایان افراطی نسبت به معنای صحیح وحدت بی‌اطلاع باشند و همین امر آنان را به موضع‌گیری در برابر وحدت واداشته‌است؛ غافل از اینکه وحدت به این معنا نیست که هر کدام از دو مذهب بر عقیده‌ای یکسان پایبند شوند و زیر یک پرچم واحد قرار گیرند؛ بلکه وحدت به این معناست که شیعیان در عین اینکه ذره‌ای از اعتقادات حَقّه‌‌ی خود کوتاه نمی‌آیند، بر مشترکات شیعه و سنی اعم از خدا و قبله‌ی واحد، نبی و کتاب یکسان و… تکیه کنند و به دور از نگاه متعصبانه و توهین‌آمیز هر کدام برای عقائد انحصاری خود، استدلال‌ اقامه کنند؛ زیرا تمرکز بیشتر بر مشترکات موجب وحدت جهان اسلام گشته و زمینه را برای مقابله با شرک و کفر جهاني آماده می‌کند.

در چنین رویکردی نه تنها شیعه از اصول و اعتقادات خود کوتاه نمی‌آید بلکه موجب می‌گردد حقائق به گوش اهل‌سنت برسد تا زمینه‌ی گرایش افراد منصف از اهل‌سنت، به مذهب تشیّع فراهم گردد؛ این است همان وحدتی که بزرگانِ ما بر آن تاکید داشته و دارند زیرا هم عامل جذب عامه است و هم باعث اتحاد مسلمین و دفع دشمنان؛ به عبارت دیگر وحدت یعنی ایجاد برادری، برابری و گره خوردن دستهای شیعه و سنی در دست یکدیگر، برای مبدل شدن به مشت محکم جهت کوبیدن در دهان دشمنِ واحد و استعمارگر غاصب.

بنابر آنچه گذشت طبق آیات قرآن‌ و سیره‌ی معصومین علیهم‌السلام به این نتیجه می‌رسیم که:

۱) بر شیعیان لازم است شرائط و موقعیت را برای بیان برخی از حقایق لحاظ کنند تا عامل به این آیه‌ی شریفه باشند که می‌فرماید: (ای کسانی که ایمان آورده‌اید در حکم کردن از خدا و رسول او پیشی نگیرید و از خدا پروا داشته باشید، همانا خداوند شنوا و داناست) (حجرات/۱)

۲) با توجه به اینکه یکی‌ از اقدامات‌ مهم و اساسی‌ انبیاء، بالاخص نبی‌ مکرم اسلام -صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم- ایجاد وحدت‌ و اخوت‌ بین‌ مسلمانان‌ بوده‌ است‌، شیعیان آنان نیز باید از وحدت‌گرائی و وحدت‌گریزی افراطی پرهیز کنند چرا که عملکرد افراطی موجب از دست رفتن زحمات انبیاء و امامان معصوم -علیهم‌السلام- خواهد شد.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , ,

مطالب مرتبط

  1. حسنی گفت:

    سلام علیکم
    همانطور که در سیره ائمه علیهم‌السلام خواندیم و شنیدیم، رفتار ایشان الگوی عملی وحدت بود. ایمان، ادب، دشمن‌شناسی،..
    موفق باشید.

  2. بتول پناهی گفت:

    بسیار عالی موفق باشید

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


پایگاه خبری علیرضا ملک پور: مهارت در کار ضامن اشتغال پایدار
پایگاه خبری علیرضا ملک پور: مهارت در کار ضامن اشتغال پایدار
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715