دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۸
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: سیاسی
چاپ خبر
۱۷:۳۳ - ۱۳۹۸/۰۴/۱۵
هاشمی رفسنجانی

اختصاصی؛

هفتم تیرماه ۶۰ و پیامدهای آن/ سخنرانی منتشر نشده هاشمی رفسنجانی در اجتماع مردم اصفهان

در چنین شرایطی اواخر ماه خرداد بود که مجلس شورای اسلامی ضربه کاری را بر لیبرالیسم وارد کرد، البته این حرکت مجلس بعد از حرکت امام بود که بنی صدر را از معاونت یا نیابت فرماندهی کل قوا عزل کردند، با آن جمله تحقیرآمیز که در یک سطر همه چیز را به ما فهماند

به گزارش ندای اصفهان، متن زیر که برای اولین بار در فضای مجازی منتشر می شود، سخنرانی حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی در اجتماع میلیونی مردم اصفهان در آستانه سومین سالگرد شهادت مظلوانه ۷۲ یار امام

شما همچنین می توانند آرشیو کاملی از جزوات و نشریات ارزشمند حزب جمهوری اسلامی را در پایگاه خبری تحلیلی ندای اصفهان مطالعه کنند. (اینجا را ببینید)

هاشمی رفسنجانی

داخل جلد: پس از هفتم تیر از زبان دانشمند شهید باهنر عزیز، صاحب هنری که خود در مجموعه این همه هنر نقش آفرین بود و بالاخره در هشتم شهریور ۶۰ با فراغ طاقت فرسای دو ماهه ای که تحمل کرد به جمع هنرآفرینان انقلاب پیوست.

…دشمن تصور می کند با کشتن عزیزان خدا و جانبازانی که گوشت و پوست و رگ و پی و استخوان شان با عشق به حق عجین شده است می تواند جامعه را از حرکت باز دارد، بار دیگر انقلاب متولد شد و اسلام جان گرفت، این ها اشتباه می کنند که با گرفتن جان این عزیزان جان اسلام و انقلاب را گرفته اند، من این افتخار را دارم که این شهید را در حدود سی سال است می شناسم، عظمت روح، خصلت پاک اسلام، قدرت مدیریت، قدرت سازمان دهی و ایجاد تشکیلات، ژرفای اندیشه و عمق فکر، صلابت، و در عمق اسلام بود که در وی یافتم.

شهید مظلوم دکتر بهشتی، خوب می اندیشید، خوب سخن می گفت خوب می نوشت، فیلسوف بود به راستی، فقیه بود به جد، نویسنده و دانشمند بود به حقیقت، من این مسائل را با جانم لمس کردم ما او را ذخیره بزرگی برای انقلاب اسلامی عزیزمان می دانستیم، ما او را برگزیده کاروانی می دانستیم که قافله سالارش امام عزیزمان بود.

ستاد برگزاری مراسم هفتم تیر اصفهان

«روز شهید»

یادواره شهدای انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی

حزب جمهوری اسلامی دفتر اصفهان

صفحه دوم:

در محفل عاشقان فرزانه و مست/  می گشت سبوی کربلا دست به دست

ناگاه ز خیل ناکثان دستی پست/ هفتادو دو پیمانه به یک سنگ شکست

تقدیم به شهید مظلوم و سیدالشهدای مظلوم انقلاب اسلامی ایران.

…به عاشورا سازان کربلای سرچشمه هفتم تیر ۶۰

…به بهشتیان مظلوم…

… به سوختگانی که با شهادت مظلومانه خویش مظلومیت و حقانیت یک حکومت انقلابی را به اثبات رساندند.

***

هفتم تیرماه ۶۰ و پیامدهای آن

از زبان حجت الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی در اجتماع میلیونی مردم اصفهان

بسم الله الرحمن الرحیم

متن سخنرانی حجه الاسلام و المسلمین هاشمی رفسنجانی یار ارزنده سیدالشهدای انقلاب، بزرگوار دیر آشنا، شهید مظلوم آیت الله بهشتی، شهید زنده و شخصیت ارزشمند انقلاب اسلامی از بنیان‌گذاران حزب شهیدان، حزب جمهوری اسلامی که در آستانه دومین سالگرد فاجعه هفتم تیر در اجتماع میلیونی امت شهید پرور اصفهان در میدان امام ایراد گردید.

***

قبل از سخنرانی مراتب سپاسگزاری خودم را از ملت غیور مسلمان و انقلابی اصفهان خواهران و برادران، علماء و شخصیت های اجتماعی، نهادهای انقلابی و ارگان های دولتی شهر اظهار می دارم که با محبت بی شائبه ای که اظهار فرموده اید و با اجتماع عظیم تان روح شهدای بزرگ ۷ تیر را شاد کرده اید. از این همه محبت و صفا تشکر می کنم، از خداوند شاکر و سپاسگزارم که به من توفیق داد در یکی از مناسب ترین ایام در میان شما مردم غیور، انقلابی و فداکار حضور پیدا کنم و متناسب ترین روز را و تناسب بسیار روشن را همین می بینم که در شب هفتم تیر چنین توفیقی به دست بیاید. به دلیل اینکه در شهر شما روح شهادت خواهی و آرمان طلبی از پیش از انقلاب تا امروز موج می زند و به دلیل این که:

اصفهان در فاجعه انفجار دفتر مرکزی حزب جموری اسلامی بیش از سایر شهرهای کشور صاحب عزا است؛ برای اینکه سیدالشهدای هفتاد و دو تن از شماست و اصفهان شما زادگاه آیت الله مظلوم ما دکتر بهشتی است و هم زادگاه شهید پرافتخارمان محمد منتظری و شهدای دیگر، اژه ای و معتمدی از اصفهان شما هستند. بنابراین متناسب ترین نقطه برای بنده که از بازماندگان موسسان حزب جمهوری اسلامی هستم این بود که با مردم صاحب عزا صحبت کنم و تناسب دیگر اینکه در این جنگ تحمیلی شهر شما بیش از تمام شهرهای کشور حضور داشته و بیشتر از همه کمک کرده و بیشتر از همه به نسبت شهید تقدیم کرده و امروز هم محکم ترین پایگاه اعزام نیرو به جبهه هاست.

بنابراین وقتی که صحبت از بزرگداشت مراسم شهید است و آنجا باید مسئولان کشور حضور پیدا کنند مناسب ترین جا همین اصفهان است و من از خداوند شاکرم که، این فرصت مناسب را در اختیار بنده گذاشت. حق این بود که امثال بنده به اصفهان بیشتر می آمدیم و از نزدیک با شما مردم پر افتخار بیشتر حرف می زدیم و مأنوس بودیم اما محدودیت ها و مشکلات و گرفتاری ها عذر ما را موجه کرده و امیدواریم امروز که این توفیق به دست آمده و به خدمت شما رسیدیم در این شب مقدس بتوانیم با هم مقداری از صحبت های مهم مملکتی را و اوضاع جاری را با هم بررسی کنیم.

پیش از شروع در بحثم میلاد پر افتخار امام دوم حضرت حسن بن علی(ع) را به عموم خواهران و برادران حضار در مجلس تبریک عرض می کنم و امیدوارم به برکت روح مقدس آن بزرگوار بتوانیم از این بحث مان بهره کافی ببریم.

* خاصیت عدد هفتاد در تاریخ اسلام

یکی از نقاط مهم تاریخی که می تواند هدایتگر بحث من باشد این خاصیت عدد ۷۰ است که در سه حادثه بزرگ تاریخ اسلامی به یک جور پیدا شده، در حادثه جنگ احد، در حادثه کربلا و در حادثه انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی شباهت هایی انسان می بیند و آثار مشترک عوامل مشترک و نمودها و شکل های مشابه و مشترک. به طوری که مطلعید عدد صحیح مقبول مورخین در شهدای احد ۷۲ نفر است که ۷۱ نفر و ۷۰ نفر هم گفته اند و بیشتر هم گفته اند.

ابن هشام ۷۰ نفر با اسم نقل می کند و بعضی ها چند نفر دیگر را هم اضافه کرده اند. آنجا هم یک نفر به نام سیدالشهدا دارد که حضرت حمزه(ع) است، کربلا هم ۷۲ تن و یک تن است ۷۲ شهید به اضافه امام حسین(ع) مجموعه شهدای کربلا را تشکیل داده اند و دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی هم ۷۲ شهید داشت که یک تن آن ها مرحوم شهید بهشتی بود که ما ۷۲ تن و یک تن تعبیر می کنیم. البته ممکن است این عدد تصادفی باشد که تشابه پیدا کرده و رمزی نداشته باشد ولی ممکن هم هست رمزی داشته باشد ما تشابه ها را فقط در عدد نمی بینیم جاهای دیگر هم دنبال این مطلب هستیم، جنگ احد برای اسلام نقطه عطف بوده، حادثه کربلا نقطه عطف بوده و انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی هم واقعا نقطه عطف است.

