جمعه ۰۳ اسفند ۱۳۹۷
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
سرویس: فرهنگ و هنر
چاپ خبر
۱۷:۱۲ - ۱۳۹۷/۱۱/۱۷

نگاهی به سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر؛

فیلمنامه ای بی روح و ناپایدار در «آشفتگی» به کارگردانی فریدون جیرانی

همه چیز آشفته وار می گذرد و تمام می شود و کاری می کند که بالاخره شما نفس راحتی می کشید از تمام شدنش... با یک پایان موزیکال و گل درشت. ترکیبی از اسلوموشن و موسیقی و دوربین متحرک که کلیشه از پایان یک تراژدیست اما اینجا تراژدی ای نیست که این چنین پایانی داشته باشد

ندای اصفهان- محمد سلمان علی بابایی

خسته و با حالِ بد، خودم را به فیلم «آشفتگی» (آشفته گی) به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی فریدون جیرانی رساندم و کمی پس از شروع فیلم روی صندلی سینما نشستم. مثل همیشه سعی کردم خودم را دست فیلم بدهم و درک کنم جیرانی و فیلمش را. دیروزش خفه گی را دیده بودم و می دانستم این فیلم از آن جنس است و دومینی است از یک سه گانه.

لحظاتی گذشت و من فهمیدم فیلم از چه قرار است ولی نشد که نشد حسی بگیرم. حس؛ بله حس. مگر باید با عضوی غیر از قلبم به تماشای فیلم بنشینم؟ مگر فیلم یکی از مدیوم های هنری نیست؟ مخصوصا این فیلم که ادعای هنر اصیل و ادای دین به هنر کلاسیک را دارد. و معلوم است که نه دنبال رسانه است و نه فروش گیشه؛ مگر با انتخاب سوپر استارها، که آن هم بیشتر فکر کنم اثبات قدرت بازی گرفتن فیلمساز است…

خلاصه بی تعارف؛ «آشفتگی» هیچ روحی ندارد و هیچ حسی هم روانه قلب تماشاگر سینما نمی کند. چرا می گویم تماشاگر سینما؟ چون اساسا مسئله اش تصویر نبوده است. اگر مخاطب رادیو باشید یا نمایشنامه خوانی، احتمالا دیالوگ گویی های فیلم و همراهی تمام المان های فیلم از ژست و میمیک بازیگران گرفته تا موسیقی و دکور و قاب با دیالوگ ها، برایتان جالب خواهد بود. انگار که جیرانی دگمه-دیالوگ! هایی را نوشته و بعد برایش کت فیلم دوخته است.
با کمی بی حالی و سردرد وارد سالن سینما شده بودم و امیدوار بودم بهتر شوم یا حداقل یادم برود ضعفم را؛ ولی تا آخر فیلم هم سرم بیشتر درد گرفت و هم حوصله ام شروع به درد گرفتن کرد! اینقدر فیلمنامه گیج است عمدا یا سهوا؛ که مثلا شما تا آخر فیلم هم اسم دو برادر دو قلو را نمی توانید حفظ کنید! فیلم نمی گذارد هیچ چیزی درون شما پایدار شود که آجر بعدی را رویش بچیند.

همه چیز آشفته وار می گذرد و تمام می شود و کاری می کند که بالاخره شما نفس راحتی می کشید از تمام شدنش… با یک پایان موزیکال و گل درشت. ترکیبی از اسلوموشن و موسیقی و دوربین متحرک که کلیشه از پایان یک تراژدی ست اما اینجا تراژدی ای نیست که این چنین پایانی داشته باشد… با روندی پریشان و مبهم در طول فیلم، از ما انتظار ناراحتی و گریه دارد این سکانس!!؟

در آخر باید اشاره ای هم بشود به سوء استفاده فیلم از موسیقی. هرگاه طبق دیالوگ نوشته های فیلمساز ما باید حس عمیق یا عجیبی را تجربه می کردیم و تحت تاثیر قرار می گرفتیم، موسیقی کار گذاشته شده بود که این را به یاد ما بیاورد! به این می گویند موسیقی متن شعاری…

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


ثبت نام دبستان پسرانه طاها
ثبت نام دبستان پسرانه طاها
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
شفاف (شبکه فعالان انقلابی فضای مجازی)
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
سفریاران، بلیط ارزان هواپیما، تور گردشگری سراسر کشور
سفریاران، بلیط ارزان هواپیما، تور گردشگری سراسر کشور
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
اصفهان شرق
اصفهان شرق
وعده صادق
وعده صادق
گفتمان نیوز
گفتمان نیوز