دوشنبه ۲۹ شهریور ۱۴۰۰
اخبار اصفهان
سرتیتر اخبار
چاپ خبر
۱۲:۴۸ - ۱۳۹۷/۰۷/۱۷

پياده روی اربعین الگویی برای تحقق آرمانشهر توحیدی

براي مقابله با ناامني يک راه اين است که با زره‌پوش و توپ و تانک به جنگ ناامني برويد. غربي‌ها با همين روش به عراق و افغانستان آمدند و نتوانستند امنيتي ايجاد کنند. يک راه هم اين است که با ميليونها انسان‌ همراه شويد که با دست خالي به مصاف خطر مي‌روند

ندای اصفهان- دکتر رضا صادقی

«من که يک شب در مسافرخانه‌اي در مرکز تهران به دليل غريب بودن تا صبح خواب به چشم‌هايم ننشست، ديشب در مسير نجف به کربلا در گوشة يک مغازة کفاشي و با وجود همهمة زائراني که شب را براي حرکت انتخاب کرده بودند، آرامترين خواب زندگي خود را تجربه کردم.» اين بخشي از نوشتة دختر دانشجويي است که شب را با خانواده‌ي خود در مسير پياده‌روي مهمان کفاشي عراقي بودند.

پديدة پياده‌روي اربعين الگويي عملي براي تحقق آرمان‌شهري توحيدي است. در اين رويدادِ پويا و رو به رشد براي چند روز مرزهاي جغرافيايي و نژادي کنار گذاشته مي‌شوند و بزرگترين اجتماع تاريخ بشر زندگي در آرمانشهر توحيدي را به گونه‌اي عملي تمرين مي‌کنند. در پياده‌روي اربعين انسان از اسارت ماشين رها مي‌شود و آزادي را تمرين مي‌کند. بزرگترين جمعيت تاريخ بشر که نمايندگاني از همة نژادها و کشورها و اديان در بين آنها حضور دارند، براي چند روز در حرکتي بر محور انسان کامل نهايت محبت، ايثار، برادري و برابري را بر روي زمين تجربه مي‌کنند.

اين سفر فرصتي است براي مشاهدة تمام خوبي‌ها و زيبايي‌ها و آرزوهاي گمشدة بشر که در زير گام‌هاي جمعيتي ميليوني در زمين خسته و زخم‌ديدة عراق جوانه مي‌زنند.

براي مقابله با ناامني يک راه اين است که با زره‌پوش و توپ و تانک به جنگ ناامني برويد. غربي‌ها با همين روش به عراق و افغانستان آمدند و نتوانستند امنيتي ايجاد کنند. يک راه هم اين است که با ميليونها انسان‌ همراه شويد که با دست خالي به مصاف خطر مي‌روند و با هم قرار دارند که در اين مسير به همة همنوعان خود خدمت کنند و محبت.

جمعيت اربعين الگويي براي تأمين امنيت در دنيايي است که ساية سلاح‌هاي کشتار جمعي صلح جهاني را تهديد مي‌کند. اين حرکت يعني در برابر تهديد و قتل با پاي پياده و با دست خالي نيز مي‌توان پيروز شد. پياده روي اربعين در سرزميني که پر از ترور و وحشت است امنيتي بي‌نظير ايجاد مي‌کند. پيام اربعين اين است که از زره‌پوشها بيرون بياييد و در آنچه روي زمين هست با مردم شريک شويد تا امنيت ايجاد شود.

در آرمانشهر توحيدي انسان کامل ظهور مي‌کند و امت واحده‌اي تشکيل مي‌شود تا همگان از امنيت و آرامش و عدالت فراگير بهره‌مند شوند. انسان از اسارت حرص و طمع و زياده‌خواهي رها مي‌شود و همگان به راحتي در خوراک و مسکن شريک مي‌شوند و ديگران را بر خود مقدم مي‌دانند. پياده روي اربعين نمايشي از جامعة عصر ظهور است. الگويي براي آرمانشهري که در غرب چون به امام باور نداشتند، آن را ناممکن دانستند و از تحقق آن نااميد شدند و اکنون در شرق آنها که به امام باور دارند، در اربعين جلوه‌اي از آن را بر روي زمين تحقق مي‌بخشند.

اربعين در مسير نجف تا کربلا سر سفرة مردم مظلوم عراق باور مي‌کني که انسان با تمام بار گناهي که بر دوش دارد هنوز مي‌تواند به مقامي برسد که در اوج سختي‌ها، تمام هستي خود را بدون هيچ چشمداشتي براي همنوع خود هزينه کند و در اوج فقر مي‌توان سخاوتمند بود.[1] با اين حرکت آسمان بار ديگر انسان را باور مي‌کند.

انسان خسته از فرديت و مصرف‌گرايي مدرن، بار ديگر به امکان اصلاح خود و همنوعان خود اميد پيدا مي‌کند. در اين مسير دل‌ها يونس‌وار از اقيانوس غم و نهنگ تنهايي و تاريکي‌هاي خودخواهي خلاص مي‌شوند. گويي به يکباره در زمين ماتم‌زدة عراق قيامتي بر پا مي‌شود و همة دل‌هاي مرده زنده مي‌شوند. در اين مسير با هر گامي که در جاده‌هاي خاکي بر مي‌داري زياد مي‌بيني دانه‌هاي باران عشق را که از روي پلکِ ترِ شوق بر روي گونه‌ها مي‌غلطد و جوانة فروزان الهام را آبياري مي‌کند.