باز من در صدد این نیستم که بگویم مثلا شهدای دفتر حزب و یا حتی شهدای احد مثل امام حسین(ع) بودند نه، امام حسین امام است، معصوم است و شخصیت ایشان قابل مقایسه با دیگران نیست، اما در بقیه افرادشان این تشابه ممکن است باشد. ما برای شهدای امروز انقلاب خودمان وجه شبه های فراوانی با شهدایی که در رکاب پیغمبر بوده اند یا در رکاب امام حسین بوده اند می بینیم و هیچ مانعی ندارد که ما این ها را با آن شهدا تشبیه کنیم و مقایسه کنیم و بلکه از بعضی از روایات به دست می آید که مقام شهدای امروز بالاتر هم می تواند باشد. ولی به هر حال از تشبیه این جریانات به هم منهای حضور شخص پیامبر، در جنگ احد و منهای حضور شخص امام حسین(ع) در صحرای کربلا از بقیه مواردش هیچ مانعی از تشبیه و تشابه قضیه نیست.

در جنگ احد برای مسلمانان در اولین چشم انداز خسارت بود، یعنی جمع زیادی از بهترین سربازان اسلام من جمله حضرت حمزه که آن روزها ستون فقرات ارتش پیغمبر بود و نقطه اتکاء سربازان بود و در جبهه ها امید رزمندگان اسلام بود و در جامعه مایه اعتبار بود شهادت او و شهادت بسیاری از شخصیت های رکاب پیغمبر خسارت عظیمی بود. آن هم برای لشکر محدود پیغمبر که هفتاد و چند نفر کمرشکن بود ولی قرآن از تعبیراتی که دارد می خواهد بفرماید که این حادثه، حادثه ای بود که خداوند برای تاریخ اسلام و حرکت مسلمانان صدر اسلام ضروری می دانسته و موثر و مفید و سازنده و آثاری هم که ما از جنگ احد می بینیم همین را نشان می دهد. منافق ها شناخته شدند، ضعفا شناخته شدند، اقویا شناخته شدند و مسلمان ها یک درس عظیم گرفتند، کینه بین مسلمین و کفار در حد نهایت خود رسید و نقطه عطفی در حرکات آینده شد و از آن به بعد مسلمان ها با ضد انقلاب و منافقین و دیگران با شدت عمل دیگری برخورد کردند و حساب ها رنگ دیگری گرفت.

در حادثه کربلا هم خوب شماها مخصوصا روحانیون و علماء این را بهتر می دانید که چه نقطه عطفی در تاریخ بود اثر مستقیم آن این بود که یک شاخه از خانواده بنی امیه را خرد کرد بنی سفیان از میدان بیرون رفتند البته بنی مروان جایشان را گرفتند اما این حرکت تاریخی که بعد از حادثه کربلا پیش آمد در سرنوشت دنیای اسلام و دنیای بشریت اثر داشته و امروز هم هنوز ما داریم از میوه های آن درخت مبارک استفاده می کنیم و حتی این انقلاب امروز ما یکی از میوه های آن درخت تنومند است. خوب این ها را من الان بحث مفصل نمی خواهم بکنم چون جای بحث اش امشب نیست. من بیشتر می خواهم بحث را بیاورم روی حادثه هفتم تیر و فاجعه ای که برای ما و انقلاب ما رخ داد و آثاری که از این ناحیه پیش آمد و ثمراتی که تاکنون گرفتیم و ثمراتی که باید در آینده بگیریم، که ضمنا یک تحلیل تاریخی و اجتماعی هم از وضع موجود خودمان است که بحث من امشب این جاست.

* مقدمات انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی

حادثه هفتم تیر در یک مقطع خاص زمانی پیش آمد که شرایط خاص خودش را دارد، که با همان محورهای موجود آن زمان باید تحلیل بشود. می دانید که اواخر ماه خرداد بود که اختلاف خط امام با لیبرالیسم در جامعه ما اوج گرفت و به قول لیبرال ها انقلاب به بن بست رسید و کی باید برود مطرح شد و اختلاف ها و کارشکنی ها به حدی رسیده بود که انقلاب را دچار اشکال کرده بود. دشمنان انقلاب از داخل و دشمنان اصلی انقلاب که ابرقدرت ها و استعمارگران بودند از خارج، کاملا در صدد بودند که از آن درگیری ها و بن بستی که خودشان ایجاد کرده بودند به نفع افکار خودشان و به منظور شکستن جمهوری اسلامی استفاده بکنند.

جنگ در اوج خودش بود، دشمن بعثی پشت دزفول و پشت اندیمشک بود و آبادان را در محاصره داشت و ارتش ما به خاطر فرماندهی ناقص بنی صدر فلج بود و سپاه و ارتش به خاطر کارشکنی ها با هم نمی جوشیدند و مشکلات فراوانی در جبهه داشتیم. شورای عالی دفاع به خاطر حضور بنی صدر و کسانی که او را تایید می کرد از کارایی لازم برخوردار نبود، مجلس شورای اسلامی از درون دچار اختلاف بود و جمعی حساب شده و برنامه ریزی کرده، در کارها اخلال می کردند و از تریبون مجلس به نفع لیبرالیسم و علیه خط امام استفاده می کردند. بدون ملاحظه و پروا و فقط خط امام بود که ناچار بود ملاحظاتی داشته باشد در داخل کشور منافقین، سلطنت طلب ها، توده ای ها، فدایی های اکثریت و اقلیت، پیکاری ها و ده ها گروه با نام و بی نام دیگر و روزنامه ها و مجلات هر چه می خواستند شلوغ می کردند و قلب ملت را دائما مضطرب می کردند و پشت جبهه را تضعیف می کردند و نمی گذاشتند که مسئولین به کارشان برسند.

بنی صدر مانع تشکیل کابینه بود و کابینه شهید رجایی با نداشتن چند عضو مهم و چند وزیر بسیار مهم و پست های خالی نمی توانست کارایی لازم را داشته باشد. صحنه هایی مثل چهارده اسفند در دانشگاه و میتینگ منافقین در استودیوی امجدیه و تظاهرات خیابانی هر روز مانع حرکت انقلاب بود، یک چنین وضعی وجود داشت و آنجا شعار انقلاب به بن بست رسیده که از نظر آ ن ها خط امام باید به نفع لیبرالیسم جا خالی کند تا مسائل حل بشود، مطرح بود.

در چنین شرایطی اواخر ماه خرداد بود که مجلس شورای اسلامی ضربه کاری را بر لیبرالیسم وارد کرد، البته این حرکت مجلس بعد از حرکت امام بود که بنی صدر را از معاونت یا نیابت فرماندهی کل قوا عزل کردند، با آن جمله تحقیرآمیز که در یک سطر همه چیز را به ما فهماند و مجلس دنبالش حرکت کرد. بنی صدر را از لیاقت اداره کشور ناصالح دانست و کفایت سیاسی اش را سلب کرد و امام هم بلافاصله بنا به رای مجلس بنی صدر را عزل کردند.

خوب بن بستی که دشمنان ما می خواستند به نفع ضد انقلاب بشکنند اینجا شکسته شد اما به نفع خط امام و با یک تکان دادن و هول دادن لیبرالیسم به طرف بیرون از صحنه ولی اینجا چه شد؟ مقدمات انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی را می خواهم عرض بکنم. در همان روز دو جور صحنه در کشور به وجود آمد یک صحنه، صحنه ای بود که مردم خلق کردند و دائما اطراف مجلس انبوه جمعیت جمع شده بود و مشت های گره کرده را بلند کرده بودند و از مجلس می خواستند که هرچه زودتر بنی صدر را از میدان بیرون ببرد که یادتان هست. در کنارش روز ۳۰ خرداد منافقین آن شورش کور را راه انداختند. آن شورش کور، یک مقدمه ای داشت که آن مقدمه از نظر شماها شاید هنوز هم مخفی باشد و آن چیزهایی است که ما اطلاع داریم. وقتی که مطلب روشن شد، مقام رهبری و مجلس شورای اسلامی و شورای عالی قضایی و شورای نگهبان و دولت شهید رجایی و نهادهای انقلابی مثل سپاه، جهاد، کمیته ها و سایر نهادها و دادگاه های انقلاب و روحانیت در سراسر کشور همراه اکثریت مردم مسلمان در یک صف متحد راه خاصی را در پیش گرفتند.

* نزدیکی طیف ضد خط امام در هدف براندازی نظام

آن هایی که با اسم طیف عظیم اسلامی نمی ساختند آن ها یک برنامه ریزی دیگری کردند. طیف ضد خط امام علی رغم اختلافاتی که داشت به هم نزدیک شد و برنامه ریزی کرد. آن ها اختلافات شان خیلی زیاد بود سلطنت طلب، تا پیکاری و توده ای و لیبرال تا منافقین فاصله زیادی داشتند در ادعا و شعار. اما یک چیز این ها را به هم نزدیک می کرد و آن این بود که همگی می دیدند که جمهوری اسلامی و خط امام وجود آن ها را نفی می کند، یعنی همه آن ها خودشان را در خطر انهدام می دیدند و در این مطلب همه با هم شریک بودند و لذا دور هم جمع شدند و برنامه ریزی کردند.

اجتماع منافقین و لیبرالیسم در همکاری های حاشیه ای سابقه داشت حتی در انتخابات بنی صدر گفته بود تنها کسی که رای واقعی دارد مسعود رجوی است و مسعود رجوی هم گفته بود که بنی صدر نفوذ مردمی دارد و نهضت آزادی هم با هر دو این ها و سایر جریان ها هم همچنین آن ها سوابق همکاری داشتند اما همکاری سرّی و محرمانه و شرکت در یک جنگ تا این حد پیش نرفته بودند؛ این روزها نشستند و برنامه ریزی کردند، آنچه از این به بعد پیش می آید محصول اجتماع نیروهای متضاد و متناقض و دشمن های خونی است که موقتا برای حل مشکل خودشان و برای جلوگیری از انهدام خودشان و نابودی خودشان دست به دست هم داده بودند و این جریانات را راه انداخته بودند. ما می خواهیم تحلیل بکنیم اینجا و ببینیم که از این همکاری چی نصیب آن ها شد و چه نفعی بردند و چه ضرری بردند و جمهوری اسلامی و خط امام از این همکاری دشمنانش چه منافعی برد و چه ضررهایی، دو مطلب جداگانه داریم و در هر یک از این دو مطلب هم، دو ستون داریم نفع ها و ضررهایی که دو طرف کردند. فقط اصل مسئله را توجه کنید که این شرایط  موقعی به وجود می آید که تهاجم خط امام به آشیانه ضد انقلاب آغاز می شود و محورشان را که بنی صدر است از میدان بیرون می کند، بنی صدر از چشم ها مخفی می شود، می رود، گرچه حرکاتش زیر نظر سپاه پاسداران انقلاب و ماموران ما تا یک مقطعی بود، تا آن لحظه ما بنا نداشتیم که بنی صدر را توقیف کنیم حتی در خدمت امام یک بار بحث بود، صحبت از این بود که اگر او آرام بنشیند می تواند یک عنصر دانشگاهی باشد و برود در دانشگاه ها درس بگوید، یا یک نویسنده باشد یک کار فرهنگی بکند.

بنی صدر را به عنوان یک عنصر سیاسی جاه طلب و مزاحم تشخیص داده بودیم اما اگر می خواست یک عنصر فرهنگی بماند یا یک عنصر اقتصادی بماند یا قانع باشد به یک زندگی شرافتمندانه ما مانعی نمی دیدیم و حاضر بودیم برخورد این جوری بکنیم اما او هوای دیگری داشت.

نشستند و نیروهایشان را با هم نزدیک کردند و با تحلیل خودشان که بعد به دست ما رسید آن ها تحلیل کرده بودند که قدرت اصلی جامعه در اختیار آن هاست، آن ها پیش خودشان اینجور فکر می کردند، می گفتند که روشن فکرها را و تکنسین ها را بلکه تکنوکرات را به طور کلی، کل نیروهای فنی را و تحصیل کرده ها را، قشر مرفه را، بنی صدر و لیبرال ها دارند و قشر جوان را، و جوان های پرشور را هم که در سطح جامعه پراکنده اند مناقین دارند و نیروهای ریشه دار سلطنت طلب، ملی گرا، سرمایه دارها، چهره های اقتصادی، مدیرها و کسانی که مغز اقتصاد و سیاست اند و تجربه اداری دارند این ها را هم لیبرال ها دارند و ملی گراها دارند از طریق جبهه ملی آن ها هم قابل جذبند، این در داخل.

در خارج تحلیل شان این بود که شوروی ها به منافقین و چپی ها اعتماد می کنند و غربی ها به بنی صدر و نهضت آزادی و جبهه ملی و سلطنت طلب ها بنابراین، این ها در تحلیل خودشان می گفتند ما ترکیبی هستیم که اکثریت نیروی فعال خلاق کشور را در دست داریم و خارج از کشور هم همه امکانات شرق و غرب می تواند پشتوانه عمل ما باشد، این تحلیل آن ها بود. سه مشکل عمده کشور را که یکی مسئله کردستان بود، یکی مسئله جنگ بود و یکی هم مسئله محاصره اقتصادی، این ها را هم می گفتند سرپنجه ائتلاف ما می تواند حل کند چون با آمدن ما محاصره اقتصادی می شکند، عراق از طرف شرق و غرب زیر فشار قرار می گیره نیروهایش بیرون می رود و کردستان هم تحت فشار عراق و شرق و غرب آرام می گیرد. تحلیل این ها این بود مشکلات را حل می کنیم، محاصره اقتصادی را می شکنیم دانشگاه ها در اختیار ماست، قشر اداری در اختیار ماست، ارتش و پلیس و ژاندارمری را افکار ما و طرفداران ما اداره می کنند و مدیران و اقتصاددانان و مراکز اقتصاد با ماست، جوان های پرشور هم که دست شان را بلند می کنند و در خیابان ها شعار می دهند آن ها هم با ما هستند بنابراین با شعار مترقیانه آزادی و ضد استبدادی می رویم به میدان و خط امام را از میدان بیرون می کنیم.

* حرکت سی ام خرداد و اولین شکست دشمن

از نظر آن ها در تحلیل اولیه شان حادثه سی خرداد کافی بود تهاجمی که از طرف خط امام قبلا آغاز شده بود معکوس بشود، صحنه ها تبدیل بشود به تهاجم نیروهای ضد انقلاب و نیروهای خط امام دچار هزیمت بشود. برای این مسئله با ضد انقلاب خارج با مراکز قدرت و تبلیغات جهانی هم سازش کرده بودند، آن شورش بی معنای سی خرداد شروع شد عده ای که، کم هم نبودند ریختند در خیابان ها، آن روز ما از مراکز خبرگیری مان نوارهای دستوراتی که از مراکز منافقین به خیابان ها داده می شد می گرفتیم و ضبط می کردیم، حالا هم نوارهایشان را داریم دستورهایی که می دادند، این بود که شما در خیابان سعی کنید ولو از بیمارستان یک جنازه پیدا کنید به نام شهید روی دست بگیرید و باید حوادث هفده شهریور تکرار شود. می گفتند مغازه ها را غارت کنید، ماشین ها را آتش بزنید، راه بندان درست کنید، جنازه هایی ولو ساختگی با خون روی دست بگیرید و در خیابان ها راه بیفتید، رنگ خون مردم را به خیابان ها می کشاند و این حرکت کار رژیم ملاها را به قول خودشان و یا کار حزب حاکم را یکسره می کند.

اولین حرکت شان در سی خرداد با شکست مواجه شد؛ برخلاف انتظارشان ما آن روز نیرو به میدان نفرستادیم، بنده الان عرض می کنم به عنوان یکی از مسئولان، ما برای مقابله نظامی و امنیتی با چنان شورشی آماده نبودیم. حزب الله خودشان حرکت کردند رفتند در خیابان ها و نیروهای سپاه و کمیته هم به طور متفرق در حد بسیار نازلی امنیت مراکز حساس را حفظ می کردند. همان طور که اطلاع دارید در ظرف مدت کوتاهی آن برنامه وسیعی که ترسیم شده بود به هم خورد و اوائل شب تمام برنامه شکست خورده بود و عده ای از آن ها بازداشت شده بودند، عده ای هم فراری بودند، کار تمام شده بود و آن ها در اولین حرکت شان سرشان به سنگ خورد و مطمئن شدند که نیروهای حزب الله و مردم در صحنه اجازه آن شلوغ کاری هایی که تو فکر آن هاست و در برنامه شان بود که بعد از ما کارمندهای دولت می آیند، بعد از ما کارخانه ها می آیند، بعد از ما کارگر ها می آیند بعد از ما… از این تحلیل های احمقانه داشتند، می گفتند این ها می آیند و همه چیز را دوباره مثل دوران انقلاب به اعتصاب می کشیم، دیدند نه، اولین قدم شکست خوردند.

این یک مقطع بود که یک دفعه رفتند دوباره زیرزمین و به فکر افتادند، اولین ضربه ای که خوردند این بود که ادعای بنی صدر که گفته بود شما شروع کنید طرفداران من منتظرند، شما شروع کنید، شما تشکیلات دارید من ندارم، به محض اینکه شما شروع کنید، نیروهای من پشت سر شما هستند. معلوم شد که بنی صدر چنین امکانی ندارد و معلوم شد لیبرال ها چنین امکانی ندارند. بنی صدر از عنوان یک شریک در مبارزه با آن ها تبدیل شد به عنوان یک جنازه سیاسی. آن شب از کسانی که بازداشت شدند خانم بنی صدر بود و بعضی از اطرافیانشان که شهید قدوسی اطلاع دادند که آن ها را هم در میدان گرفتیم و برده بودند به دادسرای انقلاب بهشون گفته شد که آن ها آمده بودند در تظاهرات. این ها دیدند که نه، لیبرال ها کمکی نمی کنند و نیروهای آن ها افتادند دم تک (پاورقی: تک= (تِ) تکه، لقمه طعام، فرهنگ عمید) این بود که بنی صدر را تبدیل کردند به یک جنازه سیاسی بردند در پناهگاه ها و به خانه های امن، و از این به بعد گفتند حالا که در داخل نمی شود از بنی صدر استفاده کرد، به عنوان رئیس جمهور مخلوع و به عنوان کسی که مورد اعتماد استکبار غرب است باید به کمک او از حمایت غربی ها استفاده بکنیم.