فقط در مسير نجف تا کربلا مي‌توان انسان‌هايي را ديد که نه با زبان که در عمل به هر غريبه‌اي مي‌گويند: «شست و شوي پاهاي آبله‌گون شما را آبِ عطرآلود فراهم کرده‌ايم. اي مردان خسته به خانه‌هاي ما فرود آييد.» حيف است انسان سال‌ها روي زمين زندگي کند و براي يک بار تجربه نکند اين حجم از خوبي‌ و زيبايي را که فقط در پياده‌روي اربعين جلوه مي‌کند.

«گوش کن، جاده صدا مي‌زند از دور قدم‌هاي تو را.

چشم تو زينت تاريکي نيست.

پلک‌ها را بتکان، کفش به پاکن و بيا.»

«و بيا تا جايي که پر ماه به انگشت تو هشدار دهد.

پارسايي است در آنجا که ترا خواهد گفت:

بهترين چيز، رسيدن به نگاهي است که از حادثة عشق تر است.»

براي چند هفته اين سرزمين پر از بلا و رنج مملو از جمعيتي مي‌شود که جداي از شهر و شهرت و لباس و مليت، آرام همچو رودي سرودخوان به درياي کربلا مي‌روند. الگوي حرکت اين جمعيت کارواني است سرشار از سيارگانِ سماوات سلوک که سر سويِ کهکشان راهِ شيدايي داشتند. در اين مسير همه اسير عشق قافله‌سالاري هستند که حتي عشق نيز اسير او بود.

در اين جاده‌هاي پر از خطر همة روان‌ها آرام و روان در پيِ قافله‌اي گام بر مي‌دارند که قرار بود در تاريخ نامي از آنها نباشد. آنها که عصر عاشورا سرمست از پيروزي، آن تن‌هاي بي‌سر را در بيابان رها کردند، به پشت سر که نگاه مي‌کردند پيش خود چنين انديشيدند که تا چند روز ديگر اثري از اين خون‌ها بر روي زمين نمي‌ماند. آنها غافل بودند که از زير هر سنگي خون مي‌جوشد و اکنون نيستند تا ببينند پرچم کشورهاي جهان را که در پياده‌روي اربعين به اهتزاز در آمده است و بزرگترين اجتماع تاريخ بشر را رقم زده است.

حالا سالهاست اربعين که مي‌شود در جاده‌هاي خاکي و پر از مصيبت عراق در هر کنار و گوشة اين شوره‌زار يأس، ناگهان هزارها نهال شاداب مي‌رويد. غبار حرکت زوار که به آسمان بلند مي‌شود، اين سرزمين پر از خشونت و خون ناگهان مهربان مي‌شود و سخاوتمند. در اربعين بايد پياده بود و در بين گرد و غبار حرکت ميليون‌ها زائر شيفته گام برداشت و رد آن قافله را تا خود خورشيد دنبال کرد. در اين مسير دل‌ها گرم مي‌شود و پر از يقين. چه اهميت دارد اگر «زانوي عروج خاکي شود.»

هر زائري در پياده‌روي اربعين لحظه‌‌اي دارد با چشمي باراني و دلي طوفاني. مانند ندارد لذتي که در نگاه کردن به چشم‌هاي خستة آن پيرمردي است که خاک جلوي خيمه را با آبي آميخته به اشک چشمانش مي‌نشاند و زائران را غرق در ابهام بوي خاک کربلا مي‌کند. با هيچ يک از لذت‌هاي دنيا قابل مقايسه نيست وقتي او تو را با اشک گوشة چشم التماس مي‌کند تا مهمان سفرة او باشي و بياموزي که اهل زمين هر چقدر هم با تو بد کردند، هنوز مي‌تواني بي‌محابا مهربان باشي. فقط او مي‌تواند به تو ياد دهد که در زميني که گرفتار تب و هذيان است، سخاوت هنوز آسان است و به تمام چيزها از سنگ تا انسان مي‌توان مهر ورزيد.

 «در دل من چيزي است، مثل يک بيشة نور، مثل خواب دم صبح

و چنان بي تابم، که دلم مي‌خواهد

بدوم تا ته دشت، بروم تا سر کوه

دورها آوايي است، که مرا مي‌خواند.»

«بايد امشب بروم

بايد امشب چمداني را

که به ‌اندازة پيراهن تنهايي من جا دارد، بردارم

و به سمتي بروم

که درختان حماسي پيداست،

رو به آن وسعت بي واژه که همواره مرا مي‌خواند.»

پی نوشت

[1] و يوثرون علي انفسهم و لو کان بهم خصاصه

انتهای پیام/

برچسب‌ها: , , , ,

مطالب مرتبط

نظر شما
نام :

ایمیل :

از درج کامنت های توهین آمیز معذوریم
متن کامنت :
 


نوشت ایران؛ نوشت افزار باکیفیت ایرانی اسلامی
نوشت ایران؛ نوشت افزار باکیفیت ایرانی اسلامی
ثبت نام حوزه علمیه مشکات اصفهان/ طرح تحولی ویژه دانشجویان/ کلیک کن
ثبت نام حوزه علمیه مشکات اصفهان/ طرح تحولی ویژه دانشجویان/ کلیک کن
پایگاه خبری رهیافته
پایگاه خبری رهیافته
اصفهان شرق
اصفهان شرق
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
تبلیغات در مردمی ترین سایت استان اصفهان؛ 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715
به توان تشکیلات! (کتاب تقدیرشده منتقدین) 09132706715