* برنامه ریزی به شیوه ترور و تخریب

شروع کردند به ایجاد رابطه با کشورهای خارجی که منجر شد به آن فرار مفتضحانه ای که خیلی مسئله درونش هست، که ما هنوز اسرار آن فرار را باز نکرده ایم، چیزهای گفتنی زیاد آن فرار دارد، برنامه ریختند که به شیوه ترور و تخریب و کارهایی که فکر می کردند امکانش را دارند حکومت را ساقط کنند.

اولین برنامه در مطالعات شان همین حزب جمهوری اسلامی بود، تحلیل شان هم این بود (که تحلیل های اشتباه این ها را به گمراهی می کشاند) تحلیل شان این بود که قدرت سیاسی تصمیم گیرنده در این مملکت حزب جمهوری اسلامی است و لذا آنجا را می گفتند حزب حاکم و فکر می کردند که اگر بتوانند حزب را از کارایی بیاندازند و مجلس را و دولت را در یک مقطع هر چند کوتاه از کارایی بیندازند امام تنها می شود و میدان برای آن ها خالی می شود.

طرح آن ها این بود، برای این مسئله فکر کردند یکی از اهداف مجلس است، یکی از اهداف نخست وزیری است و بهترین هدف را دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی تشخیص دادند که آنجا هر روز یکشنبه ها بعد از ظهر ما یک جلسه داشتیم که مسئولان حزب اللهی آنجا جمع می شدند از نمایندگان مجلس از وزراء از معاونین وزراء از نهادهای انقلاب و شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی و افراد متفرقه صاحب نظر. آن ها دقیق حساب کرده بودند اگر آن جمع را به هم بزنند و افراد آن مجمع را از میان ببرند هم مجلس از رسمیت می افتد، هم دولت از رسمیت می افتد، رئیس جمهور هم چون نداشتیم آن موقع و شورای ریاست جمهوری بود شورای ریاست جمهوری هم از بین می رود و از رسمیت می افتد. شورای عالی قضائی هم ناقص می شود و ارگانی نمی ماند و امام دستش را دراز می کند به طرف لیبرال ها و البته فکر می کردند امام هم، آن ها تحلیل شان این بود که خیال می کردند امام مثل آن ها آدم عاجزی است که مقطعی کار می کند و کاری که دیروز قبول نداشته امروز قبول می کند و چیزی که روی آن حساب نمی کردند ملت بود؛ اصلا حساب نمی کردند که اگر همه ما هم نباشیم این ملت عقیم نیست و این جامعه انقلابی خلاق و سازنده است و نیروهای جوان تر و فعال تری جای ماها را می گیرند.

* ماجرای عظیم آن شب پر حادثه

برای آن شب این ها برنامه ریزی خیلی کردند. قبلش رئیس جمهور عزیزمان آقای خامنه ای را در یک حادثه تروری، مجروح کرده بودند که البته احتمالا به این ها مربوط نباشد از گروه دیگری باشد چون نمی خواند با هماهنگی این ها، ممکن هم هست باشد. و برای اینکه در آن جلسه همه باشیم آن شب خیلی تلاش کرده بودند حتی به خانه شهید محمد منتظری تلفن کرده بودند که امشب در جلسه مسائل مهمی هست شما حتما بیایید یعنی این قدر مواظب بودند که افراد را بکشانند آنجا و در حیاط حزب ایستاده بودند بعضی از افرادشان که نفوذی بودند، کسانی را که می خواستند بیرون بروند از حیاط حزب یک جوری تشویق می کردند که این ها بروند در جلسه، می گفتند امشب بحث مهم است. دو سه نفر از ما طبق معمول ما همه مان نمی توانستیم شرکت بکنیم کار زیاد بود، تصادفاً بیرون رفتیم من با دکترهای آقای خامنه ای در بیمارستان قلب قرار گذاشته بودم که برای حال ایشان بروم آنجا مشورت، چون بنا بود مسئله نماز جمعه هفته بعد و حال ایشان روشن بشود و در خانه هم با کس دیگری، حاج احمد آقا ملاقات داشتم.

آقای باهنر این قدر خسته بود که وقتی شهید درخشان دیده بود که در حال چرت دارد وارد جلسه می شود خواهش کرده بود شما به خاطر خستگی فوق العاده بروید استراحت کنید که به کار فردا برسید ایشان را به زور آورده بود تا پای ماشین که سوار بشود و برود، بعضی ها این چنین نیامدند در جلسه، که به طور عادی گاهی می آمدیم گاهی نمی آمدیم آن جلسه، جلسه پری بود و حدود صد نفر آدم موثر در آن جلسه شرکت داشت.

ساعت انفجار درست موقعی انتخاب شده بود که همه حضور داشته باشند و انفجار طوری ترتیب داده شده بود که کسی جان سالم بیرون نبرد، یعنی این قدر ماده منفجره را قوی گرفته بودند که تمام سقف یک پارچه آمده بود پایین، یک سالنی که مثلا ۱۰-۱۲ متر در ۲۰-۳۰ متر طول داشت و سقف یکپارچه اسفالت بتون آرمه یک بارگی دیوارها رفت عقب و سقف یک بار مجموعه سقف و آهن هایش آمد روی افرادی که این زیر موج انفجار آن ها را گرفته بود و خود موج انفجار آن ها را گیج کرده بود و یک عده ای را هم سوزانده بود برنامه با دقت انجام شده بود که چیزی نماند.

ما ۲۷ نماینده شهید دادیم و عده ای هم از نماینده هایمان مجروح بودند، اگر بنا بود لیبرال ها هم نترسیده بودند و همکاری کرده بودند مجلس دیگر تشکیل نمی شد انتخابات میان دوره ای انجام داده بودیم ولی هنوز نماینده های جدید نیامده بودند. از دولت آن شب خوشبختانه کم آمده بودند ۴ وزیر بیشتر شهید نشد که می دانید قانون اساسی اینه که اگر نصف کابینه از بین برود دولت ساقط می شود و باید دوباره دولت تشکیل بشود، کابینه چند عضو نداشت چهار عضوش هم شهید شد، اگر چند نفر دیگر هم شهید می شدند مطلب بر وفق مراد آن ها می شد که آن هم نشد، مجلس از رسمیت نیفتاد در مرز رسمیت قرار گرفت به طوری که ما با مجروهان نیمه جان نماینده که از بیمارستان با تخت آمدند در مجلس مثل فردا مجلس را راه انداختیم دولت از رسمیت نیفتاد، شورای ریاست جمهوری دو عضوش باقی ماندند، یک عضوش شهید شد. شورای قضائی باز اکثریتش باقی ماند و شورای عالی دفاع هم اکثریتش با تعیین نماینده جدید که امام فرمودند باز درست شد. ارگان ها هم همه سر جای خودشان ماندند.

حرکت دوم این ها هم با اینکه ضربه زد به ما، اما ضربه آن طوری که آن ها می خواستند نشد، یعنی همه نهادها سر جای خودشان ماندند و کار به وفق مراد ادامه داشت اما جای خالی این همه نیروی با ارزش برای ما پر کردنش آسان نبود، خوب، ضد انقلاب بزرگ ترین حربه اش را به کار برد، اما آن نتیجه ای که می خواست بگیرد نگرفت و بلکه اوضاع معکوس شد که از اینجا آن تم(*) اصلی بحث من آغاز می شود. (*پاورقی: تم (تِ) موضوع، مبحث، ماده، مایه- فرهنگ عمید)

* نتیجه و خسارت دشمن، نتیجه و خسارت ما در این مصیبت عظمی

ببینیم آن ها چه نتیجه ای گرفتند و ما چه نتیجه ای، آن ها چه خسارتی بردند و ما چه خسارتی، من در اینجا باید عرض بکنم که دو عامل اساسی پیروزی ما را و به هم زدن برنامه های آن ها را که آن ها به حساب نیاوردند و واقعیت به حساب آن ها باید نوشته بشود یکی ملت است و دومش رهبر عظیم الشأن حضرت آیت الله العظمی امام خمینی است.

ما یک خسارت بردیم که مصیبت عظیمی است و آن از دست دادن این همه انسان با فضیلت و مدیر مدبر است، که اگر بگوییم خسارت نیست، درست نیست. خسارت بود، اما خسارتی که به صورت شهادت باشد، این خودش یک بحث دیگری دارد یعنی شهید گرچه وجودش از میان جامعه می رود و به صورت ظاهر نیست اما آثار وجودی شهید از وجه مادیش در دنیا بیشتر است و اینکه قرآن اصرار دارد، به مسلمان ها می گوید به شهید مرده نگویند زنده بگویند یکی از اسرارش این است یعنی:

شهید با شهادتش و خونش و یادش و الهامش و درسش اثر بیشتری در جامعه دارد از حضور خودش مثلا شهید دکتر بهشتی یک عنصر استثنایی بود در دنیا، آدمی بود که مجتهد بود، فیلسوف بود متکلم بود، شاعر بود، نویسنده بود، سیاستمدار بود، با چهار زبان زنده دنیا صحبت می کرد. فوق العاده مدیر و مدبر بود اما همین آدم با این عظمت خونش و شهادتش امروز بیشتر از وجود خودش می تواند در جامعه موثر باشد که شما آثارش را دارید می بینید و بقیه شهدای ما هم همچنین.

هر یکی شان به اندازه شخصیت خودشان، خونشان بیشتر می جوشد و این ارزش برای خون شهید است که من این بحث را یک قسمت اش را می خواهم راجع به اصفهان صحبت کنم و جبهه ها که بعدا می رسم به این نقطه ما خسارت فقدان این ها را داریم اما به جای آن خسارت عظیم نقطه عطفی در حرکت مردم مان است. من نمی دانم شماهایی که در این جلسه هستید روز نهم تیر در تهران بودید و جمعیت تهران را که به تشییع جنازه ها آمده بودند دیدید یا نه؟ شاید از تلویزیون دیده باشید ولی تلویزیون نمی تواند آن جمعیت را نشان بدهد. هیچ فیلمی در دنیا وجود ندارد که بتواند ابهت آن روز را ترسیم کند و به دنیا نشان بدهد.

آن روز بی شک از روزی که امام از پاریس برگشته بودند جمعیت در خیابان ها بیشتر بود و صدای ضجه مردم و ناله مردم و فریاد خشمگینانه مردم که از بند بند وجودشان نفرت می بارید بر سر استکبار جهانی فضای تهران را تا آسمان گرفته بود و از صبح زود تا عصر نشد جنازه ها را روی دست ها به بهشت زهرا بکشانیم، مردم اجازه نمی دادند که این جنازه ها حرکت بکند، اجازه نمی دادند این جنازه ها را ما به خاک بسپاریم، آن قدری که آن روز اشک در تهران به زمین ریخت شاید در تاریخ دنیا هیچ جای دنیا این قدر اشک ریخته نشده باشد نصف وجود مردم آب شد و آمد روی زمین ها و آسفالت ها را خیس کرده بود آدم وقتی که نگاه می کرد به قیافه مردم و می دید چه جوراشک می ریزند و چه جور آه می کشند و چه جور فریاد می کنند و چه جور مشت هایشان را حواله آسمان می کنند، تعجب می کرد که چی در وجود مردم است و چه نیرویی است که مردم را این جور می لرزاند. آن حالت را هر کس می دید بدون شک اعتراف می کرد که ضد انقلاب کار احمقانه ای کرده و خط امام از گردابی که در آن گرفتار بود بیرون آمده.

قضاوت ابتدایی هر بیننده سیاسی و جامعه شناسی این بود، دشمنان ما که دیگر نتوانستند حرف بزنند گفتند حداقل یک میلیون جمعیت بود البته دروغ گفتند، ولی یک میلیون اعتراف شان هم مهم بود البته که داشتید اینجا دیدید اما من تهران بودم سایر شهرستان ها هم می دانید که مردم چه کردند و آن حالی که انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی و شهادت این جمعیت به ملت ما داد، آن حال با همه حالات تاریخ انقلاب ما تفاوت دارد و هنوز من این حالت را می بینم این جمعیتی که امشب در این میدان عظیم امام در اصفهان جمع شده به خاطر بنده نمی آیند بنده این قدر ارزش ندارم این ها به احترام خون شهدا جمع می شوند.

و این تاریخ و این حرکت نوی تاریخ از همان سالن کوچک سوخته شده و خرد شده دفتر سرچشمه حزب جمهوری اسلامی مایه می گیرد و قطرات خون این شهداست که این چنین دارد می جوشد و هر روز جوشش اش بیشتر می شود و این لحظه ای که بنده با شما حرف می زنم شاید در زیر این آسمان ده ها هزار جلسه عظیم تشکیل شده باشد که گوینده ها دارند حرف می زنند و مردم دارند می شنوند و لعنت می کنند به ضد انقلاب و این چیز کوچکی نیست، این بزرگ ترین سود ما و برد ما از شهادت و این فاجعه بود عرض کردم خسارت ما از دست دادن آن ها بود اما این طرف قضیه را ببینید حالا حرکت های بعدش و نتایج بعدش و اتحاد و انسجام بعدش، روحانیت منسجم شدند، نهادهای انقلاب منسجم شدند، جریان های مختلف خط امام به هم متفق شدند، مجلس یکپارچه شد، دولت یکپارچه شد، جبهه حرکت کرد، جبهه ما از آن تاریخ به بعد دیگر آرام نگرفت تا مزدوران عراقی را تا نزدیک مرز و گاهی تا آن طرف مرز راند و هنوز هم دارد دنبال آن حرکت به پیش می رود و حالا تا بقیه مطلب را اینجا برگردم و بگویم ببینیم آن ها چه به دست آوردند.

آن ها البته یک سود آنی بردند و آن این بود که یک عده آدم به آن خوبی را شهید کردند، یک مقدار به حزب ضربه زدند، از لحاظ تعداد افراد به مجلس ضربه زدند، به دولت ضربه زدند، به شورای قضایی ضربه زدند، به نهادهای دیگر ضربه زدند، بعد از آن هم ضربات دیگری زدند و یک مقدار آن قلب های پر کینه شان را آرام کردند آن ها دلشان از خشم نسبت به بهشتی و سایر شهداء لبریز بود و با سوخته شدن اجساد آن ها و دیدن اجساد آن ها روی دست مردم یک مقدار تشفی خاطر گرفته بودند این ها را داشتند، و برای یک لحظه ای هم شاید امید استکبار جهانی را قوی کردند که این خط امام رفتنی است، اما خسارت هایی که بردند خیلی زیاد است که من یک کمی از آن را می خواهم اشاره بکنم همه اش را که نمی شود گفت.

در حقیقت با این انفجار پایه های لرزان آینده خودشان را متلاشی کردند ولی نفهمیدند خیال کردند چیز دیگری است. حضرت زینب(س) در مجلس یزید و در مجلس ابن زیاد خطاب به آن ها می گفت که شما ریشه خودتان را کنده اید، خوشحالی نکنید، شما پایه های خودتان را خراب کردید، بنی امیه را در تاریخ رسوا کردید و ضعیف کردید.

آن تعبیرها را دقیقا ما به ضد انقلاب به همه ضد انقلاب می توانیم بگوییم آن ها در یک مقطعی از تاریخ به خاطر اتحادشان و اجتماعشان در یک نقطه ای پیروزی به دست آوردند، خوب مهم بود که سلطنت طلب و لیبرال و منافق و چپ و این ها همه جمع بشوند زیر یک پرچم، این اتحاد بی سابقه است، هیچ جای دنیا چنین چیزی نمی شود و جالب هم این باشد که هم شرق حمایت شان بکند و هم غرب این ها خیلی پیروزی، حساب می کردند اما این پیروزی، تراکم خبیث ها یک ضرر عمده داشت که آینده این ها را دل های مردم و در تحلیل های آینده و در نظر اهل نظر به کلی نابود کرد که حالا می خواهم عرض کنم قرآن یک آیه بسیار جالب دارد «لِیمیزَاللهُ الخَبیثَ منَ الطیبِ و یَجعلَ الخَبیثَ بعضهُ علی بعضٍ فَیرکُمهُ جمیعاً فَیجعَلهُ فی جهنّمَ اُولئکَ همُ الخاسرونَ» (*)

(*پاورقی: انفال، ۳۷- تا جدا سازد پلید را از پاک و بنهد پلید را پاره ای از آن پاره ای پس انباشته سازدش با هم، پس بگرداندش در دوزخ آنانند زیانکاران.)

این آیه خیلی جالبه اصلا وصف الحال همکاری طیف ضد انقلاب ایرانه، گویای گویاست برای اینکه مسلمان ها را در حوادث تلخی که در صدر اسلام پیش آمده بود دلداری بدهد می فرماید غصه نخورید این برنامه الهی است این مکر الهی است. این توطئه خداست علیه دشمنان خدا که در یک قطعه ای از زمان چنین وضعی پیش می آورد که خبیث ها صف شان از خوب ها جدا می شود.

«لیمیزاللهُ الخبیثَ من الطیّبِ» خوب ها می آیند یک طرف خبیث ها می روند یک طرف.

* اتحاد کفر و نفاق و چپ و لیبرالیسم مقدمه یک تفرقه ابدی

این کار تا ۳۰ خرداد شد، صف ها مشخص شد، خبیث ها را با هم جمع می کند، این خیلی جالبه نکبت ها را، خبیث ها را، رذل ها را بدها را و ناپاک ها را همه را با هم جمع می کند، این جمع مقدمه یک انهدام است و مقدمه یک خسران است. خودشان اتحاد می فهمند اما مقدمه یک تفرقه ابدی است، حالا می گوییم چرا؛ شما ببینید از این همکاری این جریان های متضاد، مختلف و متناقض در نظر مردم چه به دست می آید همه این ها به خاطر این همکاری که کردند اعتبار خود را در بین طرفدارهای خودشان هم از دست دادند، در بین جوان ها از دست دادند در بین نسل آینده از دست دادند و ریشه هایشان زده شد.

منافقین چه می گفتند؟ منافقین آن روزی که خبرشان در دنیا پخش شد از سال ۴۹ و سال ۵۰ که در رژیم این ها شناخته شدند این ها شعار چپ‌گرایانه دادند. با سلطنت مخالف بودند، با غرب مخالف بودند، با لیبرالیسم مخالف بودند، طرفدار طبقه محروم بودند و از این حرف هایی که شنیدید شعار چپ‌گرایانه می دادند و هر کس هم دنبال این ها رفت، به این دلیل رفت، من نمی گویم این جوان هایی که دنبال منافقین بودند همه آن ها سوء نیت داشتند، این ها خیلی هایشان (شاید ۹۰ درصدشان) گول خورده بودند، جوان احساساتی با شعور است، احساس دارد، عاطفه دارد چپ‌گرایانه را می بیند، جذب می شود، آنجا هم که رفت محاصره اش می کنند نمی گذارند چیز بفهمد. جوان ها این جوری گیر افتاده بودند، پیکاری ها هم یک گروهی را جمع کرده بودند، اقلیت چریک های فدایی خلق هم یک گروهی را، و سایر جریان ها، آن ها با این شعارها یک بخشی از مردم را با خودشان داشتند، یک عده ای طرفدار، یک عده ای عضو و یک عده ای هوادار یک عده ای هم لااقل مردد که شاید این ها خوب باشند.

این طرف لیبرال ها چی می گفتند؟ لیبرال ها طرفدار آزادی بدون قید و شرط بودند، آن ها با چپ‌روی مخالف بودند، بنی صدر یکی از عوامل معروفیتش همین تظاهر فریبکارانه ای بود که در سخنرانی هایش به آزادی‌خواهی و ضد زور بودن می کرد: چقدر شعار ضد زور بودن می داد، من یادم است یک بار در مباحثه ای، مذاکره ای که با خانم های سر لختی داشت، میز مناظره بود استدلال می کرد برای محکوم کردن بی حجابی به زور، می گفت شما اگر بی حجاب باشید چون زیبایی هایتان را به رخ دیگران می کشید و مردم را با زور زیبایی ها و موهای شانه زده و چه و صورت های آرایش کرده، مردم را با این زور شکست می دهید، این توسل به زورِ و حرام است. تا این حد لطیف خودش را ضد زور و ترور معرفی می کرد. کسی که یک جوری حرف می زد که کأنّه روی بال ملائکه آزادی‌خواهی نشسته و دارد برای مردم آزادی می خواهد. با این روحیه که در مردم نفوذ کرده بود، یک عده ای را گول زده بود، همیشه با ترور و این طور چیزها مخالف بود، در پاریس که بود یک مقاله ای علیه منافقین نوشته بود و با تروریسم مخالفت کرده بود حتی زمان شاه، آن زمان هم با ترور موافق نبود و این جریان آن جوری.

جریان نهضت آزادی مدعی دینداری و اسلام و در خط امام بودن بودند. و آنها هم یک تیپ، حالا البته آن ها در عمل آن طور وارد نشدند نباید این ها را مثل آن ها به حساب بیاوریم، ولی این جریان ها با هم جوش خورده بودند و جریان های دیگری که می دیدی بعد این ها همه شعارشان استقلال، مخالفت با ابرقدرت ها، مخالفت با شوروی. این با آمریکا و آن با شوروی، سلطنت طلب ها، ملی گراها آن ها چی؟ از ملیت، دفاع از خاک مگر نبود که آن جبهه ملی با شاه چقدر مخالفت می کرد سر اینکه فلان نقطه مرزی را داده به عراق یا داده به بحرین و شعار ناسیونالزم جغرافیایی می داد، اون هم آن جوری.

کردها، کردهای محارب کردستان، قاسم لوها و سایر دمکرات ها، کومله ها و این ها، این ها چه شعارهایی داده بودند آن ها با بنی صدر می جنگیدند، بنی صدر با آن ها می جنگید، این ها هر یکی برای خودشان یک طیفی، یک جمعیتی درست کرده بودند جدا و بالاخره یک عده مومن برای خودشان درست کرده بودند.

یک روز همکاری این ها باعث شد که تمام طرفداران متضاد این ها فکر کنند که این چی شد؟ این چه حزبی بود؟ اون ها چه شعار چپ‌گرایانه ای می دادند که افتادن در دامان بنی صدر، و لیبرال شدند. این ها چه آزادی‌خواهی بودند که متوسل به تروریسم شدند، مجموعه این ها چه مردم استقلال‌طلبی بودند، که سر از پاریس و امریکا در آوردند خلبان مخصوص شاه، سرهنگ معزی را کی می تواند باور بکند، یک کسی که همه پوست و گوشت و حیثیت و همه چیزش در دربار شاه بوده و مورد اعتماد شاه و ملکه پهلوی بوده او آمده خلبان مخصوص آقای بنی صدر و آقای مسعود رجوی مبارز انقلابی شده، همه این مسائل، خبیث ها جمع شده بودند یک ترکیب نامأنوسی درست کرده بودند، هر کس کوچک ترین ایمانی به این ها داشت، ایمانش متزلزل شد و پایه مقبولیت این ها را در نظر کسانی که می خواستند با ایمان حرکت بکنند متزلزل کرد. آخر آیه این است:

«فیجعله فی جهنّم اولئک هم الخاسرون». ضرر اصلی مال این هاست.

شما را به خدا یک قدری به خودتان بیاندیشید، و کلاه خودتان را قاضی کنید، و وجدان خودتان را به قضاوت بطلبید ببینید که این چه جوری می شود.

وقتی که دیدند انفجار حزب هم کاری نساخت و ملت بیشتر آمدند در صحنه نقشه فرار کشیدند، این فرار این ها را ببینید چه معنی دارد، چه جور می شود، ما که الان دولتی هستیم ما که الان روابط داریم با ترکیه، با کشورهای دیگر سفارتخانه آنجا داریم، یک هواپیمایی اگر بخواهیم عبور بدهیم از فضای آن ها مکافات داریم، اگر هواپیما نظامی باشد مکافاتش بیشتره، باید مدتی مذاکره کنیم، خط پرواز بگیریم، تاریخ را معین کنیم، لحظه را معین کنیم، اگر این هواپیما برخلاف برود از توی فضا می کشندش پایین، شما فکر می کنید هواپیمای حامل این ها چه جوری از ایران رفت، از خاک ترکیه چه جور عبور کرد؟ از خاک بلغارستان چه جور عبور کرد؟ از خاک یونان چه جور عبور کرد؟ در فرودگاه مخصوص نظامی فرانسه چه جور به زمین نشست؟

خبرنگارها، اجنه از کجا به آن ها خبر داده بودند، این ها تو فرودگاه حاضر باشند، این جریانات را بدهید به وجدان بیدار مردم، بگویید قضاوت کنند. آن شعارهای آزادی خواهی، آن شعارهای استقلال طلبی، آن شعارهای لیبرالیسم، آن شعارهای ملی گرایی، آن شعارهای ضد استکباری، ضد استعماری، همه این ها معنی دیگر دارد؟

کی این برنامه ها را جور کرد؟ سفارت فرانسه بود؟ سفارت ترکیه بود؟ سفارت بلغارستان بود؟ سفارت یونان بود؟ آمریکا بود؟ شوروی بود؟ همه این ها بودند؟ این ها چقدر باج داده بودند که همه این دولت ها دست شان را آلوده کنند به یک جریان تروریسمی در این کشور که اکثریت قاطع مردم ما داشتند نفرین می کردند به آن تروریسم.

مطلب بیشتر از این ها ریشه دار در می آید، از اینجا معلوم می شود که همه جریان های خبیث دنیا دست به دست هم داده بودند که، دفتر حزب جمهوری اسلامی را منفجر کنند و مجلس شورای اسلامی را و دولت شهید رجایی را از کار بیاندازند و این برنامه ها ریشه دارد در خیلی جاها، در کاخ سفید ریشه دارد، در کاخ الیزه ریشه دارد، در کرملین ریشه دارد و در کاخ ابیض ارتجاع جنوب خلیج فارس ریشه دارد و در کاخ مخصوص صدام ریشه دارد و شاخه هایش هم همین چهار نفر بچه هایی هستند که این جا گول خورده اند و در خیابان ها آمدند خیال کردند که چهار تا بطری مواد منفجره انداختن و چهار تا انفجار درست کردن می شود یک ملتی را از پا در بیاورند ضرر را حالا ببینیم کی کرده؟

* تقویت بنیان خط امام در سایه این خون های مقدس

حالا دو سال گذشته، ما امروز می توانیم به حساب بنشینیم محاسبه کنیم ببینیم کی ضرر کرده، تمام این جریانات اگر ریشه ای در قلب ملت ما داشتند این ریشه ها یا قطع شده یا متزلزل شده که علامت سئوال و شک روی آن آمده، حداقلش اینه.

جای پایی، جای حرکتی و امید آینده ای برای این جریان ها نمانده نقطه مقابلش هر جایی یک ریشه ای از آن ها قطع بشود، ریشه خط امام و اسلام و رهبری و حزب الله آن جا جا می افتد، که دارید می بینید چه شده، این در داخل.

پس ما در سایه شهادت این عزیزان مان، در سایه خون های مقدس این ها، در سایه بدن های سوخته له شده این ها در زیر آوار و جریانی که بعدش پیش آمد و اشتباهات پشت سر همی، که جریان تروریسم مرکب از این خبیث های تاریخ ما مرتکب شد شهدای محراب شخصیت های علمی، فرهنگی و سیاسی ای که این ها گرفتند. انفجارهای بی موردی که در مسجدها و ترور حزب اللهی ها در جبهه ها و در میدان ها کردند همه این ها باعث شد که ملت ما آگاه تر بشود و رشیدتر بشود و پایه های آن ها سست تر بشود و این جریان هم هنوز ادامه دارد.

اما این طرف قضیه، طرف شهادت های دیگری که ما داریم که من بیشتر به شهادت های جبهه می خواهم بروم و شما مردم اصفهان این بحث مربوط به شما می شود آنچه که ما در سایه شهدای هفت تیر به دست آوردیم، این هایی است که عرض کردم اما آنچه که توقع داریم در سایه شهادت این همه نیروهای عزیزمان در جبهه ها به دست بیاوریم، آنچه که از این گلزار شهدای اصفهان و ده ها و صدها گلزار شهدایی که در شهرستان ها و روستاهای کشور ما به وجود آمده و این بدن های مقدس عزیزان ما را در خودش گرفته و عکس های نورانی ای که بالای این قبرها زده شده و یا سربازان گمنام و یا مفقودالاثر هامان و یا خیل جانبازان مان که مثل شیر روی این سه چرخه ها نشسته اند و همه جا حاضرند آن که از این جریان می خواهیم به دست بیاوریم آن چیست؟

* نقش آثار عظیم خون های مقدس شهدای اصفهان در جبهه ها

اگر آن ۷۲ تن این همه برای ما بار داشته و برای دشمن ما خسارت داشتند، توقع ما از خون این شهدای عالی قدرمان و این جمعیت انبوه شهید و معلولمان، و از این خانواده های عزادارمان چیست؟ این ها باید در تاریخ چه نقشی را ایجاد کنند؟ اینجا من عرض می کنم که اگر محدوده آثار شهدای ۷ تیر عمدتا در داخل کشور است آثار شهدای جبهه ما باید در کل منطقه و در کل محرومیت جهان و در جنگ عظیمی که بین استکبار و استضعاف در دنیا درگیر است ظاهر بشود و باید ما از این طریق اگر درست عمل بکنیم و صبر کنیم و آن طوری که خداوند از ما خواسته رفتار بکنیم، ما باید از این طریق مشکل ارتجاع را و مشکل استکبار را و مشکل استعمار و استثمار را در منطقه حل کنیم.

برادران و خواهران مخصوصا اهالی بسیار غیور و شریف و شهیدپرور اصفهان، مسئله جنگ و شهدای جنگ تحمیلی از این حرف هایی که ممکن است امروز در ذهن بنده و شما بیاید بالاتر است و آثار خون این شهدا بیش از این ها باید در دنیا جا باز بکند و ارزش و تقدس این شهدا بیش از این است که یک وقت توقع تان را محدود کنید به اینکه ما مثلا با گرفتن خسارت از صدام مسئله را حل بکنیم، مسئله این ها نیست امروز منطقه خاورمیانه جهان اسلام دچار یک مشکل عظیم است، دچار یک بدبختی مزمن است و آن نفوذ عمیق و ریشه دار استکبار جهانی است از طریق عمال دست نشانده، جریان های استعماری ارتجاعی و احزاب ساخته شده به دست استکبار و استعمار.

شما می بینید در حالی که جنوب لبنان را اسراییل اشغال می کند عربستان سعودی مزد دست امریکا و اسراییل را با ارزان کردن ۵ دلار در هر بشکه نفت به استکبار جهانی می دهد. شما می بینید در حالی که فلسطینی ها در لبنان قتل عام می شوند شیوخ عرب و ارجاع عرب در فاس جمع می شوند و امتیاز جدیدی به اسراییل می دهند. شما می بینید که چپ نماها و راست نماهای دنیای عرب دست شان را به دست هم دادند و دارند سازمان فلسطین را منحرف می کنند به طرف غرب و یا دارند از بین می برند، شما دارید می بینید که همه دست های کسانی که به نام اسلام بر دنیا داره حکومت می کند دراز شده به حزب فالانژیست، صهیونی، کتائب مسیحی نوکر امریکا را، در منطقه بزرگ می کند و کنار آن ها مسلمان ها را آن جور دارد ذلیل می کند.

شما دارید می بینید که پول های این مردم محروم را دارند می دهند به عراق، از شرق و غرب می آیند موشک های مدرن می خرند و به سر مردم مسلمان ایران می ریزند. شما دارید می بینید که میتران با رسوایی و فضاحت رسماً اعلام می کند که اگر صدام سقوط بکند منافع حیاتی فرانسه در خطر است ببینید رسوایی به کجا رسیده که یک کشور استعماری با صراحت می گوید منافع ما با منافع صدام و حزب بعث عفلقی عراق با هم جوش خورده، دنیا این قدر خرابه، شما می بینید که شوروی ها افغانستان را گرفتند و روزانه چقدر آنجا دارند جنایت می کنند و کشورهای اسلامی نفس شان بلند نمی شود. و هزارها از این طور مثل ها که من می توانم عرض بکنم.

این گرفتاری های دنیا باید حل بشود اگر ما لیاقت داشته باشیم، اگر ما صلاحیت داشته باشیم، خون شهدای ما در جبهه ها، این خاصیت را می تواند داشته باشد که پایه حل این مشکلات بشود ما نمی توانیم قانع باشیم به اینکه خسارت هایمان را از عراق بگیریم و مطلب تمام شده باشد. عراق عامل یک جنایت عظیم و یک سرطان بی سابقه ای است، با حزب بعث در منطقه ما نمی توانیم آرام بنشینیم و بیش از صد هزار مسلمان در زندان های عراق باشند و رفتارش این جوری باشد که دیدید گروهی از علماء آل حکیم را در جلوی چشم پیرمرد محترم عالم به رگبار گلوله می بندند و به اصطلاح اعدام می کنند؛ این وضع برای ما بسیار دشوار و حل این مشکل هم به آسانی نمی شود.

خوشبختانه دشمن با پای خودش به دام آمده و خودش این جنگ را به راه انداخته و خودش این حق را به دست ما داده و خودش باعث شده که ما اسلحه دفاع به دستمان بگیریم و خون شهدای ما در جبهه باید این کار را بکند.

مبادا یک وقت کسی فکر بکند که ما وقتی به مرزها رسیدیم مسئله تمام است، این جور نیست باید ما در جبهه ها این قدر مقاومت بکنیم، در سطح جهانی ما باید فکرمان را و منطق مان را و حق مان را تثبیت بکنیم. آثار فراوانی دارد. امروز نمی گذارند آثار خون های مقدس بچه های شما اصفهانی ها در دنیا به گوشتان برسد ولی بدانید که امروز دنیا روی راه بچه های شما دارد حساب می کند.

سفیر ما از یونان آمده بود می گفت، در تظاهرات یونان، دقت کنید یونان کشوری است اروپایی با تمدن عظیمی که از پرسابقه ترین تمدن های دنیاست و عضو پیمان آتلانتیک شمالی و شش پایگاه عظیم آمریکا در آن کشور است و سالی یک میلیارد کمک نظامی از امریکا می گیرند، می گفت در تظاهراتی که مردم یونان علیه پایگاه های امریکایی می کردند، شعارشان این بود که راه، راه تهران است سیاست، سیاست نه شرقی نه غربی که امام خمینی ابتکار کرده است.

یعنی می بینید در یونان، مردم راه نه شرقی نه غربی شما را می خواهند؛ این چرا می شود؟ همین خون های شماست و همین مقاومت های شماست آنجا نتیجه می دهد، در یونان ما مبلغ نداریم.

همه امکانات تبلیغی علیه سرکوب سیاست ما به کار گرفته می شود، یک کمی نفوذ حقیقت دارد خودش را نشان می دهد. سفیر دیگرمان از نیجریه آمده بود، نیجریه یک کشور عظیم است که در غرب افریقا که ۸۰ درصد مردمش مسلمان اند اما تحت فشار استثمار و استعمار زندگی می کند می گفت یک جلسه دانشگاهی بود سفیر امریکا را دعوت کرده بودند در دانشگاه حرف بزند تا خواست اشاره تخطئه کننده ای به سیاست ایران بکند دانشجویان بلند شدند و مشت ها را گره کردند و علیه او شعار دادند و مجلس را ترک کردند و جلسه را به هم زدند. وقتی که سفیر امریکا از در دیگری خواست فرار بکند دانشجوها ریختند اطرافش و آن قدر عکس امام چسباندند به ماشینش که ماشین را زیر عکس امام کردند و جرئت نکرد که عکس ها را از ماشینش بکند. (الله اکبر الله اکبر الله اکبر)

در خود امریکا در واشنگتن جریان مسجد را می دانید، امریکا این قدر عاجز شده که همه امکاناتش را صرف می کند، مسجدی که مسلمان ها جمع می شوند و به خاطر اینکه آنجا طرفداری از انقلاب اسلامی ایران می شود و آن مسجد را درش را قفل کردند و زنجیر کردند و مردم زیر باران، جمعه ها آمدند در خیابان و زیر باران نماز جمعه خواندند و شعار به نفع انقلاب اسلامی ایران دادند و هنوز هم می دهند.

در آلمان با رذالت تمام دولت خبیث آلمان این بچه های مسلمان ما را به دادگاه می کشد و هر روز این بچه ها آنجا محکم تر می شوند. کارگران ترک در آلمان با اینکه ما روی آن ها کار نکردیم به اون ها کمک نکردیم جزو بهترین دوستان ما هستند و حامی ما هستند. فرانسه این لانه شوم تروریسم که می بینید چه سیاست ضد اسلامی و ضد مردمی دارد، روزهای جمعه در سیته‌ی پاریس ببینید که بچه های مسلمان اونجا چه غوغایی به راه انداختند و فرانسه وقتی که می خواهد کارگرانش را سرکوب کند می گوید این ها الهام از جمهوری اسلامی ایران می گیرند و اعتصاب می کنند این اثر چیه؟

همین بچه های معلولی که اینجا نشسته اند همین روی چهارچرخی ها مال شماهاست. مبادا یک وقت بروید در گلزار شهدا و بگویید این جوان هایمان کجا رفتند و چی شدند، این ها شد البته این اولشه ما باید مقاومت کنیم. اون روزی که حزب بعث را این سرطان را از این منطقه بکنیم و آن روزی که ملت عراق را آزاد کنیم و آن روزی که شرّ جنگ را از منطقه بکنیم و آن روزی که این نیروهای ما از جبهه برگردند و مشغول سازندگی این مملکت بشوند و آن روزی که امکاناتی که صرف جنگ و دفاع می کنیم در راه رفاه و آسایش مردم خرج بکنیم، جامعه‌ی الگو بسازیم آن وقت می فهمیم و می توانیم محاسبه بکنیم که خون شهدای ما در جبهه ها چه اثری داشته. و این هنوز زود است. در موقع جنگ موقع سرمایه گذاری است و هر کسی سرمایه گذاری می کند آثار سرمایه گذاری را سال های بعد باید بگیرد.

ما تازه داریم سرمایه گذاری می کنیم، این خسارت نیست. وَلا تقُولوا لِمن یُقتل فی سَبیلِ اللهِ اَموات. این ها را مرده نگویید این ها زنده اند، این ها چراغند، این ها شمع اند، این ها نور افکنند و این ها کسانی هستند که خودشان و فامیل شان و کوچه شان و خانه شان و بیت شان و قبرشان و اسم شان و وصیت نامه هایشان و همه آثار زندگی شان در تاریخ باید سازنده باشد و راه خدا را و راه قرآن را و راه حق را هموار کرده اند و زنده هایی هستند که زنده واقعی هستند برای خودشان هم که دیگر حرف ندارد.

در روایتی داریم که پیغمبر اکرم(ص) به جابر بن عبدالله که پدرش عبدالله در جنگ احد شهید شده بود فرمود که، جابر وقتی که بابات را از دست دادی بدان عبدالله آنجا خداوند به او گفته که چه می خواهی، و او در جواب گفته که من هیچ نمی خواهم، غیر از اینکه مرا برگردانی به دنیا که یک بار دیگر در راه تو کشته بشوم. این مقامی که از شهادت به دست آوردم.

در روایت دیگری دارد که تمام مومنین که می میرند و پیش خدا می روند و در بهشت می روند مایل نیستند به دنیا برگردند غیر از شهید فقط شهید که ارزش شهادت را فهمیده و درک کرده، از این مسیر چه به دست می آورد؟ مایل است که برگردد در دنیا و یک بار دیگر در راه خدا شهید شود، و خداوند به بازماندگان شهدای احد می فرماید که بچه های شما الان آنجا در قیافه مرغ های سبزی هستند که در بهشت و در درخت هایی که در زیر عرش الهی وجود دارد آنجا پرواز می کنند و همراه انبیاء و اولیاء مشغول زندگی و مأنوس با خدا و لطف خدا هستند.

این مقام شهدایمان، افتخاری هم که برای خانواده هایشان گذارده اند که خانواده هایشان دارند احساس می کنند که چه افتخاری دارند و اثری هم که روی جامعه دارند که باقیات و صالحات است که مال همه ماست و ان شاءلله امیدواریم که ملت ما و آینده تاریخ ما این قدر لیاقت داشته باشند که از این خون های مقدس و راه مقدسی که در پیش گرفته ایم بتوانند استفاده بکنند.

خوب من در این جلسه بنا نداشتم این همه حرف بزنم و شماها را خسته بکنم، اما دیدم این اجتماع عظیم شما را با وقت محدودی نمی شود جواب داد و حداقل سپاسگزاری من این بود که یک مقدار تا نفسم کمک می کند بیشتر با شما حرف بزنم. در پایان عرایضم چند جمله دعا می کنم و شما را به خدا می سپارم.

نَسئلُکَ اللّهُمَ وَ نَدعوکَ بِاسمکَ العَظیمِ الأعظمِ الاعزّ ِالاجلِ الاکرمِ یا الله یا الله یا الله.

پروردگارا به مقربان درگاهت رزمندگان ما را در جبهه ها پیروز بفرما.

پروردگارا به خانواده های عزادار صبر و اجر عنایت بفرما.

وجود مقدس امام و رهبر عظیم الشأن ما را محفوظ بدار.

امام زمان ما را برسان، قلب مقدس او را از ما راضی بفرما.

بِالنّبیِّ و آلهِ و عجِّل فی فرجِ مولانا صاحبِ الزّمان

وَالسلام علیکُم و رحمه اللهِ و برکاته.

***

داخل جلد: به تصویر کشیدن آن شب پر حادثه و ترسیم به خون نشستن آن همه راست قامت با بیان سومین دبیرکل حزب شهیدان حجه الاسلام و المسلمین خامنه ای شهید زنده ششم تیر ماه ۶۰:

خون شهید مظلوم، مظلومانه جوشید، خون مظلومان حزب جمهوری اسلامی مظلومیت این حزب و مظلومیت آن انسان هایی را که به خاطر کوبیدن آن ها حزب را می کوبیدند آشکار کرد، ضربه هفتم تیر آن چنان ضربه عجیبی بود که ناگهان عواطف و احساسات مردم را همراه با بصیرت آن جوشاند.

حادثه هفتم تیر در آن شب غم انگیز، در آن شب تلخ، در آن شب پر هیجان و در آن شب پر اضطراب پر دلهره، پر حسرت واقع شد فردای عجیبی را به دنبال خود داشت. فردایی که اشک های از روی غم چکیده این ملت با لبخند انقلاب که وحدت مردم را دوباره می دید همراه شده بود. تاریخ انقلاب های الهی در عالم همیشه این سرنوشت را داشته در همان حالی که آسمان و زمین بر شهادت حسین(ع) خون می گریستند تاریخ بر بقاء و دوام اسلام لبخند می زد. در همان حالی که به خاطر کشته شدن پیامبران، صلحا و ابرار می گریستند سنت های الهی بر بقای دین خدا لبخند می زنند.

در حادثه هفتم تیر هم همین طور شد، مردم گریستند، امام گریست، خانواده ها گریستند، ایران یک پارچه گریست، اما انقلاب لبخند زد، این عاطفه همه مردم را باز کرد چشم های بسته باز شد، دل های غافل بیدار شد، اشک ها مانند بارانی گرد و غبار فتنه را فرو نشاند، فضا صاف شد، مردم همه چیز را دیدند، پرده ها از جلو چشم مردم پس رفت، مردم قدر وحدت را دانستند، با یکدیگر هماهنگ شدند. امروز ما میراث بر آن وحدتیم، با این میراث الهی چه خواهیم کرد، ما باید این وحدت را حفظ کنیم.

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


اولین سررسید هوشمند دانش آموزی؛ به همدیگر «همکلاسی» هدیه بدهیم!
اولین سررسید هوشمند دانش آموزی؛ به همدیگر «همکلاسی» هدیه بدهیم!
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
اصفهان شرق
اصفهان شرق
وعده صادق
وعده صادق